Spot valt uit naar pups - en ik weet het even niet meer :-(

Oh ja, ik heb je topic gezien en ik dacht nog, heb geen advies voor je want heb hetzelfde probleem... 
Ik denk wel dat het een stuk accepteren is (dat een hond pups niet leuk vindt) en ik hoop verder dat je wat aan de tips hier hebt. Ik voel me al getroost dat ik niet de enige ben en dat het dus toch blijkbaar niet zo 'abnormaal' is als ik in eerste instantie dacht...

Ik leer er ook weer van. Indy ging van de week ook liggen toen er een kleine hond naar haar toekwam. Ik zag dat als kalmerend, maar ze kwam inderdaad als een duveltje omhoog toen de hond heel dichtbij kwam.
Ik zal haar dus ook niet meer laten liggen.

ik ken een hond die het standaard doet uit "descaleren" maar die draait ook standaard meteen op haar rug (zo'n zachtmoedige oude labrador dame...) en dat is toch wat anders dan de houding van waaruit je snel omhoog kan springen...

en dat is ook het 'verradelijke" een lichaamshouding 1 motivatie toe te kennen
of liever gezegd, de motivatie is altijd eender
namelijk de bepalende factor worden als liggende hond (want wat moet een ander nog)

het vervolg kan wel verschillen

mijn hond wil nog weleens met zn rug ergens naar toe gaan liggen of zitten
heel pontificaal, hij is dan ook zeker niet kalmerende bezig, hij keert zich gewoon af
meneer heeft er geen zin in, alleen vanuit die houding zal geen uitval komen
want dat is niet waar hij mee bezig is, hij is bezig zijn eigen ding te doen: uitvallen
hoort daar dus niet bij (want dan zou hij ingaan op de taal van een ander)
evengoed is het niet acceptabel in veel gevallen, en wordt hij gewoon rustig weer
naast ons gezet met zijn snoet de juiste richting op

maar liggen = kalmerend en dus goed......ben ik het pertinent mee oneens

btw
als een teefje dat bij Gorby doet, doet hij niks, hij wacht tot zo'n teef weer overeind komt
en daarna gaat hij pas snuffelen, misschien specifiek voor hem, maar ik heb altijd het idee
dat hij het overdreven gedrag vindt, waar hij niet op wenst in te gaan
maar goed......... hij is een geval apart

Hm ik wou dat ik een antwoord voor je had maar behalve herkenning heb ik niks voor je... Ik heb een hond die sinds ze pup af is al uitvalt naar puppy's. Ze verwond ze niet, maar ze hapt ze wel, ze snauwt ze af en ze moet er niks van hebben... Zolang ze los loopt ontwijkt ze ze gewoon maar ze moet er echt niks van hebben... Behalve als ik een puppy mee naar huis breng, dan is t puur en alleen omdat ik t mee neem oke maar dan nog negeert ze ze compleet...Maar zou liever hebben dat ze buiten ook puppy's compleet zou negeren ipv uitvallen..

Dus als pup wou ze ook niks weten van andere pups? Ik zit nl terug te denken aan de puppy cursus en toen had Spot totaal geen moeite om de andere pups te negeren maar eenmaal los wilde hij er ook niet mee spelen (2x aan het einde van les met 3 pups tegelijk) en toen Shad en Spot kwamen, waren er helemaal geen andere pups in het dorp, dus thuis heeft hij er ook niet mee kennis gemaakt. Ik vond dat niet zo erg, ik denk ik socialiseer wel met andere stabiele honden en hij heeft Shadow, dus puppy spel kent hij wel.... Miss achteraf toch meer tijd ook in socialisatie met andere pups moeten steken.. Ziucht, je doet het ook nooit goed .... en hij is ook wel heel erg in de contramine op het moment, de puber....

