Al een hele lange tijd lijkt het me al leuk om te skeeleren met jayla. Toch heb ik het nooit aangedurfd omdat ik geen skeeler-talent heb en bang ben dat ik nooit meer kan stoppen of dat ik languit op mijn muil ga.
Nu ben ik al een paar weken bezig om jayla aan haar tuigje te laten wennen. ze had er echt een vreselijke hekel aan , en ondertussen is dat gelukkig al wat minder. maar nu zat ik te bbedenken dat als ik nog wil skeeleren ik niet te lang moet wachten want nu vind ze het tuigje nog niet heel geweldig zitten en trekt ze dus ook niet heel veel. wanneer ze straks gewend is en dus weet dat ze mag trekken met het tuigje om (hardlopen) hoef ik het niet meer te proberen 
net dus maar even geweest, was heel erg spannend maar het ging heel erg goed en ik ben geen 1x gevalllen
jayla moest eerst wennen bleef wel gelijk netjes naast rennen met gepaste afstand. we zijn gewoon naar een breed rechtuit fietspand gegaan, ideaal om te oefenen. ze heeft eigenlijk maar weinigi getrokken, maar dat is alleen maar goed. echt trekken mag ze toch niet, maar een beetje meetrekken is natuurlijk niet verkeerd. Op de terugweg ging het wel heerlijk, ons laatste stukje in de straat kreeg ze het te pakken en rende ze keihard naar huis. die blije kop van haar, was helemaal geweldig om te zien. toen had ik wel wat remproblemen, maar ik ben op de been gebleven 



3 doggies







