Ben zelf enige tijd geleden topic met dit onderwerp gestart, Over het waarom?? puur uit interesse, want ook daar schreef ik iedereen die hond uit asiel haalt buitenland nederland is voor mij een held.
Heb wel in dat topic vraag gesteld Is een hond uit asiel buitenland interessanter??.
Maar dat komt waarschijnlijk door mijn negative ervaringen met mensen die hond uit buitenland hadden, en die toch maar o zo goed hadden gedaan om hun hondje van zover te halen bla bla bla
Ik Probeer te snappen? Waarom? Geen Haat, ofso!! :)
172 reacties · pagina 4 van 6
Dit onderwerp staat op slot
Het onderwerp is niet meer recent en staat in het archief. Wil je over "Ik Probeer te snappen? Waarom? Geen Haat, ofso!! :)" praten, begin dan een nieuw onderwerp in het hondenforum.
"
Hier moet ik toch even tegen in gaan.
Een hond via een stichting adopteren zou net zoveel voorbereiding en inlezen moeten kosten als dat je een hond koopt via een 'goede' fokker.
De meeste stichtingen zullen ten alle tijden verantwoordelijk blijven voor de hond, mocht ons iets overkomen, of wij kunnen door omstandigheden niet meer voor Misty zorgen, zal zij altijd terug gaan naar de stichting...., dus niet een asiel.
Een verantwoordelijke stichting selecteert honden op karakter, aanpassingsvermogen en gezondheid.
Als je een hond adopteert zal de hond 9 van de 10 keer al in Nederland of Belgie in een gastgezin zitten waar ze bij kunnen komen en wennen aan een 'normaal' huiselijk leven en waar je dus ook kennis mee kan gaan maken.
Eventuele gezondheids problemen, als gebroken poten, slechte heupen, gedrags problemen of wat dan ook, zullen bekend zijn en eerlijk verteld..., maar als de aard van de hond goed is en ze een waardig leven kunnen leven met een warme mand in Nederland, zullen ze die kans geboden worden.
Natuurlijk kom je eventuele rugzakjes tegen, die had (heeft) die van ons ook, maar die hebben honden uit een Nederlands/Belgie's asiel ook en daar zul je rekening mee moeten houden.
En natuurlijk doen veel stichtingen er alles aan om in het land van herkomst voorlichting geven op scholen en aan bewoners, sterilisatie programma's op zetten, ondersteunen van de plaatselijke dierenbescherming, overleggen en onderhandelen met de plaatselijke (of landelijke) politiek via aanwezige bronnen.
Dus voor mij is een landsgrens absoluut geen reden om niet te gaan voor een hond...., maar wel goed voorbereid en selectief wat betreft de stichting...., net als dat je bij een pup kopen, waakt voor broodfok of 'slechte' fokkers. "
Hier moet ik toch even tegen in gaan.
Een hond via een stichting adopteren zou net zoveel voorbereiding en inlezen moeten kosten als dat je een hond koopt via een 'goede' fokker.
De meeste stichtingen zullen ten alle tijden verantwoordelijk blijven voor de hond, mocht ons iets overkomen, of wij kunnen door omstandigheden niet meer voor Misty zorgen, zal zij altijd terug gaan naar de stichting...., dus niet een asiel.
Een verantwoordelijke stichting selecteert honden op karakter, aanpassingsvermogen en gezondheid.
Als je een hond adopteert zal de hond 9 van de 10 keer al in Nederland of Belgie in een gastgezin zitten waar ze bij kunnen komen en wennen aan een 'normaal' huiselijk leven en waar je dus ook kennis mee kan gaan maken.
Eventuele gezondheids problemen, als gebroken poten, slechte heupen, gedrags problemen of wat dan ook, zullen bekend zijn en eerlijk verteld..., maar als de aard van de hond goed is en ze een waardig leven kunnen leven met een warme mand in Nederland, zullen ze die kans geboden worden.
Natuurlijk kom je eventuele rugzakjes tegen, die had (heeft) die van ons ook, maar die hebben honden uit een Nederlands/Belgie's asiel ook en daar zul je rekening mee moeten houden.
En natuurlijk doen veel stichtingen er alles aan om in het land van herkomst voorlichting geven op scholen en aan bewoners, sterilisatie programma's op zetten, ondersteunen van de plaatselijke dierenbescherming, overleggen en onderhandelen met de plaatselijke (of landelijke) politiek via aanwezige bronnen.
