Jammer dat er nu zo door gehamerd wordt over hoe men zich zou verdedigen tegen een hond die je vastpakt of wil aanvallen. Waarom zo'n ''worst case scenario'' steeds erbij halen, terwijl we toch juist willen leren om zo iets te voorkomen?
Ik heb er eigenlijk nog nooit bij stilgestaan hoe ik zal anticiperen als ik door een van mijn honden gebeten zou worden... Ik kan namelijk van te voren ook niet voorspellen welke impact dat op dat moment op zal hebben en hoe kalm of gestrest ik op dat moment zal zijn.. liever houd ik me daarom bezig met het voorkomen van, dat wil zeggen dat ik mijn honden nooit als bedreiging hoef te zien, en zij mij niet!
Je kunt op 2 manieren leiderschap geven.
Door angst in te boezemen, te kleineren en te bedreigen. Jezelf als de grootste, machtigste en sterkste voor te doen, en daarmee onderwerping af te dwingen.
Of door de stabile factor te zijn. Met kalmte en verstandig handelen. Leiding bieden door vertrouwen te winnen, ''volg mij maar, ik heb het beste met je voor''
Wellicht iets minder resultaat op de korte termijn zoals het nog altijd het liefst gezien wordt.
Maar uiteindelijk de beste basis voor de relatie tussen mens en hond.
En absoluut ook de veiligste manier.
Linneke heeft een paar pagina's eerder een prachtig filmpje geplaatst waar een hond te zien die toch ook wel behoorlijk te keer gaat wanneer er eten in het spel is, grommen en dreigen en zelfs plassen.
Te zien is hoe de therapeute binnen enkele seconden 'het knopje' volledig om weet te zetten bij de hond.
Niks borst opzetten, over hem heen hangen of kssshhht...
Gewoon laten inzien dat er niks aan de hand is.
''Ik ''geef'' jou je eten, ik pak het niet van je af... ik bedreig jou niet''
En voor degene die menen dat je je daarmee onderdanig opstelt naar je hond!
Niets is minder waar..
In de natuur binnen diverse roedels is te zien dat leiders/alpha's lang niet altijd de grootste en sterkste zijn, maar wel degene die situaties kunnen overzien en hierin 'geweldloos' sturing en leiding bieden.