door het jaar heen: toen en nu

Roos & Pip

gewijzigd 8 april 2013, 10:59

Hoi Hp'ers!

Pip is inmiddels 1 jaar,1 maand,1 week en 3 dagen oud ;-)

Aan het einde van deze maand (25 april) is ze een jaar bij mij en in dat jaar zijn heel wat foto's gemaakt ;-)

de eerste dag bij ons: (8 weken oud)

kennismaking met poes:

de eerste x naar het Ijsselmeer: (12 weken oud)

mooi zitten tijdens een wandeling in het park :

Pip en haar tennisbal (3,5 maand oud)

Met de Kong:

slapen op de tas van m'n broer:

Voor het eerst naar de trimmer geweest: (4 maanden oud)

hier twijfelen haar oren nog wat ze gaan doen:

uiteindelijk toch besloten om te gaan staan(de oren) (in mijn fietsmand):

oefenen met loslopen: (5 maanden oud)

(wat toch erg vermoeiend blijkt te zijn)

Mee naar het strand, 22 juli 2012:

en naar het bos:

buurman Max is toch erg interessant:

slapen met Tijger:

8 maanden oud:

1 jaar oud:
in bad voor

en na

slapen in de warmte van de zon:

met deze blik vertelt ze me dat ze moet plassen:

'hoe bedoel je: je bent geen poes?'

& met Poeky

voor de 3e x naar de trimmer geweest:

wandelen in het natuurgebied: (april 2013)

& op het langste en rustigste fietspad in de omgeving, samen met Monkey:

'zag jij dat ook?'

7 April 2013:

uitdagen:

'plaats' trainen:

kusje:

(waarschuwing: diepzinnigheid)

Het is waar.
een hond voelt het aan als de baas verdrietig is, soms komt ze tranen likken en een andere keer brengt ze al haar speeltjes naar me toe alsof ze wil zeggen 'maar er zijn ook nog leuke dingen!'
ze laat me hoe dan ook lachen.

Pip sleept me door heel wat moeilijke tijden en ziekenhuis opnames heen, op sommige dagen is ze de enige reden dat ik mn bed uit ga en naar buiten ga.
ik ben heel dankbaar dat ik haar in mn leven heb en zoals ik hier laatst ergens op de Hondenpage las voelt Pip inmiddels als een extra lichaamsdeel, een extra zintuig.
Voor veel mensen is ze 'maar een hond' maar, ze is wel míjn hond, mijn maatje.

Ik kán en wíl niet meer zonder haar.

Ik hou van je.