Dus voor mij is een landsgrens absoluut geen reden om niet te gaan voor een hond...., maar wel goed voorbereid en selectief wat betreft de stichting...., net als dat je bij een pup kopen, waakt voor broodfok of 'slechte' fokkers. "
Ik ving die stumpers op en zo nu en dan kwamen ze gestapeld aan ofwel 3 honden in een tasje daarbij een kitten van 5 weken. Ik heb een gezin met kinderen en er werd een hond geplaatst die later bij andere alles en iedereen aanviel weet ook niet waarom dat bij mij niet gebeurt is maar ze hebben haar in laten slapen en ik mocht daar niets van weten toen ik het toch wist en om uitleg vroeg moest ik niet zeuren. Ik vind het triest voor de honden over de grens maar denk toch dat daar hulp moet worden geboden en niet hier
Maar daarom schreef ik ook duidelijk "Een verantwoordelijke stichting"
En daarom schreef ik ook nog "Een hond via een stichting adopteren zou net zoveel voorbereiding en inlezen moeten kosten als dat je een hond koopt via een 'goede' fokker'"
Ik geloof direct dat er rotte appels tussen zitten..., en ik geloof ook dat bij verantwoordelijke stichtingen er wel eens iets fout kan gaan qua inschatting op karakter, net als dat dat bij een Nederlands of Belgisch asiel kan gebeuren...., en ook bij verantwoordelijke fokkers.
Het blijft altijd een reden om goed na te denken en van te voren goed onderzoek te doen.
Ooit mijn mening in een ander topic gezet, ik zal met hier ook maar quoten.
" Mijn persoonlijke mening is dat we niet helpen om de honden hierheen te halen. We kunnen beter het land van herkomst beter informeren over honden en hun gedrag, wat je kan doen om de honden daar beter te verzorgen en men daar bewust maken van het probleem, zodat ze in land van herkomst tot een oplossing kunnen komen.
Dan ga je dingen bereiken en niet door ze maar hierheen te halen. Dan verschuif je het probleem.
De straat honden van het land van herkomst, weten niet beter. Hier worden ze als het goed is, aan een riempje gezet, in een bench gedaan en krijgen ze regels. Ik zelf denk dus dat deze honden beter af zijn in hun eigen land met hun eigen regels en hun eigen leven.
Dit klinkt misschien tegenstrijdig, maar zelf heb ik het idee dat we deze honden niet op deze wijze helpen.
Ja, we helpen onszelf, omdat we zo graag wat willen doen. Wij hebben de behoefte om te helpen, om honden te helpen waar deze dan ook mogen leven. We doen dit om ons eigen gemoedsrust, zo van....zie je wel, we doen er wat aan........maar eigenlijk doen we dat dus niet.
We doen dit omdat we ons dan beter voelen, maar de honden voelen dat niet. Die voelen niet dat wij denken goed te doen, en die honden zijn misschien niet eens zo geholpen.
Alles omdat wij ons dan goed voelen..............nee, lekker de honden daar laten waar ze zijn geboren.
Dat is mijn persoonlijke mening. "
Dan ga je dingen bereiken en niet door ze maar hierheen te halen. Dan verschuif je het probleem.
De straat honden van het land van herkomst, weten niet beter. Hier worden ze als het goed is, aan een riempje gezet, in een bench gedaan en krijgen ze regels. Ik zelf denk dus dat deze honden beter af zijn in hun eigen land met hun eigen regels en hun eigen leven.
Dit klinkt misschien tegenstrijdig, maar zelf heb ik het idee dat we deze honden niet op deze wijze helpen.
Ja, we helpen onszelf, omdat we zo graag wat willen doen. Wij hebben de behoefte om te helpen, om honden te helpen waar deze dan ook mogen leven. We doen dit om ons eigen gemoedsrust, zo van....zie je wel, we doen er wat aan........maar eigenlijk doen we dat dus niet.
We doen dit omdat we ons dan beter voelen, maar de honden voelen dat niet. Die voelen niet dat wij denken goed te doen, en die honden zijn misschien niet eens zo geholpen.
Alles omdat wij ons dan goed voelen..............nee, lekker de honden daar laten waar ze zijn geboren.
Dat is mijn persoonlijke mening. "
Ik weet zeker dat een hond die daar op straat leefde, moest vechten voor zijn eten, voor zijn leven. Gevangen door politie met 50 anderen in een hok gestopt te worden, gered wordt door een 'domme' Nederlander die 'zich goed wil voelen' h e l e m a a l' gelukkig is.
Hij zal moeten wennen aan de veiligheid waar hij zich in bevind, hij zal moeten wennen aan de liefde en aandacht, hij zal moeten wennen aan zoveel.
Maar een blijere hond dan een hond die geredt is van de straat heb ik nog niet gezien.
Blijf ik met mijn hoofd erbij en weet ik zeker dat er honden zijn die beter af zijn en blijven in hun eigen land. Die zo getraumatiseerd, ziek of te oud zijn dat ze in geen enkel huis een thuis zullen herkennen.
Hulp is nodig, niet alleen voor mensen, ook voor dieren.
Hulp bieden in de vorm van voorlichting, adoptie en financieel. Daar en hier, want een hond nemen
/krijgen uit het buitenland is geen k*ttenpis, dat doe je niet zomaar.
Dat is mijn persoonlijke mening.
