Nog niet gesocialiseerd

Onze kleine kerel is nu 1,5 week bij ons. Hij is 5 en heeft al 2x in het asiel gezeten. Voordat wij hem daar weghaalde zat hij daar alweer 8/9 maanden. 
Meneer is dus totaal niet sociaal.

Je ziet gewoon de angst in zijn ogen. Uit het niets kan hij bang worden en grommen. 
Hij heeft al veel vooruitgang geboekt de afgelopen 1,5 week, maar ik was benieuwd of jullie misschien wat handige tips hebben, of ervaringen. 

Wij hebben nu een muilkorf om gedaan, voor het geval dat. Dit zorgt er ook voor dat wij minder angstig zijn om hem te pakken, zodat hij niet vlucht van de situatie. 
Het is niet zo dat hij altijd bang is, want hij ligt de afgelopen dagen op zijn zij te slapen (de eerste dagen sliep hij amper, hij zat alleen maar rechtop te kijken naar alles). 
Ik kan hem (als ik hem corrigeer) op zijn zij leggen en dan valt hij meestal na een tijd in slaap. maar telkens als ik hem dan aanraak schrikt zijn hele lichaam in het begin. 
Toch komt hij regelmatig even langslopen en kan ik hem aaien over zijn koppie en op zijn rug en zij. 

Hij heeft van die 'buien'. Zo zou je het kunnen omschrijven. 

Iemand enig ervaring hiermee of meedenkers/tips!?

Ik zou hem niet corrigeren en hem al helemaal niet dwingen om op zijn zij te gaan liggen.
Laat hem maar gaan, zou het muilkorfje ook af doen, die zorgt ook voor stress.

Laat hem zoveel mogelijk met rust, hij moet wennen aan de nieuwe situatie en aan jullie.
Als hij eenmaal wat vertrouwen heeft gekregen komt ie vanzelf wel wat aandacht vragen.
Aai hem alleen wanneer hij daar zelf om komt vragen.
Vraag zelf helemaal niks van hem en verwacht ook helemaal niks.
Het liefst niet over zijn hoofd aaien of over hem heen buigen, dat kan ook een bedreiging zijn.

Dit gaat heel veel tijd en geduld kosten.
Heel veel succes en lief dat jullie hem in huis hebben willen nemen!

We corrigeren hem ook alleen om dingen waarvoor we onze andere hond ook corrigeren. Niet om het 'bang' zijn of wat dan ook. 
En inderdaad wij dachten ook al dat het beste is om hem voornamelijk met rust te laten. Doen we ook wel, maar soms is het wel lastig aangezien hij onzeker dominant is. Dus dan soms springt hij zomaar op de bank of zomaar op de tafel en als je hem er dan af wilt halen stormt hij zijn bench in en kijk hij met grote bange ogen je aan en gromt hij. 
Hij moet namelijk ook niet aanleren dat wij 'wegblijven' door het grommen, want dan gaat hij dat gebruiken als afweermechanisme.

Zou hem trouwens ook zeker niet aanraken wanneer hij slaapt.
Nooit een slapende hond wakker maken

Ik ben het helemaal eens met Bianca.
Laat hem gaan, vraag niets van hem, maar komt hij bij jou, ga bij hem op de grond zitten, laat hem bij jou komen, zorg zo voor vertrouwen en vandaar uit kan je hem gaan vormen met bv iets heel erg lekkers.
Maar eerst zijn vertrouwen winnen, neem daar gewoon de tijd voor, kan van een paar dagen tot een paar weken duren, maar neem die tijd.

Doe hem dat ding af, hij zal er alleen maar onzekerder en gestrest van worden, dat bevorderd zijn gedrag absoluut niet!

ik ben het helemaal eens met wat Bianca zegt.

Waarom moeten jullie hem oppakken?

Die buien zijn vast omdat hij nog geen vertrouwen heeft in jullie, jullie misschien dingen doen die voor hem te overheersend overkomen. Kan je een situatie geven waarin zo'n bui voorkomt?

Ik zou inderdaad verder zoveel mogelijk alle initiatief van hem laten komen, zorgen dat jullie dagen een tijdje regelmatig blijven zodat hij sneller kan wennen, geen groot bezoek of feestjes
Tuurlijk mag je hem al wat regels opleggen die gelden bij jullie thuis, maar zo corrigerend op zijn zij leggen zou ik echt niet doen, probeer hem af te leiden zolang hij geen vertrouwen heeft, of een correctie met de stem.

Geduld, geduld, geduld. Hij is nog maar zo kort bij jullie, alles is nog vreemd, nieuw, onbekend. Hij weet duidelijk niet hoe hij met de situatie om moet gaan, alles is nog spannend voor hem en dat jaagt hij weg door te grommen. 
 
