Honden en lichaamstaal; Kan een hond moeite hebben met het lezen van lichaamstaal? en andere vragen..

Ik zit zelf met wat vragen m.b.t tot honden en lichaamstaal. Qua lichaamstaal uiten geloof ik dat dit honden gemakkelijk af gaat, een hond voelt een emotie en kiest daar een bepaalde lichaamshouding bij.
Maar hoe zit het met het lezen van lichaamstaal van andere honden door een hond? Leert een hond dat van zijn moeder/ouders/andere honden? Zit het er van nature al in? Kan een hond dit verleren of gewoon niet leren (door bijv. slechte socialisatie)?
De reden dat ik dit vraag is omdat ik soms situaties zie waarbij de ene hond bijv. aangeeft dat spel te ruig is naar zijn zin, of hij zich niet prettig voelt..en de andere hond daar dan geen gehoor aan geeft? Ziet deze hond het dan gewoon niet goed? Of is hij te druk bezig met het spel om zoiets te zien? Of is hij gewoon 'slecht opgevoed' of 'opdringerig'?
En kan agressie (uit angst) ook komen doordat een hond slecht is in het begrijpen van andere honden?

Er zijn natuurlijk honden met lichamelijke afwijkingen, net als mensen kunnen honden bijv. doof of blind zijn, maar kunnen honden ook 'niet zichtbare "aandoeningen"' hebben, zoals bijv een vorm van autisme o.i.d?

Even een upje!
aangezien ik het me eigenlijk ook wel afvraag..

Ook bij het uiten van lichaamstaal gaat het vaak mis. De hond wordt gecorrigeerd als hij bepaalde signalen laat zien. En wat denk je van de beperkingen in bepaalde rassen om signalen af te geven. Een hond heeft ook nog maar een deel van alle signalen van de voorouder de wolf over. Als je dan weet dat er bij de verschillende rassen ook meer of minder getoond worden, dan kun je je denk ik ook wel voorstellen dat het lezen onderling ook lastiger is. Ik denk dat ze een groot deel van de moeder en nestgenootjes meekrijgen. Je ziet vaker problemen met eenlingen. En na de nestperiode moeten ze ook van andere honden het e.e.a. leren en daar moeten wij ze ook bij helpen. Ook aan socialiseren zijn namelijk duidelijke regels verbonden. Kennismaken betekent niet alle honden bespringen, maar beheerst benaderen. Zelfbeheersing is in de puppyperiode erg belangrijk.

Dat vermoeden had ik dus ook al.. Ik zei laatst nog tegen iemand..dat Lady misschien wel de enige pup was geweest uit een dekking (eenling dus) of gewoon te weinig socialisatie heeft gehad als pup en beginnende puber.... Dat ze daarom zo sociaal (qua lichaamstaal) eh..onhandig is..

Lees ook even mee

Interessant onderwerp. ik lees ook even mee.

Wat Chester betreft, hij benadert altijd voorzichtig en wordt de volgende keer meteen enthousiast. Kinderen vind hij super en is altijd enthousiast en nodigt altijd uit voor mee te spelen.
Is een kind bang voor honden (toevallig vanavond meegemaakt) dan gaat hij verder en kijkt beteuterd. Proberen doet hij dan niet meer. Waar het vandaan komt, uit Spanje!!

Ik volg.

En bepaale rassen spelen veel ruiger als andere rassen, en dan kan de ene hond aangeven dat ie moet stoppen maar dat hoeft helemaal geen reden te zijn om te stoppen, tenminste wanneer het aan de hond ligt. En het ligt er natuurlijk ook aan of wij mensen de taal goed verstaan. Dit soort gedrag kan natuurlijk ontaarden in een gevecht, want honden hebben ook grenzen, in eerste instantie wordt er gegromt en als dat niet werkt kunnen ze een stapje verder gaan.

het algemeen kennen honden de hondentaal prima, de taal hebben ze geleerd in het nest door hoofdzakelijk de moeder, en de grenzen leren ze door omgang met broertjes en zusjes, en de moeder stuurt hierin. Er zit bij rassen wel verschil in waar de grenzen liggen, en dat heeft ook veel te maken met bv de pijngrens.

ik heb diezelfde vraag eens gesteld in een topic en als ik het me nog goed herinner kwam het door de vermenselijking en opvoeding dat honden de lichaamstaal niet zo goed meer beheersen of kunnen lezen. Signalen en gedragingen die wij mensen soms bestraffen omdat we denken dat het fout gedrag is, waardoor de hond verward raakt en fout gedrag laat zien of juist gedrag bij anderen niet meer begrijpt.

Ik lees verder ook nog mee want er is vast nog veel meer over te zeggen.

mijn inziens kunnen alle honden hondentaal lezen en begrijpen. dit begint al in het nest, ze leren de taal van mams. Maar door slechte socialisatie, begeleiding, zelf correcties kunnen ze heel gemakkelijk ook weer hondentaal afleren. 