Ik heb zelf een buitenlandse hond, Shiro. Hij komt uit Roemenie en is daar weggehaald omdat de situatie daar niet leefbaar meer was. Shiro heeft moeten knokken voor zijn eten, heel wat afgevochten dus. Hij heeft littekentjes op zijn snuit, wellicht een aantal keer over zijn neus gebeten. Hij heeft een litteken dat loopt van zijn nek tot bijna aan zijn staart (lees: hele rug)
Nu dit allemaal gelezen te hebben zul je waarschijnlijk denken dat deze hond gedragsproblemen vertoont, wat het meest voor de hand ligt. Niets is minder waar, deze hond is zeer geliefd bij alle mensen die hem kennen en tegen andere honden erg lief, grote honden wat minder (maar gezien zijn verleden stoort dat mij absoluut niet)
Het is dus niet altijd zo dat een hond uit het buitenland en A gedragsproblemen heeft en B niet kan gehoorzamen. Veel mensen denken dat toch en als ik vertel dat Shiro uit Roemenie komt kijken ze al helemaal bezorgd. Tel daar zijn uiterlijk bij op en ze rennen weg, maar Shiro is de meest lieve hond die ik ken (en ik ken er een boel!) Adopteer een buitenlandse hond en je krijgt een hond met een rugzakje, hij heeft een leven voor jou gehad. Leer van je hond! Begrijp zijn verleden en je zult zien dat je hem kan sturen in de richting die voor jullie beiden beter is. Als je maar altijd in acht neemt dat een hond zijn leven daar heeft geleefd en daar moet je rekening mee houden. Dit hoeft NIET per definitie te betekenen dat de hond gedragsproblemen heeft of dat er een boel scheelt. Het valt reuze mee en eerlijk gezegd zou ik het zo weer doen!
" Adopteer een buitenlandse hond en je krijgt een hond met een rugzakje, hij heeft een leven voor jou gehad. Leer van je hond! Begrijp zijn verleden en je zult zien dat je hem kan sturen in de richting die voor jullie beiden beter is. Als je maar altijd in acht neemt dat een hond zijn leven daar heeft geleefd en daar moet je rekening mee houden. Dit hoeft NIET per definitie te betekenen dat de hond gedragsproblemen heeft of dat er een boel scheelt. Het valt reuze mee en eerlijk gezegd zou ik het zo weer doen! "
Adopteer een Nederlandse hond uit het asiel of opvanghuis en je krijgt hoogstwaarschijnlijk een hond met een rugzakje. Hij heeft een leven voor jou gehad. Zeker als hij/zij uit de BF komt (zoals onze Sophie) waar barre omstandigheden en (vaak) mishandeling normaal zijn te noemen.
Als je maar in acht neemt dat de hond dat heeft meegemaakt (de hond zelf is dat allang vergeten, maar er zijn altijd dingen die kunnen triggeren) en dat je daar rekening mee zult moeten houden.
Ik zelf zou zo weer een hondje wat dit heeft meegemaakt, in huis nemen.
Met andere woorden: hier in Nederland/België zitten ook heel veel honden met een rugzak die het nodige hebben meegemaakt. Waarom van ver halen als je dichtbij een hond kan vinden die ook een warm mandje zoekt.
Ik blijf er bij dat we de landen waar honden nog op straat leven (en die honden zijn niet allemaal ongelukkig, want in sommige culturen is het heel normaal) voorlichting geven en leren hoe om te gaan met dieren. Hoe ze deze honden een beter leven kunnen geven, dat sterilisatie/castratie nodig is.
Wij kunnen niet alle honden uit alle landen hierheen halen, we kunnen niet iedereen helpen. Het is nobel dat men dat wilt, maar het is niet realistisch.
Ik ben het met DJ-Sophie-Angela eens..
Helpen is helemaal goed, maar help ze op de plek zelf. Geef de mensen en organisaties daar de middelen om de honden daar goed te kunnen helpen. Zorg voor mensen die daar lobbyen bij de overheden van die landen.
Ze allemaal hier heen halen kan gewoonweg niet. Als je dat geld zou investeren in lokale goede opvangsituaties kun je daar ter plekke veel meer dieren helpen. En denk aan bewustwording van de plaatselijke bevolking, castratieprogramma's enzovoorts.
Ik zou geen hond uit het buitenland adopteren puur omdat ik een hond eerst wil meemaken voordat ik hem adopteer. Ik neem geen hond die ik enkel op een foto heb gezien. Niet uit Nederland en niet uit het buitenland.
Gelukkig mogen we het allemaal zelf 'bepalen'
Ik heb daarom ook een hond geadopteerd uit eigen land,
en een uit buitenland.
Het gehamer over 'bewustwording bij de bevolking' die kennen we nu wel!
Alsof we dat niet van harte zouden willen bereiken!
Het probleem: ''The just don't care!''
