We hebben hem laten gaan. Het gemis is groot en m'n hart is gebroken.

Bedankt allemaal.

Gister hadden we echt een top dag! Hij werd als een jonge hond geschat en zeker niet als een oude, zieke hond. De mensen stonden echt verbaast toen ik dat zei. Hij heeft heerlijk met andere honden kunnen spelen en genoot echt zichtbaar. Hij wilde ook verder lopen als de laatste weken. Echt top!
Zijn vacht glimt ook nogsteeds zo enorm mooi..

Helaas is hij gister ook aangevallen door een los lopende hond die ook andere honden bleek aan te vallen (zelfs pups). De eigenaresse deed alles om de schuld van haar af te schuiven en ik had geen zin in die discussie. Zo zou mijn hond niet aan de kont van haar hond moeten ruiken (maar haar hond wel aan die van mijn hond) en zou haar hond eerst geen tanden hebben en toen ze de wond zag zou haar hond geen punten op de tanden ivm tennisballen.
Helaas heeft mijn hond nu wel een flinke wond net onder zijn oog (en haar hond mankeert niets omdat ik het niet toe liet om erger te voorkomen, hij wilde wel terug reageren). Ik heb het gister 3x gespoeld met lauwe kamille thee. Het heeft nog vrij lang na gebloed.
Ik wil dit voorval lekker vergeten

Gister hebben we echt heerlijk genoten. We waren zelfs zo lang weg, dat mijn partner zich zorgen begon te maken en ons ging zoeken. Ik denk dat we wel een uur weg zijn geweest!! En hij was weer zo lekker knuffelig.. Echt weer zichzelf

De stille hoop kruipt in me dat we dit succes voort mogen zetten

Ik wil jullie heel veel sterkte wensen en ik hoop dat er toch nog meer van dit soort goede dagen als gisteren komen!

Sterkte, en inderdaad, hopelijk nog meer van dat soort fijne dagen!

sterkte en hopelijk nog veel leuke en gelukkige dagen

Zowel heel veel sterkte als heel veel plezier deze dagen!

Wat jammer dat zo,n heerlijke wandeling zo verknald kan worden door een andere hond met zijn baas.hoop dat de verwonding verder meevalt en Rex er niet nog meer narigheid van moet ondervinden. Nogmaals geniet van elke dag, en geniet van zijn vrolijkheid en er komen zeker ook mindere dagen maar je hebt je makker nog wel bij je dus beleef elke dag.

Bedankt.

Ik ben weer wat meer mezelf aan het worden en hij is ook meer zichzelf aan het worden. Zijn neus leek wel ietsjes beter vandaag... Wat opzich wel vreemd is.. Ik weet nog niet wat ik hiervan denken moet en klop het dus nog maar even af..

Zijn algehele welzijn was iets minder als gister, maar vergelijkbaar met de afgelopen weken (gewoon een oude hond ). Hij wilde trouwens wel weer erg graag lopen, wat dus weer beter is als de afgelopen weken. Ik heb wel korter met hem gelopen als gister om hem niet helemaal uit te putten.
Hij is voor het eerst sinds donderdag weer uit zichzelf in de tuin geweest.

De bijtwond onder zijn oog is vandaag niet meer open gegaan en lijkt wel opgedroogd. Ik besteed er geen aandacht meer aan omdat ik merkte dat hij er dan juist aan ging zitten.

Sinds de spuitbloeding waste hij zichzelf nog wel, maar minder vaak als normaal. Vandaag was hij zich weer 'ouderwets' uitgebreid aan het wassen. Hij is van zichzelf zo'n schone hond.. Mijn bouvier trouwens ook..

Is het een opleving, een mis diagnose of werken de middeltjes van de holistische da? De tijd zal het ons laten zien..

Jeetje wat heftig allemaal,
heel veel sterkte,

Ohh hoop zo voor je dat je nog een hele poos van hem kunt genieten!


Goed om te lezen trouwens dat hij weer wat is opgeknapt. Het is evengoed een rot-diagnose zeg... Heel erg veel sterkte ermee.

wat een vervelend rot nieuws heb je gekregen.. Heel erg veel sterkte.. fijn dat hij wel iets opknapt,

Of de middeltjes nu werken van de hollistische DA of niet ....iedere dag dat hij goed is is een gewonnen dag....geniet ervan '

Bedankt.