Weet je wat van zijn verleden? Waar komt hij vandaan, waarom is hij door zijn vorige 2 baasjes afgestaan?

Naja hij werd afgestaan omdat hij een 'eenmanshond' was en dan agressief naar de andere baas kon doen . Naja naar mijn idee ben je daar beide verantwoordelijk voor. ook degene die hij zou beschermen. Maar daar hebben wij geen last van. Het is meer dat als hij iets doet wij hij niet mag dat hij ff een 'na-grom' geeft als je hem bijv van de bank af begeleidt.

Daarnaast doet hij het soms uit het niets als je langsloopt ofzo. Alsof hij geintimideerd is.

Je moet hem helemaal niet corrigeren voorlopig.
Je wilt vertrouwen opbouwen en dat bereik je niet met een correctie.
Met 1 correctie kan je weken van werk in 1 keer afbreken.

Onzeker en dominant gaan niet samen.
Het is of onzeker of dominant maar tegelijk kan niet.
Hij is gewoon bang, ontzettend bang. Heeft waarschijnlijk nooit geleerd dat mensen te vertrouwen zijn en het is nu aan jullie om te laten zien dat het wel kan.

Dat hij op de bank springt of op tafel is totaal niet dominant, dat is gewoon niet opgevoed.
Ik wil jullie ook heel erg aanraden om dat soort situaties te begeleiden en niet te corrigeren.
Als hij op de bank springt of op tafel pak dan wat lekkers en lok hem met het lekkers van de bank/tafel af en geef het commando laag/eraf of net wat jullie makkelijk vinden.
Als hij weer op de grond is geef je het lekkers en zeg je goed zo.
Belonen voor goed gedrag is veel belangrijker dan een correctie geven. Daar bereik je veel meer mee.

Niks van hem vragen en lopen laten. Zet je op de grond met de rug naar hem en wachten. Zorg dat je wat lekkers bij je hebt. komt hij doe je gewoon niets. Vleit hij zich tegen je aan kan je hem voorzichtig proberen aan te halen, niet vasthouden. Geen vlugge bewegingen maken.

Die andere baas zal daar dan wel zelf voor gezorgd hebben.
Lijkt mij stug dat de hond zomaar agressief gaat doen naar 1 van de 2 bazen.

Maar goed des te belangrijk is het nu dus dat hij alleen maar positieve ervaringen mee maakt.

Bedankt allemaal voor de reacties!

Ik moet wel zeggen dat ik het niet helemaal eens ben met het afdoen van de muilkorf. Naja ik snap jullie punt wel, maar hij heeft mij al een aantal keer gebeten, 1x dat het bloedde en mijn vriend ook al een keer. Door deze gebeurtenis willen wij geen angst uitstralen naar hem, want als wij 'angstig' worden naar hem toe, gaat het helemaal niet verbeteren.

En ik denk inderdaad dat wij hem voorlopig lekker zijn gang laten gaan en veel super uber mega lekkernijen in huis gaan halen om hem flink te belonen voor goed gedrag. 
Tis even wennen, want onze herder is al goed getraind en je merkt aan haar dat ze het leuk vind om bij ons te zijn. hierdoor kunnen we haar belonen voor goed gedrag en slecht gedrag corrigeren. 
Hadden denk ik even een reminder nodig dat het bij hem een ander verhaal is en dat we even alleen goed gedrag moeten stimuleren met beloningen !

Het snuitje dat hij nu omheeft is niet geschikt om meer dan korte tijd aan te hebben.
En als je af en toe moet kunnen pakken kan je een lijn aan het tuig laten zitten zodat je je hond niet an zijn lijf hoeft te pakken om hem tegen te houden. Wel een lijn waarmee hij niet kan blijven hangen, dus geen lus of dikke knoop aan het eind.

Ik snap jouw punt ook wel hoor
Ik snap dat jullie niet gebeten willen worden en angst willen ontwikkelen voor hem.
Dat wil niemand natuurlijk.

Maar die muilkorf kan juist ook weer angst veroorzaken.
De neus is heel gevoelig en ook zo'n muilkorf kan weer meer kapot maken dan dat je stappen vooruit gaat.

Misschien is het daarom juist nu wel verstandig om hem af en toe en zodra hij bij jullie komt gewoon helemaal niks te doen. Draai je hoofd weg van hem en laat hem gewoon ruiken aan jullie.
Gewoon zijn eigen gang laten gaan.

