Ik weet nog hoe snel Yenna met 11 wkn puppy af was, veel te snel.
Met Tara ben ik me bewust dat het eigenlijk een heel korte tijd is dat ik van haar als zo klein kan genieten en dat dat nooit meer terugkom, eenmalig. Ook vantevoren gerealiseerd dat ik het een jaar zwaar zal krijgen.
Ik vind het eigenlijk wel meevallen, ik heb een goed ritme, weet dat als er een plasje ligt ze er niets aan kan doen.
Wel vind ik het spannend hoe ze uit zal groeien, de kleur, de hoogte, en ben ik bezorgder met haar dan in de tijd met Yenna.
Wat ik niet erg zou vinden is als ze groot wordt dat haar bijtgedrag in Bo's haren, mond en kin en poten, wat al veel minders is, helemaal zal stoppen.
Ze is speels,lief, eet graag, likt ons graag met propellor staartje, groeit goed, kan goed alleen thuis blijven, en slaapt lekker door 's nachts.
Ik zou eigenlijk de puppytijd wat langer willen laten duren, het gaat veel te snel