" Jeetje, Kevin, wat een rotsituatie. Ik weet zo goed hoe je je voelt. Twee jaar heb ik een relatie gehad met een jongen die Punk niet moest. Hij had zijn eigen appartement (en twee katten) en Punk was daar niet welkom. Met als gevolg dat mijn moeder op Punk paste wanneer ik bij hem was. Geen ideale situatie, want ik miste Punk ontzettend! We hadden ook afgesproken dat we pas zouden gaan samenwonen als Punk er niet meer was, en ik had akkoord gestemd met het feit dat er (slik) nooit meer een hond zou komen. Als je verliefd bent doe je gekke dingen.. Na twee jaar ging het uit, omdat we ontzettend verschillend waren, niet alleen op dit vlak. Ik vond al vrij snel een nieuwe vriend, maar na een maandje begon hij te zeuren over Punk. Dit wilde ik niet nog een keer dus ik heb hem zonder pardon buiten gezet en snel een tweede hond erbij genomen

Momenteel voel ik me hetzelfde als jij - een relatie hoeft niet meer. Ik heb nu mijn "roedeltje" (alleen maar dames, uiteraard) en het is prima zo.
Daarbij zit ik momenteel in een appartement waar ik niet kan blijven. Ik zal binnenkort terug moeten naar mijn moeder en mijn moeder vindt twee honden ook teveel. Punk en ik mogen terug komen, maar Cosmic liever niet. Ik ben alles op alles aan het zetten om zo snel mogelijk een woning te vinden, maar ik heb weinig inkomen (uitkering) en ook hier in Nederland gelden enorm lange wachtlijsten. Inmiddels heb ik mijn moeder wel kunnen overtuigen dat Cosmic tóch mee kan komen, het is ook maar tijdelijk, alleen ik zie er nu al tegenop want mijn moeder vindt Cosmic gewoon écht niet leuk, en da's natuurlijk niet prettig dan..
Ik denk dat je beter af bent zonder je vriendin. Zij snapt duidelijk niet hoe belangrijk jouw honden voor je zijn. Als ze dat wel begreep, zou ze jou nooit vragen afstand te doen van je hond. Dit lijkt me geen goede basis voor een relatie en lijkt me ook geen fijn vooruitzicht voor de toekomst..
Dus om elkaars probleem op te lossen.. Samenwonen?
(grapje hoor..)
"