Hopelijk leert hij ook van jullie herder

Vertrouwen, geduld, voorzichtigheid en tijd haha.. Dat is wat ik er over kan zeggen eigenlijk. Doe alles in een rustig tempo, laat hem zelf een beetje zijn gang gaan. Bestraf hem niet bij negatief gedrag maar geef hem op zn hoogst een time-out of kijk of je hem andere opties kan bieden.Ook met knuffelen en aaien, laat hem naar je toekomen als hij er klaar voor is en forceer verder niks als hij iets niet durft/wil.
Een hond die zo angstig is en zn vertrouwen in mensen kwijt is geraakt moet rustig worden aangepakt, probeer hem niet bloot te stellen aan teveel prikkels in 1 keer, geef hem kans om aan dingen te wennen en bouw dingen op en probeer dingen uit die stress verlagen (zoals kauwen op botjes, mild hersenwerk (gevulde kong, hem laten snuffelen naar koekjes etc).
Let goed op zijn lichaamstaal, dan word het misschien makkelijker om die bebloedde vinger te voorkomen Voordat een hond bijt geeft hij vaak al (soms hele kleine) signalen af dat hij iets niet prettig vind, zoals vergrote pupillen, halvemaans-oog (dan zie je veel oogwit), lipje optrekken, uitschudden, wegkijken, wegsnuffelen, krabben, lichaam wegdraaien, met de tong over de neus likken, hijgen etc.

Wat ik ook gewoon 'sneu' vind voor het beessie is dat hij amper 'hond' is. hij ruikt nooit (ook niet tijdens wandelingen). Hij snuffelt nergens aan. Hij is een en al 'ogen'. 
Hij heeft altijd super grote pupillen, alsof het beessie super gestrest is. 
Wil niet dat hij zo leeft. Zovan, sinds de dag dat we je gehaald hebben hoef je niet meer zo te leven kerel en dat ik wil dat hij dat inziet. 
Maar inderdaad geduld en tijd. 

Ik zal hem veel met rust laten en niet corrigeren, maar goed gedrag stimuleren en belonen. 

Bedankt voor jullie reacties en I keep you guys posted.

Ja, die frustratie had ik ook wel, dat ik zoiets had van 'hier is het toch goed meisje, relax nou asjeblieft een beetje'. Mijn hond is ook slecht gesocialiseerd en had met 1,5 jaar al 5 eigenaren gehad (ofja, wij zijn nummer 5). Ze was ook gespannen en gebruikte haar neus ook niet, was ook hyperalert met wandelen. Het enige jammere aan dit verhaal is.. is dat ik dit achteraf allemaal pas zag en dingen echt verkeerd heb aangepakt.Zo gingen wij gelijk enorme stukken wandelen (wat teveel prikkeling gaf), namen we haar gelijk mee naar onze ouders, naar vrienden etc.. (ook weer veel indrukken en prikkels) en heb ik verder niet genoeg ingespeeld op de stress-signalen omdat ik veel signalen niet herkende (ik wist toen weinig over lichaamstaal). Achteraf had ik het allemaal heel anders aangepakt, maar goed, ik wist op dat moment niet beter.
Maar het komt echt wel goed, het heeft geduld en tijd nodig, een hond heeft zeker een maand of 6 nodig om zich ergens echt thuis te voelen heb ik regelmatig gehoord.
Maar geniet van jullie nieuwe hondje en die grote ogen zijn waarschijnlijk ook stress/over-alertheid, dus kijk goed wat je kan doen om de stress laag te houden en te zorgen dat hij rustig kan wennen aan zijn nieuwe situatie, dan komt het vast goed.

Succes en hij ziet er erg lief uit, jullie nieuwe hondje!

Dat snuffelen en hond worden komt vanzelf als zijn angst overgaat in nieuwsgierigheid. Dit kan wel een tijd duren maar met de juiste begeleiding komt dat vanzelf wel.

Ik zou ook zeker niet te grote rondjes lopen buiten en altijd hetzelfde rondje.
Als dat vertrouwd is kan je een iets ander rondje gaan proberen.

Zorg trouwens voor genoeg kauwmateriaal in huis.
Kauwen werkt rustgevend.

Ik hoop dat je snel wat verbetering ziet 

Ik zit op mijn mobiel, dus ik reageer even kort.
Wat het snuffelen betreft kun je het wel aanleren. Wat je doet is snoepjes in het zicht van de hond verstoppen in het gras. Je zult zien dat hij al snel zijn neus gaat gebruiken om de snoepjes te vinden. Doe dit niet te lang, want het is wel erg spannend voor een hond om te doen. Liefst in een omgeving die je hond al een beetje kent, zoals de achtertuin. Rustig opbouwen.

