Rmeisje (gast)
Wij hebben al 4 jaar een vrolijke appenzeller sennenhond.
Sinds vorig jaar had hij heel af en toe een bui in de avond dat hij enorm aanhankelijk was. Dat hij compleet in je wou kruipen en naast je ging zitten, blijven aankijken met zijn bek wagenwijd open (zoals die dat anders nooit doet) terwijl hij zo aanhankelijk is wilt hij ook dolgraag weg. Zodra de tuinduer open gaat, of de kamer deur blijft hij de hele avond in de tuin of boven. Het lijkt alsof hij heel angstig is of in pijn maar overdag is er niets aan de hand (En soms 's avonds ook niet)
Sinds een maand is het bijna elke avond (Heel plotseling) en we weten niet wat er er mee aanmoeten.
Als hij in zo'n bui zit, luisterd hij nergens naar, hoeft hij niets te eten, geen snoep of water, wilt hij niet spelen, maak het niet uit als zijn neus klem komt te zitten of is hij niet te troosten en kijk dwars door je heen. Hij is in een compleet andere wereld.
We hebben geprobeerd extra lief en troostend te zijn, we hebben gekeken of hij ergens pijn had, we zijn bikkelhard tegen hem geweest en hebben de situatie genegeerd, maar niks brengt er een verandering in. Ik heb al dagen het internet doorzocht en kom vaak terug op pijn of angst, maar toch is het nog zo anders dan dit geval het gebeurd namelijk altijd in de avond rond bedtijd en het kan ineens opkomen. Zo heb ik een tijdje geloofd dat hij dit deed omdat hij nog teveel energie had oid. en heb ik hem extra uitgelaten en laten rennen. Toen ik naar binnen ging, bleef hij op de stoep voor het huis zitten en kijken. Toen heb ik na een lange tijd geprobeerd naar binnen te hebben gecomandeerd de deur dicht gedaan om te kijken of hij wat anders zou doen en heb ik gespiekt via een andere raam, en hij bleef maar zitten staren, 10 minuten lang, zonder afgeleid te worden met wat er om hem heen gebeurde. Hij lijkt soms wel bezeten maar ik geloof niet in dat soort dingen.
Onze hond is een echte onderdeel van de familie, hij is heel waakzaam, zorgzaam, gevoelig, vrolijk, knuffelig, betrokken, en is je beste vriend als hij je leert kennen (Hij moet in eerste instantie niets van je willen weten.)
Binnen is hij een erg gehoorzame hond, buiten is hij wat eigenwijs en dominant af en toe.
We zijn geen perfecte hondeneigenaren, maar houden wel van hem en willen echt het beste voor hem.
Kan iemand zich inleven in deze situatie en weten wat wij kunnen doen als hij in zo'n bui terecht komt?