Vandaar dat ik besloot er 1 in huis te nemen daar vandaan. Geen wereld verbeterende daad en inderdaad een druppel op een gloeiende plaat.
Maar met het gezegde: ''Gaat heen, wordt warm en sterkte'' is nog nooit veel verbetering gebracht.
Het probleem dat ze het niet interesseert, daar geloof ik niets van. Dat ze niet beter weten, daar geloof ik wel in. En daarom kunnen wij ze beter leren hoe anders het kan.
Dat je het gehamer van bewustwording bij de bevolking nu wel kent, ik vind dat vrij denigrerende opmerking.
Als je dat bij alles zou zeggen, dan zou de hele maatschappij verrot zijn. Bewustwording is een proces wat je niet 1,2,3 aanleert. Daar zijn jaren en jaren voor nodig. Heb jij niet het besef dat je met leerprocessen veel meer bereikt dan het probleem te verleggen door hierheen te halen?
Bewustwording...................mensen bewust maken van.................gebeurt hier ook...................mensen bewust maken van ons milieu, dat we de aarde te leen hebben, dat we er een zooitje van maken...................bewustmaken van het feit dat het ook anders kan.................zodat je langer van de aarde kan genieten.................voor ons misschien nog, maar vooral voor onze kinderen en kleinkinderen, en daar de kinderen weer van.....................
Ouders bewust maken dat ze hun kinderen mooie dingen kunnen leren, dat men de opvoeding anders kan laten verlopen, dat men beter kan communiceren in het gezin....................zonder mishandelingen van kinderen, zonder dat men de kinderen maar aan hun lot overlaten......................
Andere mensen bewust maken van het feit dat je honden ook anders kan opvoeden dan met een slibketting, stroomband of met klappen uitdelen, dat men een cursus kan gaan doen, dat men de taal van de honden kan leren lezen, dat men.................
Deze bewustwording.............. ken je die nu ook zo langzamerhand wel?
Nou ja, hoe zo degenererend???
Ik spreek over een gebied waar de honden gewoon nog verhangen worden met de pootjes net aan boven de grond, dan trappelen ze nog eventjes!
Of wat dacht je van een groepje honden overgoten met benzine, en als levende fakkels laten rennen (kijken wie het verste komt)
Jawel hoor, ook anno 2013 vind dit na het jachtseizoen nog gewoon plaats!
Dus vertel mij of mijn eerdere opmerking dan echt zo misplaatst is?
Ik ben wel degelijk een positief ingesteld persoon. Ik waardeer de wereld nog evengoed met al haar schoonheid en alle mooie en vreugdevolle dingen die er nog altijd zijn.
Maar bagatelliseren van zo veel bruut leed, dat vind ik niet in de haak.
ik heb ook helemaal geen probleem met honden uit het buitenland te nemen, mijn tande heeft er 2. Ik vind dat als je een "klik" hebt met een hond je die moet nemen! of die nu van china komt of van belgie maakt niet uit, als jij maar een hond gelukkig kan maken dan is dat al 1 hond geholpen 
Een klik krijg je toch niet van een foto..............ik tenminste niet.
Ik dus totaal wel haha
Mijn moeder zag olly en dat moest m gewoon worden
Ik was nog klein en noemde een border collie een hond met een pluimstaart
Mijn moeder wist dat de hond en pluimstaart moest hebben een spitsere Snuit
En olly voldeed aan alles wat ik wou
Ik realiseerde me nog niets van het bestaan van asiels enzo
En opeens kwam mijn moeder met het nieuws dat ze olly in huis wou nemen
Olly was DE hond die bij ons paste
Natuurlijk zit er een karakterbeschrijing bij
Maar honden gedragen zich toch anders als ze ergens anders geplaatst worden
Olly kwam samen met zn vriendje ons begroeten toen we kwamen kijken
Maar eenmaal hij thuis was, was hij echt getraumatiseerd zegmaar
Bang voor alles en iedereen, durfde geen contact te maken...
Maar nu is hij niet meer bang en durft contact te maken. hij hoort in ons gezinnetje..
Maar hoe moet je anders vallen op en hond die op een adoptiesite staat?
Je ziet alleen een foto met beschrijing
Als je wat voor hem voelt, ga je langs
Ik denk dat je niet zomaar langs gaat zonder een foto ge zien, zoiets doe je alleen als je iets voor d hond voelt
En bij sites kan dat alleen via fotoos, filmpjes en beschrijving
" Een klik krijg je toch niet van een foto..............ik tenminste niet. "
ik denk dat je me heus wel bergijpt! als je een foto ziet en je bent helemaal verliefd op de foto en je kan adv de beschrijving zien of de hond bij je past (klik dus)
Tuurlijk bestaat die 'klik' middels een foto wel!
Hoe zouden anders al die contact en dating websites van de grond komen???
Is er geen klik..... dan is het gewoon niet voor jou weggelegd,, voor een ander daarentegen wel... Kan toch?!
