Daarnet ga ik naar het asiel, het meisje dat me telkens een hond geeft (vraag altijd welke nog niet gaan wandelen is) zegt tegen mij: "jij kan toch zo goed overweg met honden hé?" Ik: Euhm, ja wel een beetje...Zei
an hoop ik dat ik jou een speciaal gevalletje mag geven, want indien zei niet wandelen kan, zal zij moeten ingeslapen worden
.Ik vertrouw jou zei ze, en ze vertelt me er bij dat de hond altijd in een kennel opgesloten zat, en dat ze knapt als je met haar wandelt, ook trekt ze geweldig.Ze vertrouwde mij daarin, en vroeg of ik het zag zitten aangezien de hond haar ook al gebeten had.
Bleek het te gaan over een Oud Duitse herder teefje, nog heel jong, denk zo'n 9 maanden.Ze was heel overweldigend en sterk.Maar eens buiten was ze best ok.Als je de lijn kort hield begon ze uit te halen, maar ze heeft me niet gebeten.Toen ik de lijn wat liet vieren begon ze zich te ontspannen, en na een half uur was ze zover dat ze zelf al een koekje van me wou aannemen.(ze was verschrikkelijk zenuwachtig en heftig)Alleszins is het een geweldige knuffel, maar wel eentje met een gebruiksaanwijzing.
Had nooit gedacht dat ik zo snel vertrouwen ging krijgen van honden, en al zeker niet van het asiel en die mensen daar!Ben echt heel erg verschoten, maar op een goede manier, en dat maakt me erg blij om te weten dat ik best wel goed met honden om kan gaan!



3 doggies






Hoop echt dat ze er met de tijd weer helemaal bovenop komt en een geweldig gouden mandje gaat vinden 