Sowieso heb je altijd te maken met verschil in rassen, Zo vertoont het ene ras meer van een bepaald kalmerend signaal omdat hem dit beter ligt voor zijn lichaamsbouw. (een hond met veel haar op zijn kop zal minder vaak met de ogen knipperen bijvoorbeeld want de ogen zijn vaak minder zichtbaar). ook heb je te maken met natuurlijke stand van bepaalde rassen, zo staat een bull bijvoorbeeld al vaak gewoon in relaxde modus al meer naar voren, wat door andere als confrontatie opgevat kunnen worden, bepaalde herder soorten zich meer nerveus gedragen waardoor ze als onzeker ingeschat worden door andere honden. en ga zo maar door... 
ook kan weinig begeleiding in de opgroeifases van de hond te maken hebben met geen of weinig beheersing van de hondentaal. Een hond die nooit heeft geleerd wat grenzen zijn hoe kan je verwachten dat hij als hij volwassen is wel grenzen kent? Zo merk ik dat verschil hier heel goed, waar Dusty bij zijn vorige eigenaar de eerste 10,5 maand van zijn leven bijna geen omgang heeft gehad met stabiele, sociale honden die hem de hondentaal hebben kunnen leren heeft Gaya die als pup bij me kwam dit wel gehad. Verschil is dat Gaya vele malen beter een hond in kan schatten dan Dusty. En ze makkelijker kan reageren op een andere hond en op wat die aangeeft. Weinig socialisatie kan leiden tot een slechte hondentaal. maar juist oversocialiseren m.i ook, alles de hond zelf uit laten zoeken en zonder pardon hem overal bij laten is ook niet bevordelijk. Want als je als hond maar constant conflictvermijdende signalen afgeeft en er wordt niet op gereageerd, wat is dan je volgende stap? 

Maar de meeste en grootste fout, (voornamelijk mijn ergenis) een hond mag geen hond meer zijn volgens de baas. Wij zijn heel goed in rationaliseren van hondengedrag naar mensen gedachten. daarin bestempelen we al snel normaal honden gedrag als fout en slecht. 
Een hond mag niet meer snauwen, een hond mag geen grenzen aangeven. Daarvoor wordt de hond vaak gecorrigeerd simpel weg als de hond alleen maar aangeeft "ik vind dit niet fijn wat jij doet". Want een snauwende hond is niet gewenst naar onze maatschappelijke normen. 

Doordat wij dus vaak corrigeren van normale hondentaal, en we dus een hond al snel hondentaal afleren creeeren we dus zelf de problemen van miscommunicatie, of zelfs gevechten tussen honden. 
een hond die gecorrigeerd wordt voor normale waarschuwingssignalen zal dit niet meer laten zien, maar die zal het gene gaan doen waar hij tot nu toe nog niet voor gestraft is en dat is aanvallen. 
ik heb hier regelmatig discussies met eigenaren in het park waarvan ze mijn hond een agresief ding vinden ... 

waarbij hun hond dol dwaas los aan gestuiterd komt, en zonder paron direct boven op Dusty springt zonder even kennis te maken. Nu is dusty een hond die ruime sociale bariers heeft en dus wenst dat een hond eerst netjes kennis komt maken voor hij kijkt of er een spelletje in zit. 
Als de hond dus zo door zijn bariers heen dendert zonder enige vorm van normale sociale omgangsnormen dan kan de hond een snauw verwachten, soms wel twee als het punt nog niet duidelijk is. Dit mag niet volgens veel eigenaren. Mijn wedervraag is dan altijd ... Waarom zou mijn hond het maar zomaar goed moeten vinden besprongen te worden door uw hyperactieve, onbeleefde stuiterbal? 

ik zie het gebeuren, een pup die netjes gaat liggen bij een naderende hond, zuchtende en steunende baas want dit schiet toch niet op, pup wordt vooruit getrokken, een hond die op ons afkomt en gaat snuffelen uit kalmerend signaal, wordt mee gesleurd want ja dat had hij 1 minuut geleden ook gedaan, hond geeft een snauw omdat de ander hem onheus behandeld, de snauwende hond krijgt op z'n kop, want snauwen mag niet. een uitvallende hond krijgt een tik want hij moet normaal doen. allemaal voorbeelden die ik zo vaak hier in de omgeving zie gebeuren. Dan is het zo gek nog niet dat menig hond gewoon weg niet meer snapt wat er nu kwa sociaal en normaal gedrag nog van hem verwacht wordt ten opzichte van andere honden. 

Gelukkig voor alle honden is afgeleerde hondentaal ook weer aan te leren. Alleen duurt deze weg langer dan het afleren van de gebruikelijke taal.