Aysa heft deze week haar eerste (onvrijwillige) zwempartij beleefd.
Ze was samen met Misty en de ‘buurvrouw’ aan het rennen op een omheind stukje bouwgrond van de gemeente die aan één kant is afgesloten met een sloot.
Ideaal, want dan kunnen de honden zo af en toe even een slok water scoren, zwemmen doen ze geen van drieën……, tot deze week.
Misty is zeer bedreven in het water drinken vanaf de kant…., voorpoten buigen over het randje, kont omhoog, kop zakken…., en drinken maar.
Aysa had al een paar keer de kunst afgekeken en pogingen gedaan om het na te doen, met succes…., maar ze was vergeten dat je wel eerst moet remmen als je in volle vaart besluit om een slok water te gaan halen.
Als een windhond stoof ze op de sloot af…., ik riep nog heel stoer ‘Aysa…, remmen’ ……, maar nee hoor, voor ze (en ik) het wist lag ze kopje onder in de sloot, om vervolgens met een heel verbaasd hoofd zich om te draaien en er weer uit te krabbelen.
Ja, en dan ben je nat…., dan moet je dus nog harder gaan lopen om weer droog te worden. Na haar uit haar jas te hebben gepeld de dames dus nog maar even over het veld laten racen om weer droog te worden om vervolgens snel naar huis te gaan om bij te komen van de schrik.
Nog een spannend ‘eerste keertje’ was de nieuwe dierenarts. Met Mistys ging ik altijd bij de DA hier in de wijk, maar naar mijn idee is die vrouw bang voor honden, want een kroel of even een babbeltje tegen Misty kon er nooit af. Aangezien we alleen maar voor entingen bij de DA komen, heb ik nooit de moeite genomen om verder te zoeken, maar na twee keer inspreken om een controle afspraak voor Aysa te maken …., en niet eens te worden terug gebeld, was de maat vol.
Op zoek dus naar een nieuwe DA. Na wat speurwerk een kliniek gevonden die mij wel aansprak, gebeld, afspraak gemaakt voor een algemene check-up, kennelhoest enting en uitleg over de bloedwaarden die we uit Spanje hadden mee gekregen.
Helemaal geweldig, aardige assistentes…., met heel veel koekjes
….., geweldige DA waar ik ruim een half uur bij binnen geweest ben, die alle aandacht had voor Aysa…., nog meer koekjes
….., alles heeft gecontroleerd, van nagels, gebit, klieren, hart, temp, oren, ogen, vacht, haar Spaanse inentingen vergeleken….., alles uitgelegd over de bloed uitslagen (die verder prima zijn), met het advies om over een aantal maanden een herhalingsonderzoek te doen ivm haar jonge leeftijd (maar dat hadden we toch al besloten in samenspraak met de stichting). Kennelhoest enting er in en één kleine voedingsadvies poging …., totdat ze begreep dat Aysa op vers staat en in twee weken al 1,3 kilo was aangekomen (jippie) heeft ze het daar bij gelaten
…., behalve dat honden carnivoren zijn, dus we niet de groente mochten vergeten.
En tot grote schrik van mij, heeft ze haar eerste ontsnappingspoging achter de rug. Ik ging Misty even laten plassen toen ze uit de speeltuin kwam want daar heeft ze er schijnbaar geen tijd voor, dat is 15 stappen lopen, over het hekje, plasje doen en weer terug, dus Aysa mocht even thuis wachten….., maar dat vond mevrouw dus niet
Het eerste protest klonk al toen wij de tuin uitliepen. Voor wij goed en wel bij de groenstrook waren zag ik opeens een ‘blonde flits’ achter me langs schieten. Helemaal hieperdepieper kwam ze vrolijk op ons af stuiteren toen ik haar naam riep (brave hond) en met een trots hoofd kwam ze braaf voor me zitten….,’knap he van mij
’…., dus de volgende keer toch maar de deur op slot draaien…., en het tuinhek dicht, want die langpoot heeft nu dus ontdekt dat ze die zelf open kan maken
Al met al gaat het dus goed met de blonde puber, ze is een heerlijke knuffelkont die niet genoeg geaaid kan worden, die zelf wel op de kast of het aanrecht springt om te kijken of we niets zijn vergeten op te ruimen, die zelfs de fruitmand leeg steelt als ze de kans krijgt...., die braaf mijn schoenen aporteert als ik ze niet opruim
....., maar als ze slaapt zooooooooo verschrikkelijk lief is dat we de rest maar gewoon vergeten...., dat gaat hopelijk allemaal over als ze straks wat ouder is



3 doggies









