Hallo allemaal,
Ik ben trotste eigenaar van 2 geweldige honden, een Amerikaanse Stafford teef van 9 met de naam Trix, en een Amerikaanse Bulldog reu van 2 met de naam Tjappie. Hoewel ik alles doe om deze honden hond te laten zijn, zit ik helaas met een steeds groter wordend probleem..
Mijn teefje Trix is nu bijna 5 jaar in mijn bezit, zij is bij mij gekomen met een hoop problemen, waarvan ik dacht ze te hebben opgelost maar ze komen nu in alle hevigheid terug, als ik het niet erger mag noemen... Trix was een verwaarloosde hond van 4 jaar oud, moest in haar vroege jaren dienst doen als waakhond op een garage, maar heeft hierin gefaald door veel te vriendelijk te zijn voor mensen. Toen de zoon van de garage eigenaar besloot naar het buitenland te vertrekken voor zijn werk, is Trix bij mij terecht gekomen omdat zij anders naar het asiel zou worden gebracht. Trix vertoont geen enkele agressie of jalouzie ten opzichte van mensen, ten opzichte van "vreemde" honden/katten en alles wat eigenlijk dierlijk is en loopt is dit een ander verhaal. Dit is alleen geen onoverkombaar probleem.. Trix loopt altijd aangelijnd en naderende loslopende honden, daarvan waarschuw ik de eigenaar (ze zal bijten als ze de kans krijgt). Trix had daarnaast ontzettende verlatingsangst, kon niet alleen thuis blijven omdat zij dan hard bleef blaffen en niet meer zindelijk was en bovendien weigerde te eten.. Met veel geduld, liefde, training een feromonen band en een blafband (welke een hoogtonige "piep" gaf) heb ik dit probleem kunnen beperken tot een huiltje als ik weg ging van een minuut, waarna ze braaf ging slapen (caught on tape). Dit was dus ideaal, 2 jaar keihard met haar werken werd beloond.
Dit ging dus allemaal goed en de problemen leken verdwenen.. Tot ik 8 maanden geleden verhuisde naar een andere woning... De eerste paar weken leken geen probleem, tijdens de verhuizing en het klussen heb ik haar elke dag mee genomen zodat zij kon wennen aan de nieuwe omgeving, probleemloos, Trix ging braaf liggen slapen op de door mij meegebrachte deken.. Toen ik echt ging wonen in mijn "nieuwe" huis begonnen echter de problemen.. Van het "huiltje" elke ochtend ging ze over in blaffen, van 1 minuut blaffen ging ze over naar 5 minuten blaffen, om nu weer op het punt te staan dat ze de hele tijd blaft als ik weg ben en niet meer zindelijk is (uit frustratie?). Dit loopt nu zover uit de hand, dat ze zelfs begint te blaffen als ik haar alleen beneden laat als ik mijn zoontje in bad doe, of bijvoorbeeld naar bed breng, en uit frustratie haar plas laat lopen (ook al is ze 5 minuten er voor nog uit geweest).. Ook laat zij eigenwijs haar eten vaak weer staan... Al mijn eerdere werk is verdwenen, maar ook alle eerdere tactieken werken niet meer... Ik krijg klachten van de buren en ik begrijp dat het heel storend is voor hun (en voor mij ook), wie heeft er nog een gouden tip om te proberen? Want mijn opties raken op en ik wil kostte wat kost voorkomen dat zij weg moet of in beslag wordt genomen... Waarom ik zo snel roep dat ze in beslag zou worden genomen, ze is helaas, mede door haar achtergrond en agressieve gedrag t.o.v. andere dieren, een kandidaat voor de RAD-regeling.......
Na bovenstaande gezegd te hebben moet ik wel de opmerking maken dat mijn reu, Tjappie, absoluut geen last heeft van bovenstaand gedrag.. Hij ligt braaf te slapen, blaft niet (eigenlijk nooit behalve als hij echt gevaar ziet) en is prima zinderlijk. Hij geeft dus ook het "goede voorbeeld"...
Wie heeft er nog ideeen om dit aan te pakken? Anders dan de verhuizing is er niet veranderd..
Gr. Ursula