Als pup negeerde ze ze gewoon, ging er niet echt mee spelen op hoge uitzondering na.. Die speelde liever met een volwassen hond dan met een pup. Heb zelf dan geen cursus gedaan maar waren wel veel pups toen Jackie kwam in de buurt maar leken haar totaal niet te interesseren. De volwassen new found lander van mijn oppas kinderen daar in tegen was haar beste vriend.. Ik had toen altijd zoiets van; ze zal dat wel leuker vinden ofzo, beetje zoals puberende kinderen op zoek gaan naar vrienden die ouder zijn zeg maar :P maar goed, helaas moet ze er nog altijd NIKS van hebben

Het is pas N=2 maar ik ben wel benieuwd of dat een observatie is die meer mensen delen, dat pups die niet graag met andere pups spelen op latere leeftijd ook moeite hebben met pups. Dat zou wel een belangrijk toevoeging kunnen zijn in de 'socialisatie handboeken' de vraag is alleen wel of je er wat aan zou kunnen doen en hoe dan....

Ben ook wel benieuwd..


En betwijfel of je dat kan veranderen eigenlijk.. je kan ze hoogstens misschien aanleren dat ze een pup compleet moeten negeren ofzo maar je kan ze moeilijk dwingen pups lief te vinden.. en dat negeren is ook lastig gezien de meeste pups toch vrij opdringerig kunnen zijn in de vorm van: VIND MIJ LIEF VIND MIJ LIEF!

ik volg even mee kan er van leren

Ik denk dat ik Lady ook niet blij zou maken met contact met een pup, volgens mij zijn die over het algemeen veel te druk voor haar. Lady heeft al zo haar voorkeuren naar volwassen honden..en de honden waar ze op het algemeen goed op reageert zijn honden die heel kalm en relaxed zijn en niet teveel aandacht aan haar besteden.
Is het geen optie dat je bij Calming Signs o.i.d dit aankaart en dan sociale wandelingen gaat doen/paralel lopen etc met een pup erbij in de groep?

Lady heeft over het algemeen het niet zo op honden met een hele pluizige vacht en krulstaarten..en die zitten er 2 van in de groep bij de sociale wandelingen..en voor het eerst reageert ze daar niet op, terwijl ze normaal bij het wandelen daar altijd heftig op reageert..

Ik zie dit toch anders. Een hond die gaat liggen, dat kan best wel kalmerend zijn. Maar eigenlijk is het dan aan de tegenpartij om dit juist te interpreteren, en dus ook niet naderbij te komen. Net omdat jouw hond vraagt: hou afstand,aub. Als de andere partij dit kalmerend signaal dan negeert, en toch gewoon naar je toe komt lopen, dan pas veert jouw hond overeind. 
Ik heb het zelf ooit voorgehad. Identiek deze situatie. Ik loop met Nanu op een rivierdijk, dus niet veel uitwijkmogelijlheden. Van de andere kant komt een man met een jachthond aan de korte lijn. Hond hangt in de lijn. Nanu reageert door te gaan liggen. De man stapt met zijn hond gewoon door, maar ik zie dat zijn hond eigenlijk opeens ook wil stoppen. De man trekt zijn hond echter verder. Toen heb ik geroepen: Wil je even wachten, aub! Mijn hond heeft wat tijd nodig om jouw hond in te schatten." Die vent verklaarde me onnozel, maar soms kan ik nogal bazig overkomen ('), dus hij stopte toch. De honden keken naar elkaar, neus in de lucht. Toen kwam Nanu langzaam overeind en de honden gingen op een rustig tempo naar elkaar toe. Perfect! Als die man op ons was bljven toelopen, was Nanu waarschijnlijk ook als een duiveltje recht gesprongen. Maar nu kreeg ze ruimte, en tijd.   
Ik denk dat we als 'baasje' soms wat meer aan onze eigen hond moeten denken, en minder aan de andere mensen, of de situatie.

hoe zeker ben je ervan dat hij dit gedrag (uitvallen) alleen naar pups vertoont? met andere woorden: is hij wel stabiel mbt volwassen honden?
 
