Bijna 2 maanden geleden zijn we erachter gekomen dat onze 2,5 jaar oude amerikaanse stafford Bayley gescheurde kniebanden heeft, mogelijk een kapotte meniscus en een lichte vorm van artrose. Ze moest dus geopereerd worden, maar dat kost een hoop geld. Vandaar dat we eventjes hebben moeten sparen voor deze ingrijpende operatie. A.s maandag is het zo ver (17 juni) dan wordt ze geopereerd.
Ik vind het erg spannend, het is niet niks zo'n operatie, ik weet ongeveer wat er gaat gebeuren en dat ze lang moet revalideren. Dat is erg zwaar voor zo'n jonge hond, ze is gek op rennen, springen, spelen en sprintjes trekken in het bos. Dat mag ze nu ineens allemaal niet meer. We moeten haar zelfs tegenhouden want mevrouw rent gewoon door de pijn heen als ze de kans krijgt.
Het heeft ook een tijd geduurd voordat we erachter kwamen wat ze nou precies had want ze gaf geen kick, ja ze liep 1x in de zoveel maanden een keer een dag mank na 2 uur wandelen in het bos, maar goed dan gaat er nog geen enorme alarmbel af. Maar de laatste tijd liep ze steeds vaker mank en duurde het langer voordat het over was. Nu is het zelfs zo dat ze liever ligt dan staat en vaak ook niet meer naar je toe komt voor een koekje (en dat is heel wat want ze is dol op eten).
Hoog tijd om er wat aan te doen dus! Ik breng haar maandag ochtend naar de dierenarts, ze wordt opgehaald door mijn moeder (ik werk 40 uur in de week) en gaat daar grotendeels revalideren. Ik heb hier bewust voor gekozen want mijn ma werkt niet en het is bij haar thuis rustig. Zo kan ze haar goed in de gaten houden en heeft ze alle tijd. Ik kom elk weekend langs om te kijken hoe het met haar gaat. (Mijn moeder woont in Almere en ik in Enschede). Alles in het belang van Bayley.
Ik zal jullie in dit topic op de hoogte houden van haar operatie en revalidatie.



Reageren




.









...