Het is raar. De ene dag is het echt enorm goed en de andere dag is het enorm slecht. Hij is vandaag door zijn voorpoten gezakt en is sinds een paar dagen ineens niet dol meer op zijn gemalen barf hap. Renske vers is hij wel nogsteeds wild van en dat krijgt hij nu dan ook. Hij wil vooral grond (biologische moestuinaarde) en gras eten.
Het viel me afgelopen zondag op dat zijn coordinatie al minder leek te zijn. Hij probeerde om iets heen te lopen, maar struikelde over dat ding tot 2x aan toe. Nu is zijn gezicht wel minder door staar, maar toch..
Hij lijkt ook af en toe wel scheef te lopen, al weet ik niet of hij dit bewust doet.

Oei....
Wat dat gekke dingen eten betreft; zou het helpen moest hij een mineralenmengsel bijkrijgen?

Zink, ijzer, sporenelementen, eventueel extra vitamines. C, B....

Ik probeer mee te denken...

Iemand anders had het idd over een klei soort of iets, maar mijn holistische da is op vakantie en mijn normale da heeft er geen kaas van gegeten.

Ik geef hem nu wel Renske vers erbij omdat hij zijn gemalen barf hap dus minder lekker vond.

Sinds het zo goed met zijn nieren ging heb ik zijn groente ook terug gebracht van 25% naar 15%. Mss dat zijn lijf daar aan moet wennen?

Zou kunnen; groenten leveren andere mineralen dan vlees.

De nieren; daar moet je wel naar blijven kijken; als die goed zijn, dan kun je schipperen.

Kun je Goldendelicious een berichtje sturen? Zij is ook 'holistisch' onderlegd, of kent adressen en tips.

Ik sta al met haar in contact

Ik weet idd dat je op de nieren moet blijven letten, dus bepaalde dingen in zijn menu zullen ook niet veranderen (bijvoorbeeld max 2x per week roodvlees).

geniet nog zoveel mogelijk samen.en veel sterkte toegewenst

Aaah die foto's, wat een schat!! Heeel veel sterkte

Bedankt.

Helaas gaat het ineens weer erg vlug. Hij blijft er ook niet vanaf en slaapt erg weinig voor zijn doen. Zoals jullie zien, maak ik ook 'over uren'.
Zucht.. ik weet even niet waar ik het zoeken moet. Arme hond, dit verdient hij echt niet. Al weet ik dat ik het waarschijnlijk erger vind als hij.. En natuurlijk speelt het ook mee dat ik weinig nachtrust heb en ik ondertussen ook nog van alles zou moeten doen waar ik niet aan toe kom.

Hij hangt ook zo enorm aan mij.. Als ik overdag de woonkamer uit ga, lijkt hij helemaal in de stress te schieten en worden de bloedingen erger. Deze stress had hij normaal niet, althans niet wat wij door hebben gehad. Als mijn partner er is maakt het dus ook niet uit. Ik ga nu dus ook zo weinig mogelijk zonder hem weg.
Maar nadat ik vanacht voor de 2e keer zijn neus dicht had gedrukt (wat hij keurig toe liet), wilde hij ook niets meer van mij weten..

Omdat ik weet dat hij bang voor de wind is, heb ik beneden de ventilatie roosters dicht gedaan, heb de vloer geschropt, zijn kleedje verschoont en ben naar boven op de pc gegaan. Hopelijk pakt hij nog wat slaap die hij hard nodig heeft (net als ik). Over een paar uurtjes zullen we waarschijnlijk wel naar de da gaan, maar dan vooral voor de wond onder zijn oog die dik geworden is (hij verliest op dit moment kleine beetjes bloed tegelijk, wat dus niet gevaarlijk is).

Hebben jullie wel eens meegemaakt dat een hond blauwe en rode kruisjes, plusjes, rondjes en strepen kon maken op de  muren en de vloer onder zijn kleedje (zonder zijn kleedje weg te doen)? Ik vind het zo bijzonder..

wat lijkt me dit enorm moeilijk om mee te maken zeg.
En wat balen dat de wond onder zijn oog dikker is geworden.
Ik hoop dat er nog goede dagen komen al is het duidelijk dat het zich echt afwisseld.
Arme hond arme jij/jullie ik wens jullie veel kracht en sterkte toe !!

wat zei de dierenarts Roosje?

sterkte !

