Veelal is het familie of buren waar je op terug moet kunnen vallen... Dat is dus iets waar je vooraf afspraken over kunt maken nog voordat je vader een hondje in huis haalt.
Als voorbeeld geef ik een geval waar ik het afgelopen jaar bij betrokken ben geweest: onze overbuurman had altijd oude asielhonden een mooi laatste thuis gegeven... Op een gegeven moment ging zijn (naar zijn mening) laatste hond dood en had hij besloten om maar geen andere hond in huis te nemen omdat hij al 70 was... En hij wilde geenszins dat hij een asielhonden in huis zou nemen die binnen een paar jaar weer terug zou moeten naar het asiel.
Samen met 2 andere buurvrouwen hebben wij toen beloofd dat wij ervoor zouden zorgen dat, mocht hij toch weer een hond nemen (hij ging er namelijk echt aan onderdoor zonder hond) zijn hond of bij mij, of bij een van de andere 2 zou blijven mocht hem iets gebeuren....
Een paar maanden geleden is onze buurman op 75 jarige leeftijd ineens overleden. En Simba woont nu 2 huizen verder.. Hij is geen seconde terug geweest bij het asiel, maar direct door ons opgevangen en samen hebben we bekeken welk huisje en gezinssamenstelling het beste bij hem zou passen. Mijn overbuurvrouw heeft samen met haar gezin Simba een geweldig nieuw mandje gegeven, mijn andere buurvrouw en ikzelf staan altijd paraat om te helpen waar nodig... En... Heel lief, Simba heeft schildklierproblemen en meer waardoor hij regelmatig naar de DA moet, en dagelijks medicatie krijgt.... De familie van mijn overleden buurman heeft meteen toen ze doorhadden dat Simba door ons opgevangen zou worden aangeboden om alle kosten van de dierenarts en trimmer (het is een golden retriever) te betalen voor zo lang als nodig was.
Zo kan het dus ook.... Geen officiële instantie, maar toch goede afspraken voor het geval dat....