" Tuurlijk bestaat die 'klik' middels een foto wel!
Hoe zouden anders al die contact en dating websites van de grond komen???
Is er geen klik..... dan is het gewoon niet voor jou weggelegd,, voor een ander daarentegen wel... Kan toch?! "
Hoe zouden anders al die contact en dating websites van de grond komen???
Is er geen klik..... dan is het gewoon niet voor jou weggelegd,, voor een ander daarentegen wel... Kan toch?! "
danku! =D
" Tuurlijk bestaat die 'klik' middels een foto wel!
Hoe zouden anders al die contact en dating websites van de grond komen???
Is er geen klik..... dan is het gewoon niet voor jou weggelegd,, voor een ander daarentegen wel... Kan toch?! "
Hoe zouden anders al die contact en dating websites van de grond komen???
Is er geen klik..... dan is het gewoon niet voor jou weggelegd,, voor een ander daarentegen wel... Kan toch?! "
Ja je kunt een klik voelen via een foto. Maar of die er in werkelijk ook is, dat weet je niet.
En dat vind ik een gevaar. Vooral omdat als je zo'n hond neemt, je er de rest van zijn leven voor hem moet zijn.
En ik vind je opmerking 'Het gehamer over 'bewustwording bij de bevolking' die kennen we nu wel!' ook niet vriendelijk.
Ben het ook niet met je eens. Het werkt inderdaad niet zo dat je een praatje houdt en denkt dat de bewustwording ineens gaat intreden. Daar heb je jaren, zo niet decennia voor nodig. Dat begint bij een nieuwe generatie. En dat is een structurele oplossing.
Wat het gaat nooit lukken al die honden naar Nederland te halen, dat is geen structurele oplossing.
Van mij mag iedereen die dat wil dat uiteraard doen en ik vind het heel goed dat mensen zich het lot van deze honden aantrekken.
Maar als je mij vraagt wat ik beter vind, dan zeg ik 'geen mensen geen melk, maar een koe en een stukje land'. En zo ook voor de honden, zorg dat er in het land zelf voldoende kennis en kunde is om het zelf aan te pakken. Daar redt je op de lange termijn altijd nog de meeste hondenlevens mee.
" Een klik krijg je toch niet van een foto..............ik tenminste niet. "
Met alle respect Angela,
Jij bent de laatste waarvan ik een opmerking als deze had verwacht, aangezien jij in jouw praktijk aan ''foto reading'' doet.
Het lezen van een foto.
Energieen oppakken en zien wat er in een ziel speelt, dat is toch 1 van jouw specialismen?
Maar een eenvoudige 'klik' middels een foto ...dat kun jij niet hebben.
Jij schermt nogal eens met de term ''degenererend''
Maar ik vind die opmerking van jou, over die klik, net zo ook degenererend.
Ik voelde zelf namelijk wel degelijk die klik, en het bleek tijdens de echte ontmoeting ook helemaal te kloppen.
"
Met alle respect Angela,
Jij bent de laatste waarvan ik een opmerking als deze had verwacht, aangezien jij in jouw praktijk aan ''foto reading'' doet.
Het lezen van een foto.
Energieen oppakken en zien wat er in een ziel speelt, dat is toch 1 van jouw specialismen?
Maar een eenvoudige 'klik' middels een foto ...dat kun jij niet hebben.
Jij schermt nogal eens met de term ''degenererend''
Maar ik vind die opmerking van jou, over die klik, net zo ook degenererend.
Ik voelde zelf namelijk wel degelijk die klik, en het bleek tijdens de echte ontmoeting ook helemaal te kloppen. "
Met alle respect Angela,
Jij bent de laatste waarvan ik een opmerking als deze had verwacht, aangezien jij in jouw praktijk aan ''foto reading'' doet.
Het lezen van een foto.
Energieen oppakken en zien wat er in een ziel speelt, dat is toch 1 van jouw specialismen?
Maar een eenvoudige 'klik' middels een foto ...dat kun jij niet hebben.
Jij schermt nogal eens met de term ''degenererend''
Maar ik vind die opmerking van jou, over die klik, net zo ook degenererend.
Ik voelde zelf namelijk wel degelijk die klik, en het bleek tijdens de echte ontmoeting ook helemaal te kloppen. "
Ik reageer even ook al is het niet tegen mij.
Ik snap dat je en klik kan voelen via een foto. En bij jou klopte dat gevoel.
Maar ik heb zelf al een paar keer gehad dat mijn gevoel bij een foto, niet klopte met hoe de hond in werkelijk was.
Nog een voorbeeld, op papier is een American Indian Dog helemaal iets voor mij. Maar als ik ze in het echt meemaak, krijg ik de kriebels van de meeste, omdat ze zich aardig nerveus gedragen.
