Ik heb er eigenlijk niet veel last meer van, toen Mellow nog kleiner was wel. Soms kwamen ze al naar haar toe met de intentie haar te aaien en dan zei ik altijd dat ik dat liever niet wilde (ze is nogal onstuimig). Als ze het vroegen mocht het vaak wel even (beetje afhankelijk van hoe Mellow zich gedroeg).
Wel een keer een peuter gehad die achter ons aan rende. Hield ons niet bij, maar toch vond ik het niet fijn. Keek ook continu achterom, gezegd dat het hondje dat niet zo leuk vond, moeder waarschuwde hem (waarbij ik dan dacht 'haal je kind verdorie even op!') en toen viel Mellow uit. Zat nog 2 meter tussen, dus niks aan de hand, maar peuter schrok wel. Moeder zei toen ook tegen hem dat ie dat niet moest doen, want dat wil het hondje niet.
En heb ook een keer gehad, toen er in januari sneeuw lag, dat er een aantal kinderen druk aan het spelen waren, sneeuwballen gooien enzo. Toen ik aankwam riep er een "jongens, wacht even, dan kan de hond erdoor". Vond ik zó leuk, heb ze ook bedankt.
Er zijn gelukkig ook kinderen die wel netjes zijn 
Mellow is geen kinderen gewend en kan dus ook niet tegen dat hele drukke (gaat al wel beter gelukkig), daarom ben ik d'r nooit zo blij mee als ze gelijk op ons af komen rennen.
Dat stukje opvoeding ligt ook echt bij de ouders, je ziet vaak snel genoeg wie het wél van z'n ouders heeft geleerd en wie niet. En in het laatste geval zeg ik er zelf wat van (heel netjes hoor, maar wel dat ze weten dat niet elke hond het leuk vindt).