Ik weet het nog heel goed, hoe ik jou tegen kwam, kleine Nukka.
Ik was op wintersport en terwijl ik aan het wachten was op de bus om ons weer naar Nederland te rijden zat ik daar in een Frans café te internetten. Uiteindelijk zat ik tweedehands hondenspul te zoeken voor Jackie en daar stond jij.
Husky pup, moet weg met spoed.
Ik was niet aan het kijken voor een tweede hond maar iets aan jou sprak me aan. Het was een lelijke foto, dat ten eerste, mijn god, je was ook best een lelijk mormel als pup. Klein, 36 kleuren vacht en traanstrepen tot op je tenen.
Toch was ik verkocht. Nog vanuit Frankrijk gebelt en de dag dat ik aan kwam in Nederland ging ik in plaats van onderweg naar huis onderweg naar jou eerste echte huis. Ik zag je z'n twee seconde voordat je aan je voorpoten werd mee gesleept door 1 van de 5 kinderen die daar rond racede. Je was niet blij. Verre van. Ik heb het geld betaald aan de vrouw na even gehoort te hebben over jou. Je was 11 weken oud, was nog nooit verder geweest dan de tuin, woonde in een bench en als je daar niet in zat werd je het hele huis door gesleept.
In mijn crappy fiat panda ben je toen mee gegaan naar huis. De hele weg heb je op mijn schoot liggen slapen want blijkbaar had je voor het eerst meer rust dan dat je tot dusver had gehad.
Eenmaal thuis moest ik eerst mijn kleine Jackie meisje knuffelen en verwennen want die had ik immers ook al een week niet gezien en wat was ze blij! Totdat jij uit de auto kwam. Je bestond niet voor haar, absoluut niet. Maar zij wel voor jou. Je besteedde totaal geen aandacht meer aan mij of aan welk mens dan ook maar je volgde alleen Jackie nog maar.
En het zorgde voor hilarische taferelen. Jackie die haar best deed te doen alsof je niet bestond terwijl jij zowat in haar liep zo graag was je bij haar. Je had immers na het verlaten van het nest nooit weer een hond gezien. We hadden toen nog geen glasplaat in de deur naar de keuken en Jackie sprong daar doorheen toen jij achter haar aan bleef racen door de woonkamer. Echter snapte je niet helemaal dat Jackie sprong en rende jij vol met je bakkes tegen de onderkant van de deur aan om heel verdwaasd om je heen te zitten kijken of iemand het wel had gezien. Vervolgens zette je een keel op waar je u tegen zegt want Jackie was aan je ontsnapt.
Dit duurde een poosje totdat Jackie het opgaf en je dus maar ging opvoeden. Vanaf toen waren jullie vriendjes. Waar Jackie ging, ging jij en andersom ook.
Het heeft een maand of 3 geduurt voordat je besloot dat ik ook nog bestond. De eerste 3 maanden heeft Jackie jou alles geleerd en toen opeens bestond ik weer. Je kwam knuffelen, ging mee naar bed, was blij als ik thuis kwam en kon alles binnen no time. Ondertussen waren we bij een sledenhonden team wezen kijken en werd je van hot naar her gesleept door mij.
Je kreeg een eigen husky vriendin, Zena, en Zena was minstens net zo maf als jij. 8 pootjes op 1 buik waren jullie. Zena kwam gelukkig vaak want leuk vond je het niet als Zena weer naar huis ging.
Toch bleef je me elke dag weer verbazen. Alles wat mij werd verteld over de husky was anders bij jou. Je liep niet weg, je luisterde goed en je was een voorbeeld hondje in mijn ogen. Al heel snel stabiel, niet snel onder de indruk en graag dichtbij. Pas later kwam ik erachter dat je dit alleen voor mij deed. Een ander kon jou niet los laten of vragen of je ging zitten zonder een koekje te geven. Een ander kon jou niet corrigeren, dat kon alleen ik. Je had geen enkele kwaad in de zin bij andere, het enige wat veranderde was dat ze geen autoriteit over jou hadden.
Voor mij deed en doe je alles. Met of zonder koekje. Op afstand kan ik je vragen iets los te laten of iets te doen en je doet het. Op een enkel gevalletje van niet luisteren na ben je voor mij de ideale hond. Je werkte voor mij voor de step en voor mij voor de kar met wild vreemde honden. Zolang ik er bij was deed je alles
Ook toen Grafitty kwam leek je te weten dat hij het moeilijk had en nam je hem direct onder je vleugel. Je leerde hem het huishond zijn, het los lopen samen met Jackie en wat knuffelen en bietsen was. Een heerlijk stel zijn jullie samen en dat hangt vooral op jou tegenwoordig. Je bent zo enorm stabiel. Zo enorm rustig en zo inventief... Het blijft Jammer dat Jackie en jij elkaar in de haren vliegen als het om de taakverdeling gaat omdat Jackie niet kan accepteren dat je stabieler bent dan zij want buiten dat om, valt en staat alles om jou.
Nooit heb ik spijt gehad van de beslissing die ik heb genomen de dag na mijn vakantie want je bent een perfecte hond voor mij. Je sluit volledig aan bij mij, je bent mijn hulp, je snapt wat ik bedoel en wanneer ik het bedoel. Ondanks de oneenigheid met Jackie zijn jullie als het er op aan komt een team met jou als leider en jij laat je leiden door mij. Ik ben trots op jou!!
Ik had nooit gedacht dat je zou uitgroeien tot zo een stabiele dame met zo veel karakter. Je bent geweldig!




Reageren











Ben blij dat ze nu jou heeft en dat jullie beste maatjes zijn 














