Beste Wilma,
Een beetje een omgekeerd verhaal, maar misschien heb je er wat aan.
Bij ons in de straat woont een Argentijnse dog, ik ken hem al vanaf pup en die hond vindt mij erg gezellig
. Als pup ging het ook goed met mijn honden. Toen kwamen de hormonen en de dog scheurde zijn knieband, dus hele poos geen contact. Mijn vorige husky vond hem toen niet leuk (die viel uit naar andere reuen, lang verhaal, ga ik je niet mee lastig vallen) en wij hielden de honden gescheiden omdat hij weer reageerde op het gedrag van mijn hond.
Toen kregen wij de puppies. Ik heb even gewacht (het is zo'n joekel van een hond dat ik toch even moest slikken om mijn kleine frutsels erbij te laten) maar bij een maand of vier hebben ze kennis gemaakt en dat ging prima. Toen kwamen bij de mijne de hormonen terwijl ze bij de Dogo verdwenen (gecastreerd). De dog was onzeker en grommerig, de mijne, mn Shadow, stuiterden van de testosteron en waren, nou, wat zal ik zeggen, nogalmbezig met uitzoeken wie de baas van de buurt is? Wederzijds werd er aan de lijn gegromd, al helemaal toen de dog zijn zwangere baasje ging verdedigen. Wij hebben nu allebei de gewoonte om in bochtjes te lopen en elk rustig gedrag te belonen en nu is het zo dat als ze elkaar zien, het kijken is en dan doorlopen.
Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik weet dat de dogo een speelkameraadje zoekt maar dat ik het nog niet aandurf om ze bv samen los te laten en te kijken wat er gebeurt. Als het namelijk misgaat is het wel 60+ kg spier en kaak tegen 20 kg snelheid en spier en ik ben bang dat als de dogo grijpt, we ze niet uit elkaar krijgen.
Mireille