Ben het helemaal eens met de reacties van Bianca. Ze heeft het prima omschreven.
Of het snuitje dat hij draagt nu een verbetering is? Ik snap dat jullie een stukje veiligheid in acht nemen maar in huis met een snuit om.. bij een 'bange of onzekere' hond doet dat geen goed. De hond zijn verdediging's mechanisme is hem bij deze ontnomen. 

Tijdens het langslopen voorover buigen, op de kop aaien... 'no go'
Maar alles is eigenlijk al aangehaald.

Wel grote klasse dat jullie dit hondje een warme band bieden, dat maakt jullie wat mij betreft al toppertjes!

heel veel succes!

Je moet je er bewust van zijn dat een muilkorf, zeker een snuitje als deze, de hond zijn vermogen ontneemt om signalen af te geven. Ik zou 'm dus per direct afdoen, want op deze manier breek je het vertrouwen eerder af, als dat je het opbouwt.
Als je dan echt een muilkorf nodig denkt te hebben, kies dan voor zoiets:

Belemmert de hond veel minder in zijn doen en je kan het ook veel positiever opbouwen. Smeer bijvoorbeeld in het begin leverworst (of iets anders lekkers) aan de binnenkant, zodat hij de muilkorf met iets positiefs gaat associëren.

Verder sluit ik me helemaal aan bij bovenstaande reacties; geef hem zijn rust... niets pushen, eerst rustig het vertrouwen opbouwen... stapje voor stapje. Geduld is het codewoord.

Die muilkorf heeft wat hetzelfde effect als een correctie die sommige mensen toepassen : even met de hand de snuit vastpakken. Met de muilforf heeft je hond ook dat gevoel. En zeker bij jouw hond zou ik het niet doen. Zo wordt hij maar onzekerder en dat is wat hij nu moet opbouwen : zekerheid en vertrouwen.   Heb geduld en nog eens geduld , gebruik de tips en heb nog waar wat geduld.  Dit vraagt tijd en je zal zien dat het wel goed zal komen.

Zolang je hem muilkorft zal je geen vertrouwen op kunnen bouwen.
De hond is in alles belemmert.
Hij kan niet eens hijgen, niet normaal eten en drinken.
Het muilkorven is een uiting en signaal van jullie dat jullie bang zijn van hem.
Bijt hij, geef een streng NEE, stopt hij en wordt hij rustig, dan belonen, ik weet het is gemakkelijk gezegd, maar het is de enigste manier, die muilkorf zorgt voor precies dat gedrag wat je er uit wilt hebben.

En ja hij gaat misschien jou meubels te lijf, maar wat is belangrijker het welzijn van een levend wezen of dode meubels of een mooi huis?

Wie een mooi huis en mooie meubels wil, moet eigenlijk niet aan een hond of meerdere honden beginnen, niet dat ik jou aanval hoor, integendeel probeer een andere kant te belichten, jou misschien voorhouden dat je anders kan gaan denken.

Heb je de hond daar waar je hem wilt hebben wat zijn gedrag betreft, dan kan je weer aan mooie meubels denken, of een net huis

Meubels??
Hier is niets over gezegd. Hij had ons gebeten. Daar ging t om en wij wilde geen angst richting hem uitstralen. 

Daarnaast kan hij eten, drinken en hijgen met dat snuitje, maar ik snap wel wat jullie zeggen

Maar dan hd ik al gezegd in mijn vorige reactie =]

ik vind het lastig, want ik begrijp dat muilkorf wel, want er is geen vertrouwen
en de hond heeft gebeten

het kan trouwens wel degelijk hoor, dat 1 baas gebeten wordt en met de andere een uitstekende verstandhouding is, honden bouwen met elk persoon in hun "roedel/familie" een aparte verstandhouding op, soms kan dat heel extreem tot uitdrukking komen.

tja..... wat is wijsheid....... een heel licht open muilkorfje misschien, maar zeker niet deze
zeer beperkende en insnoerend snuitje

dat op de zij leggen maar gelijk mee stoppen daar leert de hond op dit moment niet zoveel van
hooguit om zich enorm te beheersen en het conflict verder ter vermijden

hou het leven simpel voor hem, veel dezelfde rondjes, niet te lang, als tie wil snuffelen, laten snuffelen, kijk eens of je het met bv zelf te hurken en wat in het gras te klooien, interessant kan maken "kom eens kijken wat ik gevonden heb....." maar doe het heel rustig aan, en vermijd oogcontact met de hond, ook in huis, oogcontact is op dit moment ongetwijfeld een enorme trigger tot angst agressie

en wat is dominant, dominant is het vermogen door onderhandelen je wil op te leggen, maar daar lijkt dit op dit moment totaal niet op, wat trouwens niet wil zeggen dat de hond het niet in zich heeft, dat is veels te kort door de bocht, het kan wel degelijk ook nog een hond zijn die dat wel degelijk in zijn karakter heeft, maar waar totaal verkeerd op gereageeerd is........

