Gisterenavond heb ik met Bas onze eerste jachttraining gehad. Ons doel is niet het jagen, maar ik wil gewoon deze basiscursus doen om weer lekker met hem bezig te zijn na zijn rotperiode die zo'n beetje zijn hele leven heeft geduurt. Maar we kijken nu alleen maar weer vooruit en het gaat stap voor stap beter!!! Bas is geen prototype jachthond, eigenlijk is hij daar als meutehond heulemaaaal niet voor geschikt, maar voor de Gedrag en Gehoorzaamheid al helemaal niet
. Begon dus goed, deze trainer was extern ingehuurd en een heuse jager, met touwen en toestanden om zijn nek. En ja hoor, hij keek mij erg vreemd aan. Ik werd meteen even apart aangesproken: hij had zich ingelezen over het ras, en dat ging heel moeilijk worden, ze zijn nog al eigenwijs. "Dat weet ik, maar we doen ook mee voor het plezier!" Stond ik dan, met mijn kleine anti-jachthond tussen 2 labradors, 2 goldens en een ierse setter. Ik had nog een practisch probleem: beloning. Bas mag natuurlijk niks... Ik had dus in een schone grilpan de gekookte struis wat aangebakken zonder wat dan ook, in de hoop dat het wat 'specialer' zou smaken, dus fingers crossed op dat gebied. En jawel, hij vond het geweldig! En: hij deed het naar mijn zin super! Achtje lopen met netjes volgen. Ja zijn neusje bleef omhoog! Hij moest alleen bij mijn knie lopen met zn neus, ja zeg, hij is een poepie kleiner dan de rest. En we moesten de honden voor laten komen. Of iemand daar problemen mee had vroeg hij. Nee hoor! Hij bleef me maar vragend aankijken: zeker dat we dadelijk geen hond aan de andere kant van het veld hebben. "Geen garanties" was mijn antwoord, maar normaal wel. Ik moest dus maar als eerste... (met de cynische ondertoon van "dan hebben we tijd hem te vangen") En Bas deed het gelukkig goed (fijn soms, dat je hond je een keer niet voor gek zet, hihi) Ook de andere oefeningen was ik voor de eerste keer echt tevreden over. Alleen die dummy, is veel te groot voor hem!!! Maar 500 gram moet. Ja hallo... Daar moet ik nog wat op verzinnen. De schat deed het wel, pakte de dummy aan het uiteinde en sleepte hem dus, maar dat mag natuurlijk niet.
Na afloop van de cursus heb ik hem dus cynisch gevraagd of we mochten blijven. We hadden immers geen gezellig warm welkom gekregen. En dat mocht hoor, hij vond het wel een uitdaging om te zien hoe ver hij zou komen. Ik denk dat we volgende week minder cynisch benaderd worden door onze jager... (en ik? Ik ben A-PE-TROTS op mijn ventje die tot een paar keer toe door het oog van de naald gekropen is, en hier nu toch maar weer gretig staat te leren!)



3 doggies



. Je hebt mooi laten zien dat jouw kanjer het ook kan!!

