"Ze is minimaal een jaar oud!" Riep de mevrouw met haar labrador stellig tegen mij. Daar gaan we weer, dacht ik natuurlijk meteen. Exact dezelfde discussies heb ik met diverse mensen gevoerd toen Evy nog pup was, maar toen ze rond de 6 maanden kwam verdwenen die. Echter ben ik nu weer iemand tegen gekomen die denkt het allemaal veel beter te weten.
"Zoals ik al zei, Evy is bijna 8 maanden oud." Ik doe nog een laatste poging, niet dat het enige zin heeft. Dat mens is zo kortzichtig als wat, met haar te dikke labrador. Het arme beest heeft de pootjes van een teckel en het gewicht van een Berner Sennen.
"Je bent opgelicht door de fokker, ze is minimaal een jaar oud!" Houdt de beste mevrouw, waar ik mij inmiddels toch echt wel groen en geel aan erger, voet bij stuk. Waar zou ze die wijsheid nou toch vandaan hebben?
"Toch wel knap dat het mijn fokker gelukt is om de Raad van Beheer op te lichten." Een verbijsterende blik, want ja.. wat is dat, de Raad van Beheer? Haar toch al domme hoofd gaat er nu nog stompzinniger uitzien nu ze probeert een weer woord te verzinnen. Geduldig en met een lieve glimlach kijk ik wachtend naar haar. Ondertussen is Evy druk met de labrador op teckelpootjes aan het spelen, dus die vermaakt zich wel.
Uiteraard komt er geen echt antwoord meer, behalve wat gemompel over dat Evy toch echt minimaal een jaar moet zijn en dat zij dat echt wel kon zien. Duidelijk werd het niet uitgesproken en ze liep ook eigenlijk meteen weg, dus nu nog gaan verdedigen was behoorlijk nutteloos. De arme labrador wordt met een krijsende stem geroepen en Evy komt weer aan gedrentelt, de brave puber. Voor even..



3 doggies
knap dat je je geduld houdt!