Ik heb het overigens beide kanten op, een hond die geweldig lijkt op de foto, een stuk minder in het echt en een hond die me weinig deed op de foto in het echt mijn hart veroverde.
En juist je gevoel bij een hond is zo belangrijk. Voordat je een hond adopteert er mee wandelen, liefst meerdere keren. In huis meemaken enzovoorts.
Wat niet wil zeggen dat ik het niet bewonderenswaardig vind dat er mensen zijn die honden uit het buitenland zo'n goede kans geven. Zeker wel. Maar ik zie dus ook echt wel nadelen.
Het wordt een beetje welles-nietes...
Laten we het erop houden dat het bij sommige goed uitpakt en bij sommigen niet. Laat ik vooral voor mezelf praten: ik vertrouw vrij goed op mijn instinct en ook ik ben 'afgegaan' op een 'klik' op een foto.
Ik vind het ook een beetje een dooddoener om alles te 'over-analyseren', dar heeft niemand iets aan. Ieder zijn mening en de mijne is dat ik om honden geef en ik durf af en toe best te springen, zonder precies tot op de cm te weten hoe diep het is. Er zijn mensen die jaren bezig zijn om precies de juiste pup via precies de juiste bloedlijnen te kunnen krijgen... nou alsof dat niet vaak tegenvalt....
Wat maakt het toch uit waar een hond vandaan komt zolang iedereen gelukkig is?
Natuurlijk moeten er zaken worden opgelost en moeten er dingen worden veranderd in omgang met dieren, in het buitenland en ook hier, maar dat dwing je zo niet af. En er wordt al helemaal niks bereikt door met je armen over elkaar de andere kant op te gaan zitten kijken, de honden worden er iig niet beter van. Het is hier en daar echt heel (héél) erg verschrikkelijk, en de honden van nu, die nu in nood zijn, hebben werkelijk niks aan deze houding. Maar deze zouden dan 'opgeofferd' moeten worden opdat het beter zou 'moeten' kunnen gaan??? Schei uit, wat een flauwekul. Ik word er een beetje boos om.
En nee ik vind mezelf geen dierenredder, maar als ik naar mijn opvanger kijk, lekker languit op haar kussen, midden in de woonkamer, intens gelukkig knauwend op haar botje word mijn hart toch een stuk warmer bij de gedachte aan wat ze heeft mogen achterlaten en hoe duidelijk fijn ze het nu heeft.
" Het wordt een beetje welles-nietes...
Laten we het erop houden dat het bij sommige goed uitpakt en bij sommigen niet. Laat ik vooral voor mezelf praten: ik vertrouw vrij goed op mijn instinct en ook ik ben 'afgegaan' op een 'klik' op een foto.
Ik vind het ook een beetje een dooddoener om alles te 'over-analyseren', dar heeft niemand iets aan. Ieder zijn mening en de mijne is dat ik om honden geef en ik durf af en toe best te springen, zonder precies tot op de cm te weten hoe diep het is. Er zijn mensen die jaren bezig zijn om precies de juiste pup via precies de juiste bloedlijnen te kunnen krijgen... nou alsof dat niet vaak tegenvalt....
Wat maakt het toch uit waar een hond vandaan komt zolang iedereen gelukkig is?
Natuurlijk moeten er zaken worden opgelost en moeten er dingen worden veranderd in omgang met dieren, in het buitenland en ook hier, maar dat dwing je zo niet af. En er wordt al helemaal niks bereikt door met je armen over elkaar de andere kant op te gaan zitten kijken, de honden worden er iig niet beter van. Het is hier en daar echt heel (héél) erg verschrikkelijk, en de honden van nu, die nu in nood zijn, hebben werkelijk niks aan deze houding. Maar deze zouden dan 'opgeofferd' moeten worden opdat het beter zou 'moeten' kunnen gaan??? Schei uit, wat een flauwekul. Ik word er een beetje boos om.
En nee ik vind mezelf geen dierenredder, maar als ik naar mijn opvanger kijk, lekker languit op haar kussen, midden in de woonkamer, intens gelukkig knauwend op haar botje word mijn hart toch een stuk warmer bij de gedachte aan wat ze heeft mogen achterlaten en hoe duidelijk fijn ze het nu heeft. "
Laten we het erop houden dat het bij sommige goed uitpakt en bij sommigen niet. Laat ik vooral voor mezelf praten: ik vertrouw vrij goed op mijn instinct en ook ik ben 'afgegaan' op een 'klik' op een foto.
Ik vind het ook een beetje een dooddoener om alles te 'over-analyseren', dar heeft niemand iets aan. Ieder zijn mening en de mijne is dat ik om honden geef en ik durf af en toe best te springen, zonder precies tot op de cm te weten hoe diep het is. Er zijn mensen die jaren bezig zijn om precies de juiste pup via precies de juiste bloedlijnen te kunnen krijgen... nou alsof dat niet vaak tegenvalt....
