Mag ik jullie voorstellen aan....

Hoi Petra!
Vubara, ja dat is ook een originele naam. En  lachen doet hij zeker!
Dat doet me denken aan mijn jeugd. Mijn eerste hond (Tuf-Tuf), was ook een echte bastaard, maar wel zo een waar iedereen altijd van vroeg welk ras hij was. Dus het 'ras' werd uiteindelijk een 'Roteb' (de Roteb is de Rotterdamse gemeentereiniging). 
Kennissen van ons hadden een grote ruwharige hond, die als ras "Heugavelder" meekreeg (Heugaveld is een tapijtfabrikant!).
Groetjes van Jantien.

Hallo Jantien


wat een superleuke hond, heel veel plezier samen geniet ervan hoor

Groetjes Astrid

Wat een schatje zeg! Hoe gaat het nu? Raakt hij al een beetje gewend?

Ja hoor, het gaat uitstekend met PEPIJN.  Om te beginnen luistert hij nu al prima naar zijn naam. Zijn oude naam heb ik niet meer gebruikt. Ook loopt hij iedere dag langer los. Het is een genot om te zien :  hij rent enorm hard vér weg (als een antilope...!) en komt daarna weer net zo snel naar mij terug, zonder dat ik hem roep. Hij 'meldt' zich dan even bij me. Zo braaf. Ook maakt hij vaak oogcontact.
's Nachts slaapt hij in de huiskamer, op een kussen op de bank, dat was hij zo gewend en vind ik prima.
Als ik hem alleen laat blaft hij kort, daarna wordt het stil en horen de buren hem niet meer.
Hij is wel bijzonder graag in mijn buurt;  hij zit met een onzichtbaar elastiek aan mijn been, maar het elastiek wordt  wel steeds langer... Stapje voor stapje!

Gisteren was ik even buiten m'n tuintje in gesprek met een buurvrouw, terwijl hij in de tuin was. Hij kon me dus horen én zien, maar ging als een dolle tekeer.

Ik heb het ritme in mijn dag terug en ben zichtbaar vrolijker dan de 7 weken zonder hond.
Kortom, we hebben het heel goed zo.

   schattig die stoere mannen

veel geluk met pepijn, maar met zo een lief kopje kan het bijna niet mis lopen