Ik moet weer eens wat van me af schrijven 
Van de week had ik expres mijn oude hond thuis gelaten en ben ik met mijn bouvier naar het meer/bos gegaan. Ze was heel anders zonder hem: veel energieker, leek meer te genieten en was gewoon een heerlijke hond om te zien. Ze maakte me keer op keer aan het lachen, inclusief andere mensen. Ik kreeg opmerkingen als 'die heeft overal plezier in' en voelde me in no time bijgetankt (had dat hard nodig).
M'n bouvier speelde met alle honden, maar hield mij keurig in de gaten. Ze is zelfs weer wezen zwemmen (deed ze nooit, maar sinds de vorige keer wel).
Ze deed lekker haar ding: geurtjes volgen, jagen, spelen, over dingen heen springen, onder dingen door, slalommen en alles op zo'n ongelooflijke snelheid en ondertussen mij geen moment uit het oog verliezen!
Het hoogte punt vond ik dat er een hond kwam die ongeveer haar maat en leeftijd was (setter). Ze gingen spelen, waarbij Dribbel achter de Setter aan ging. Ze was net niet snel genoeg en liet een 'iep' horen van 'kom nou'. Uiteindelijk ging die Setter een rondje om een bosje en direct daarna nog een rondje om dat zelfde bosje, maar mijn bouvier had het donders goed door en ging de Setter dus aan de 'uitgang' staan op te wachten. Wat een slimme hond!!
We liepen verder en vlak bij het parkeerterrein kreeg ik een telefoontje. Normaal heb ik altijd mijn foon uit, maar ik was het vergeten en dit was wel een heel belangrijk, maar niet leuk telefoontje. Ik nam op en hield mijn bouvier in de gaten die vrolijk verder speelde, rende, snuffelde etc.
Er kwam een vrouw met een andere jachthond. Die hond wilde niet met mijn bouvier spelen, maar juist op mijn bouvier rijden! Tot 3x aan toe onderbrak ik mijn gesprek om die hond van mijn hond af te halen. Die vrouw stond erbij en keek ernaar alsof ze wilde zeggen 'moet je maar niet bellen'. Uiteindelijk liep die vrouw door, maar liet haar hond mijn hond lastig vallen. Na de zoveelste poging om op mijn gecastreerde teef te duiken was ik het zat en riep mijn hond bij me, waarop ik de andere hond uit alle macht weg schreeuwde. Het was waarschijnlijk niet hond-opvoedkundig-correct (mijn houding ook niet), maar man wat was ik het zat..
Die vrouw draait zich om, kijkt, maar loopt daarna weer door.. Ze liep al een heel eind verder op en haar hond wilde nogsteeds op mijn bouvier rijden..
Ik heb uiteindelijk het belangrijke gesprek moeten afkappen vanwege die hond.
M'n hele leuke wandeling is op die manier geeindigd en heeft het op die manier alsnog negatief gemaakt. Het zit me nogsteeds niet lekker.. Bah!



3 doggies
...nee, en rijden écht niet....man man man....als je je hond niet kunt houden, dan is het telefoontje de fout geweest? hahaha