Wat maakt het toch uit waar een hond vandaan komt zolang iedereen gelukkig is?
Natuurlijk moeten er zaken worden opgelost en moeten er dingen worden veranderd in omgang met dieren, in het buitenland en ook hier, maar dat dwing je zo niet af. En er wordt al helemaal niks bereikt door met je armen over elkaar de andere kant op te gaan zitten kijken, de honden worden er iig niet beter van. Het is hier en daar echt heel (héél) erg verschrikkelijk, en de honden van nu, die nu in nood zijn, hebben werkelijk niks aan deze houding. Maar deze zouden dan 'opgeofferd' moeten worden opdat het beter zou 'moeten' kunnen gaan??? Schei uit, wat een flauwekul. Ik word er een beetje boos om.
En nee ik vind mezelf geen dierenredder, maar als ik naar mijn opvanger kijk, lekker languit op haar kussen, midden in de woonkamer, intens gelukkig knauwend op haar botje word mijn hart toch een stuk warmer bij de gedachte aan wat ze heeft mogen achterlaten en hoe duidelijk fijn ze het nu heeft. "
Zegt iemand dat? Dat je achterover moet leunen totdat het beter gaat?
Want daar ben ik het ook niet mee eens.
Maar er is volgens mij een hele goede tussenweg. De honden die nu in nood zijn redden, maar tegelijkertijd werken aan een structurele oplossing.
Voor Suzan:
1. het is de eerste keer dat ik de term denigrerend noem, dus dat ik er mee scherm, nee......dat klopt niet.
2. een klik hebben met een dier of mens kan best vanaf een foto, alleen weet je nooit of die hond of persoon bij je past, zonder dat je hem/haar in het echt gezien hebt. Dat je hem/haar hebt kunnen aankijken, kunt voelen, mee kan communiceren.........dat bedoel ik er mee.
Ik kan een foto van een hond zien en denken, goh....ik ben verliefd, of ......goh, wat een leuk ding! Maar dat is dan omdat ik het gewoon een leuke hond vind.
Mijn fout dus dat ik dit niet eerder zo hebt proberen uit te leggen.
3. ja, ik doe aan foto reading, maar ik heb geen klik met de personen en/of dieren waar ik een foto reading voor mag doen. Ik kan invoelen hoe ze zijn als mens of dier, ik kan invoelen wat ze bezighoudt, waar ze pijn hebben of noem maar op, maar ik heb er geen klik mee. Het is werk en dat is toch anders . Ik sta er niet persoonlijk in, maar bedrijfsmatig. Ja, soms heb ik wel met een client een klik in die zin, dat ik meer voor haar/hem zou willen betekenen, meer willen doen om hem/haar beter op het spoor te brengen, zijn/haar eigen intuïtie, eigen gevoel, zichzelf te ontdekken.
Maar ik kan echt alleen aan een foto van een hond niet zien of deze werkelijk bij mij past. Want dan zou ik hem/haar toch willen zien, ruiken, aanraken en bekijken.
Margje verwoord het beter dan ik. Je gevoel als je een hond in het echt ziet en niet van een foto, je gevoel........die is zo belangrijk!
Ik begrijp niet zo goed het punt van een hond op een foto en beschrijving van een asiel uitzoeken. Inmiddels is toch wel bekend dat ook een herplaatser uit eigen land zich bij de een heel anders kan gedragen als bij de ander, en ook nog eens afhankelijk van de omstandigheden en de manier waarop er met hem omgegaan wordt.
Als je voor een herplaatser gaat moet je naar mijn mening de instelling hebben: ik ga voor deze hond no matter what.
Zelf ben ik ervan overtuigd dat met een goede begeleiding de meest gestresste hond nog een leuk leven kan hebben bij de juiste mensen.
En nee je kan niet alle honden van de hele wereld redden, maar wel de hele wereld van 1 hond. En nogmaals, het is zeker niet zo dat er in landen als bijv. Spanje helemaal niets gedaan wordt door de spaanse dierenbeschermers gelukkig.
Amen
" Ik begrijp niet zo goed het punt van een hond op een foto en beschrijving van een asiel uitzoeken.
"
"
Mag ik vragen waarom je dat niet begrijpt? Het is ook mijn issue niet, maar ik zei alleen maar dat ik geen hond vanaf een foto zou willen. Ik zou toch graag willen zien hoe hij was, hoe hij reageert. Vind jij dat dan te veel gevraagd of.....?
Ik maak er verder geen punt van, anderen wel. Die begrijpen weer niet hoe ik het bedoel.
Elke herplaatser kan zich anders gedragen bij een ander. Zet Sophie bij jou neer en ze is heel anders dan tegen mij of tegen mijn man. Of zet haar bij Suzan en je zult zien dat ze daar ook weer anders reageert.
Logisch toch? Maar daarom mag ik wel zeggen dat ik niet een hond vanaf een foto zou willen uitzoeken. want ik wil hem/haar zien, voelen, ruiken, aanhalen (indien mogelijk) en ga zo maar door.