ik denk overigens dat er een verschil bestaat tussen "niets van pups moeten hebben" en "uitvallen naar pups". ik ken een boel honden die pups min of meer links laten liggen, maar uitvallen naar pups is wel iets heel anders

 
honden die agressie naar pups vertonen zijn meestal niet heel zeker/stabiel , waarschijnlijk komt het uitvallen dan ook voort uit onzekerheid
 

een beetje vergelijkbaar met de angstagressie die Chihuahua's vaak vertonen
 
hun lichaamshouding is vrij "agressief", maar ze bedoelen eigenlijk: "ik vind je eng, rot op!"
en dat grommen is een afstandsvergrotend signaal
 
tsja, wat je eraan kunt doen: vergelijkbaar met wat geldt voor iedere angstagressie (onder de drempelwaarde blijven van zijn reactieniveau, conditioneren dat pups niet eng zijn, signaal afgeven dat baasje probleemsituaties oplost ipv hond, etcetera)
 
werken aan Spot zijn "zekerheid" is misschien ook nog een optie
daar bestaan specifieke oefeningen voor

Ik had gisteren het omgekeerde.
Op n smal pad ging n goldenreu liggen en onze honden gaan er zeer ruim omheen.

Ze zijn er bijna voorby en bam... De golden komt overeind en werpt zich op 1 van onze honden, hevig gespannen. En zijn baas loopt gewoon door. Gelukkig was de 2e hond er ook en die komt er naast staan en kalmeert de boel.

De golden droop daarna op een holletje af.

Gaan liggen is voor mij nooit een ontspannen situatie maar 1 die makkelijk fout kan lopen. De hond die gaat liggen probeert hooguit zichzelf krampachtig te kalmeren, in mijn ogen nooit de ander.

Het is natuurlijk wel een signaal waarbij je als tegemoetkomende baas met hond afstand moet houden.

Maar een echt relaxte hond gaat niet liggen, als die echt wil kalmeren zal die met zn rug naar de andere hond staan gaan snuffelen of zo.

Liggende honden liggen vaak hevig te fixeren en te tongelen, waarbij tongelen voor mij ook een uiting van spanning is (droge lippen aflikken)

Natuurlijk gaat een relaxte hond niet liggen. In het geval dat ik beschreef, had Nanu idd eerst tijd nodig om de ander hond in te schatten, en dus vroeg ze die. Dus eerst even die neus in de lucht, en goed weten welk vlees ze in de kuip heeft, en dan was het in orde. Maar het is niet omdat een hond eerst 'wil weten' en inschatten dat ie meteen onzeker hoeft te zijn. Ik vind dat heel verschillende dingen. Mijn hond schat alles eerst in met haar neus. Op haar gemakje. Of het nu een ruimte, een object of een ander wezen is. Ze wil daar tijd voor, en ruimte. Maar het is geen onzekere hond. Ze wil 'weten'.

@Joop (en nog iemand die het vroeg): ja, Spot valt ook wel eens uit naar andere honden, mn andere intacte reuen en dan vooral als die ooit tegen hem uitgevallen zijn. Ik kon dat wel plaatsen en daar werken we aan (ik plaats mij tussen hem en de reuen, bochtjes lopen, rustig gedrag belonen etc), ik zag dat enigzins los van pups en horend bij de puberteit. Mijn vorige reu viel ook uit naar andere reuen vanuit voor een groot deel onzekerheid maar die was heel lief juist met pups (alles onder 1 jaar ging goed). Vandaar dat het voor mij voelde als iets "vreemds". 
Vandaag hebben we even flink gewandeld met oefenen met mij bezig zijn, niet trekken, opletten welke kant ik op liep, onderweg zitten, op een boomstronk springen maw echt even doen wat ik van hem vroeg. Het was... vermoeiend iets anders kan ik niet zeggen, hij was echt alles 'vergeten' maar... we kwamen een ander hondje tegen waar hij eerder heel fel op reageerde en we liepen in een bochtje er keurig omheen. en nu ligt hij in diepe rust naast me.

Hallo,

Hoe oud is Spot nu?Met hoeveel broertjes/zusjes zat hij in het nest?
En hoeveel van elk geslacht?
Zijn er in het nest ook dingen gebeurt die buiten de normale gang van zaken gaat met een nest pups?(bv, is hij misschien veel apart gehouden, hoe was zijn moeder in de omgang, was de vader er ook bij enz.).

