Bah, Jeanine. Nu sta je er weer voor. Dit gevoel is er al eerder geweest. Heerlijk dat jullie toch nog zo een tijd bij elkaar hebben mogen zijn. Maar alleen jij kan bepalen of jullie er nu slechter voorstaan dan toen.
En ik denk nu jij weer op je eigen topic bent dat je inderdaad het antwoord weet en heel graag weg zou willen rennen voor je eigen gedachten. Maar realiseer je dat je niet kunt blijven rennen en dan is er daar het onvermijdelijke.
Maar oh wat is het moeilijk, wat is genoeg? Een vraag die vele van ons zich al hebben afgevraagd en ook weer een keer zullen afvragen.
Voor mij is genoeg als er geen uitzicht is op beter en het heden geen kwaliteit meer heeft voor de hond en voordat er pijn is die niet meer onder controle te houden is.
Ik wens jullie heel veel sterkte , maar ik heb helaas geen woorden om voor jou het verdriet te verzachten.
Of te zeggen wat je moet doen of laten.


3 doggies





Geef Tuur een dikke knuffel van me











Graag gedaan. Your welcome.