ik denk ook dat je veel met rustige maar vastberaden stem moet doen
tuurlijk mag je de hond al "begrenzen" een hond komt niet tot rust en tot vertrouwen door hem
maar te laten "rondzwemmen"  zonder hem duidelijk te maken wat het kader is, daar wordt hij alleen maar onzekerder van, echter, dit moet je niet zoeken in commando's maar in voorbeeldfunctie zijn, jij bent rustig en ontspannen buiten...... hij gaat jou volgen, jij bent rustig in huis, doe je dingen...... hij mag ook tot rust komen

lok de hond bij je voor een vriendelijk aai, maar niet over zn kop, maar over zn borst, zijkant hals....
en hou je bewegingen rustig

ik begrijp wat betreft dat bijten dat muilkorf wel, maar anderzijds zet je wel druk op de hond
daarmee...... is een evenwicht zoeken

en nooit een hond, die nog nauwelijks gewend is, geen vertrouwen heeft, zomaar aanraken
niet als hij wakker is, en zeker niet als hij slaapt, dat is vragen om een knauw, bovendien is het dan ook nog zo dat jij naar de hond toe gaat, wat als zeer bedreigend kan worden beschouwt

kortom: doe het heel rustig aan, en neem heel veel tijd, dit kan wel een jaar duren
en soms nog veel langer en blijft het een hond met een speciale gebruiksaanwijzing

Ik heb gister zn muilkorf afgedaan.
Hopelijk geeft dit hm wat meer zelfvertrouwen.

Ik sluit me aan bij de velen reacties hierboven.
Je hond staat strak van de spanning en zijn wereld staat wederom op zijn kop.
Je kan je hond ondersteunen met vaste patronen weinig impulsen en veel rust en ontspanning /kluiven.
Negeer je hond zoveel mogelijk... en hou de wandelingen ook beperkt tot de vaste omgeving ivm wennen aan veel impulsen en nieuwe dingen

Ik heb zelf met waldo veel baat gehad met de volgende oefening.
Waldo is niet gesocialiseerd en heeft kennel syndroom ( was 8 toen ik hem kreeg)

Ga op afstand van de rustplek (met je rug naar de hond toe) zitten..negeer de hond en plaats desnoods strategisch een spiegel als je wil zien wat er achter je gebeurd.

Gooi  met rustige beweging iets  heel lekkers naar achter..net buiten de mand.
Wanneer je hond het pakt en dus jou nadert beloon je dat met zachte stem met zeer prijzende intonatie..maar je kijkt niet op of om en beweegt verder ook niet.
Dat herhaal je steeds dichter bij en soms weer wat verder weg...zodat je hond niet gevoel krijgt dat je hem alleen maar probeert te lokken...je beloont het zelfvertrouwen van de situatie aandurven...en later ook het leuk gaan vinden
dan zijwaards of voor je...een beloning uit je hand pakken die achter je rug op de grond ligt..meer bewegen...meer richting de hond kijken(er langs...niet aankijken)
.een ander persoon(dan wel weer met stap 1 beginnen.)
Herhalen en herhalen en eindeloos varieren..zorg dat je hond succes heeft en indien iets niet lukt neem je de stap daarvoor weer
(dit word je later je vaste pep talk als je hond iets goed doet wat deze eerder spannend vond)

Zo heeft waldo geleerd om zelf te naderen en ook  mensen beter in te kunnen schatten en op zijn manier een oplossing te zoeken...
Hij gaat in hun dooie hoek staan/lopen  en dat is een prima oplossing..en geeft dus geen aanleiding meer tot vluchten.

Waldo zal nooit bijten maar de onderliggende angsten zijn hetzelfde
Je moet ze coachen naar een goede oplossing voor hun angsten...dan komt het zelfvertrouwen vanzelf.
hou ook rekening met dagen van terugval in oud gedrag..

Ik zou ook zeker een tuigje aandoen (en zorg dat het iets is wat je aan kan laten)
aankoppelen tussen de schouders is makkelijker .
Snuitje inderdaad af en liever ook geen muilkorf... maar kluiven kluiven kluiven.
hoe minder aanleiding tot stress hoe beter.

Fijn dat je hem hebt afgedaan.
Hopelijk helpt het hem!