Helaas hebben we hem met heel veel pijn in ons hart moeten laten gaan. Hij had pijn en het greep zo enorm snel om zich heen.. Ik was sinds gister avond non stop bezig met dweilen, bloeding stelpen, hem gerust stellen en z'n kleed verschonen. Ik heb vannacht 3 uur geslapen en om 8uur direct de da gebeld voor een afspraak. We konden om 16.30 uur terecht, maar al snel belde ik mijn partner om thuis te komen en de da of we eerder konden. We konden in hun lunch pauze terecht. In eerste instantie gingen we heen om het weer dicht te schroeien, maar de da gaf aan dat het echt super snel ging en het eigenlijk geen optie meer was om het dicht te schroeien. Het zou een lijdensweg zijn en dat wilden we niet.

Ik twijfel toch of het de juiste beslissing was. Hij wilde nog graag mee, speelde met mijn bouvier (ok, was maar heel even, maar hij deed dat wel..), zijn vacht glom ook nog zo mooi..
Ik kan geen rust vinden. M'n hart is echt gebroken. Toch hoop ik dat Rex zelf het de juiste beslissing vond en dat hij nu zijn wel verdiende rust vind. Ik hoop dat mijn overleden opa die dol op honden was, hem daarboven heerlijk vertroeteld.
1 ding is zeker: wij zullen Rex nooit vergeten. Hij was echt onze kanjer, onze mooie man..

Ik mis Rex nu al. Rex piepte altijd zenuwachtig in de auto als we naar m'n ouders gingen. Dat miste ik vanmiddag, terwijl ik dat zenuwachtige piepen niet altijd even goed kon hebben. Gek is dat..
We hebben hem dus begraven bij mijn ouders, op de plek waar hij altijd super graag was en heel blij met Dribbeltje speelde.

Dit gemis is met geen woord te beschrijven. Nooit geweten dat je echt zo veel van een dier kunt houden..

Ik wil jullie allemaal ook enorm bedanken voor alle steun, info en adviezen. Ook de mensen die het 'achter de schermen' druk met mij hadden.

Heel veel sterkte Roosje....., en als ik het relaas zo gevolgd heb hoef je geen twijfel te hebben, Rex was aan zijn verdiende rust toe en die hebben jullie hem gegeven.

Je hebt hem nog een geweldig leven bij jullie gegeven en hem een gelukkige hond mogen laten zijn...., het gemis zal inderdaad verschrikkelijk zijn, ik kan me er alles bij voorstellen.

Gecondoleerd.

ik twijfel er niet aan, dan heb je het juiste gedaan
vooral omdat jij zelf twijfelt.......... geeft al aan hoe betrokken je bent

ik las dat het plaveicel carnicoom in de neus was, ik heb dat helaas ook van nabij meegemaakt, als het van een bepaald type is, gaat dat zo ontzettend snel, en die neus is zo'n doorbloed en gevoelig gebied....... dan mag je echt de hond het allerlaatste besparen, dat stuk lijden wat niet perse hoeft.

en dat heb je gedaan, en hoe je je ook inleeft op het overlijden en afscheid van je hond, hoe het echt voelt, weet je pas, als het zover is.

ik las ook dat je hem graag nog langer zo'n rijk en gezond leven bij jullie had gegund, en wie zou zich niet daarbij aansluiten, maar je mag echt terug kijken dat je hem hebt kunnen laten zien, dat het dus toch bestond: echte goede hondenmensen, die van hem hielden, intens hebben gezorgd en hem hond hebben laten zijn, zoals een hond bedoeld is te zijn, hij zal met prachtige beelden zijn ingeslapen en dan ook nog eens dicht bij de mensen die hem lief waren.

pijn doet het, ojeee, het doet ontzettend pijn, maar de tijd zal de scherpte wegnemen
en de mooie herinneringen gaan dan heel helder in je herinnering komen en dan kan je op een bepaald moment zeggen: het is echt goed zo.

sterkte Roos

Ik weet niet wat te schrijven dus geef ik je van hieruit een dikke troostende knuffel. Hij is nu dáár waar pijn en verdriet niet bestaan, zou niet willen dat jullie zo droevig zijn......

Heel veel stertke, wat een verlies..