Het waren 9 pups, 5 reuen en 4 teven. Voorzover ik weet is er met geen van de pups wat bijzonders geweest, Spot is niet apart gehouden en is met broertje Shadow bij ons komen wonen. Mams was er gewoon bij, is voorzover ik kan beoordelen een zorgzame moeder (ben net vorige week naar haar 2e nest wezen kijken, idem combinatie). Paps woont in dezelfde kennel. De fokker heeft een sledehonden team, pups zijn wel deels binnen en deels buiten, lopen ook als ze wat ouder zijn tussen de oudere honden. 

Als je wil kun je ook filmpjes zien van hun nest; http://www.komaksiutspuppyblog.blogspot.nl/p/video-werpkistmomentje_11.html

Aanvulling; afgelopen donderdag was ik er dus, de pups waren drie weken oud, ik mag tussen de pups zitten, foto's maken, mams aaien, pup optillen maar toen ik even van het nest wegliep met een pup kwam ze toch wel even kijken wat ik ging doen

En hoe oud zijn de broertjes nu?

Sorry anderhalf nu ongeveer?

Ze zijn van 23 september 2011, dus 18 maanden ong.

En Shadow is ouder dan Spot de ontwikkeling loopt voor mijn gevoel niet helemaal gelijk, Spot is groter, slungeliger nog. Shadow was ook veel eerder met poot optillen, ong 2 maanden verschil zou ik schatten grofweg.

Sommige honden houden niet zo van pups. Koda houd ook niet van pups, hij doet ze niets en nu met Skaraa speelt hij er wel mee. Maar ook zover ik weet, zonder reden.

Ik zou anders even kijken naar een goed overzichtelijk omheinde losloop weide waar ze loskunnen en dan met 1 pup die die al eens heeft leren kennis maken. Het zou zo kunnen dat hij er onzeker van word, of bang. Misschien is die wel een keer gebeten tijdens spel door een puppy?
Verder zou ik gewoon doorgaan met veilig laten snuffelen. En evt bij zo'n situatie in het bos Spot niet met zijn kop naar de pup laten liggen zodat hij er zeker niet op fixeert en de pup gewoon kan negeren?

Ook lekker doorgaan met wandelen met pups. Alleen dan eerst zonder snuffelen en na een tig tal wandelingen voorzichtig veilig laten snuffelen en als dat goed is een stapje verder gaan.
Geef m geen reden om ergens om jaloers te zijn. Dus geen speeltjes of wat dan ook. En je kan ook nog proberen om zelf eerst de pup uitbundig te begroeten dat spot het wel ziet maar er niet bij kan. Misschien is hij soms gewoon wat jaloers over de aandacht van jouw?

dubbel... HP doet raar!

Hoe is de relatie tussen Shadow en Spot? En hoe is de relatie tussen jou een Spot en jou relatie met Shadow? Heb je toevallig ook een voorkeur hond? En dat is niet negatief hoor dat is juist heel menselijk. Het zou kunnen zijn dat jij bijv. Shadow iets voor trekt omdat die misschien gemakkelijker in omgang is. 

Ik vind de filmpjes leuk om te zien, en dat lijkt allemaal leuk te gaan, rustige moeder, relatief rustige pups, en zo te zien rustige fokkers, lekker buiten een tussen de andere honden is ook goed, nee niets vreemds in ieder geval.

De relatie tussen de heren zou ik willen omschrijven als 'in balans'. Er wordt gestoeid, zelden gegromd (er vindt bv vandaag een komische 'bottendans' plaats om twee stukken damhert gewei). Ze liggen ieder op hun eigen plek meestal, Shadow ligt graag in de serre, Spot ligt vaak bij mij. Het enige wat mij opvalt; na de laatste wandeling 's avonds en net voor het eten, willen ze nog wel eens even wild spelen en heeft Shadow de neiging op Spot te rijden maar sinds kort probeert Spot het ook op Shadow. De een probeert dan te ontkomen aan de ander door snel de bench in te duiken (waar ze eten krijgen) en er wordt niet gevochten of gegrauwd. Als ik de lijnen niet los maak voor de poort maar aangelijnd naar de garage loop, gebeurt het niet en is het wat rustiger. 