Ik zag Sophietje inderdaad op een foto en werd verliefd. Wat niet wil zeggen dat het zo maar zou klikken. Dus ben ik samen met DJ er naar toe geweest, 2 uur heen en later 2 uur terug met Sophie.
Als het niet had geklikt, dan had ik haar niet mee genomen. Zo simpel is het voor mij.
Ik denk dat ik gewoon heel erg blanco in mijn avontuur met Rocky ben gestapt.
-Clean in the house
-Great with children
-kind to other annimals
Dat was alles wat er over hem vermeld werd.
Dus een buitenlandse hond adopteren is inderdaad nogal een sprong in het diepe.
Waarom ik die sprong gewaagd heb, is omdat ik net als Lola het gewoon maar op me af liet komen. Geen hoge verwachtingen of specifieke eisen.
Het werd gewoon 'onze' hond, en we zouden er het beste van maken.
Ik kan niet ontkennen dat het me de nodige energie gekost heeft en als ik heel erg eerlijk ben is het ook wel 2 of 3x door mijn hoofd gegaan, dat mijn leven 'voor' de komst van Rocky, toch wel makkelijker was.
Maar omdat een asiel of herplaatsing niet in mijn woordenboekje stonden, ben ik toch wel voor 200% er voor blijven gaan, dat durf ik wel rechtuit te zeggen.
''comes with the package'' heb ik mezelf steeds toegesproken!
Het resultaat daarvan mag er zeker zijn. 4 handen op 1 buik.
Rock is naar het hele gezin toe een lieve aanhankelijke hond, maar ik ben zijn 'wereld' en dat hebben we samen bereikt.
Ik vind het wel erg jammer dat zo veel mensen impulsief een hond uit het buitenland halen, een week vakantie opnemen en dan moet het maar lukken... helaas, meestal niet dus!
'Oei' dan valt het hondenavontuurtje toch wel tegen... en dan?
Inderdaad... is al snel het plaatselijk asiel weer een hond rijker.
Heel, heel jammer!
Als je ergens in de wildernis een prachtig paard weet te vangen en deze kan meenemen....
dan ben je een pracht dier rijker,,
Je bent er echter nog lang niet!
Eer je er een rijpaard van gemaakt hebt.... weken, weken, maanden, maanden, misschien zelfs jaren zal het vergen.
Misschien een goede vergelijking?
Ja da's helemaal waar, ik bedacht me ook (na mijn plaatsing van vorig bericht), dat ik denk dat 'wij' (mensen die een bepaald goed gevoel hadden bij een foto van onze herplaatser) ook niet zo heel veel van te voren al hebben bedacht over hoe de hond moest zijn maar gewoon de hond hebben laten zijn. Staat een beetje krom, maar hopelijk bedoelen jullie wat ik bedoel. Bij geen of weinig of lage verwachtingen kan het ook niet tegenvallen. Daarnaast hebben 'wij' natuurlijk ontzettend geluk gehad met onze honden, dat besef ik me ook, er zijn echt honden zo zwaar getraumatiseerd dat het niet meer goed komt.
ik reageer op Dobry trouwens!!
" Gelukkig mogen we het allemaal zelf 'bepalen'
Ik heb daarom ook een hond geadopteerd uit eigen land,
en een uit buitenland.
Het gehamer over 'bewustwording bij de bevolking' die kennen we nu wel!
Alsof we dat niet van harte zouden willen bereiken!
Het probleem: ''The just don't care!''
Vandaar dat ik besloot er 1 in huis te nemen daar vandaan. Geen wereld verbeterende daad en inderdaad een druppel op een gloeiende plaat.
Maar met het gezegde: ''Gaat heen, wordt warm en sterkte'' is nog nooit veel verbetering gebracht. "
Ik heb daarom ook een hond geadopteerd uit eigen land,
en een uit buitenland.
Het gehamer over 'bewustwording bij de bevolking' die kennen we nu wel!
Alsof we dat niet van harte zouden willen bereiken!
Het probleem: ''The just don't care!''
Vandaar dat ik besloot er 1 in huis te nemen daar vandaan. Geen wereld verbeterende daad en inderdaad een druppel op een gloeiende plaat.
Maar met het gezegde: ''Gaat heen, wordt warm en sterkte'' is nog nooit veel verbetering gebracht. "
Af en toe doet de discussie me bijna denken aan 'eigen volk eerst'. Dat zal wel niet de bedoeling zijn, maar toch.
Dit onderwerp staat op slot
Het onderwerp is niet meer recent en staat in het archief. Wil je over "Ik Probeer te snappen? Waarom? Geen Haat, ofso!! :)" praten, begin dan een nieuw onderwerp in het hondenforum.
Lees ook
-
Inloggen
InloggenNog geen account op de HondenPage? Registreren
^