Spot is mijn hond, Shadow meer die van mijn vriend. Als we met z'n allen zijn, loop ik met Spot en mijn partner met Shadow. Als mijn partner met beiden loopt, valt Spot trouwens ook uit. Sowieso, met beiden tegelijk lopen is soms een... uitdaging . 'Het fokt elkaar lekker op' zegt mijn partner dan, alleen zijn ze een stuk rustiger. 
Ik knuffel meer met Spot maar speel meer met Shadow, die geeft ook veel meer om balletjes ed en daar durft Spot dus nauwelijks aan te komen, als ik met Spot met een balletje wil spelen, dan moet ik Shadow uit zicht in de garage zetten, anders pakt Spot de bal niet aan. 
Puzzels doe ik met beiden, om de beurt terwijl de ander toekijkt (zelfbeheersingsoefening voor Shad mn...). Heel soms heeft Spot een speeltje dat hij wel belangrijk vind, zoals bv de kong Wobbler en dan gromt hij behoorlijk als Shadow die af wil pakken en dan druipt Shad af.

Het is moeilijk om, achter de computer, zo te zeggen waar het knellen kan. 

Eén ding wil ik je wel zeggen, het is niet zo dat jij geen honden op kan voeden, iedereen doet zijn uiterste best, en wil het beste uit een relatie met een hond halen, en doet wat ie weet en dat is genoeg voor een geweldige opvoedingen en daar mag je zelf nooit aan twijfelen, jij bent uniek.

Bloos ' dank je 

Honden vinden knuffelen/aaien leuk, en dat hebben ze ook nodig, alleen het is niet het eerste wat ze nodig hebben. Eerst hebben ze een consequente opvoeding, waarbij ze een duidelijke sturing nodig hebben. En pas dan kunnen ze zich ontspannen en ook dan is knuffelen/aaien op zijn plek. Dus het vinden van de balans tussen regels/consequentie en knuffelen/aaien is soms moeilijk te vinden. 

Het zit m soms in hele kleine dingen, ik lees bijv. In jou verhaal dat Spot ging liggen toen de pup in het zicht kwam, en jij ging er naast zitten en....'Brokjes voor zijn neus, hand op zijn nek, rustig tegen hem pratend' je wilde iets anders namelijk gewoon doorlopen, maar je paste je aan aan de hond en wat heb je de hond toen verteld? Of beter gezegd hoe vat Spot jou actie op, bevestig jij juist zijn onzekerheid of zeg je dat hij zich zo niet mag gedragen. Kijk gaan liggen mag dan een kalmerend signaal zijn maar dat hoeft niet kalmerend te zijn naar de andere hond toe, Spot kan juist zichzelf wel proberen te laten ontspannen maar wanneer de prikkel te dicht bij komt kan ie zich niet meer beheersen. Wat zou Spot gedaan hebben wanneer je hem verteld had wat hij moest doen, gewoon doorlopen dus? En hem misschien op het juiste moment even corrigeren met bijv het commando ' nee volg' of zo....het gaat er om dat Spot eerst leert ontspannen terwijl je pups gewoon passeert, alleen elkaar passeren is vaak voor een hond een trigger om uit te vallen, en samen dezelfde kant oplopen leert de hond ontspannen, tenminste als je ondertussen de hond wel verteld wat werk en niet mag. 

Maar wat ik al zei het blijft moeilijk zo achter een scherm 

Tja, ik wou drie dingen tegelijk doen (ahum) brokjes waren voor klassiek conditioneren, naast gaan zitten was bedoeld als steun geven (mijn vorige hus viel niet uit als ik naast hem ging zitten en hand op zijn nek deels ook comtrolerend. Kortom, ik was verrast en ik had het beter anders kunnen doen....

Edit; nadat ik dit opgeschreven had, bedenk ik me 1 essentieel verschil;  ik liet Janouk zitten als ik dacht dat hij misschien uit zou vallen en dan zat ik naast hem met mijn arm om zijn romp. Spot was zelf gaan liggen ..  Hmm, toch wel vrij groot verschil..