Ik ben even benieuwd naar jullie meningen hierover en welicht heeft iemand nog een goede tip voor me
Mijn pup (mechelse herder) is nu 5 maanden oud.
Ze is bij ons geboren en getogen uit een nest van 10 pups.
De moeder hebben we dus bij ons thuis, schat en knuffel van een hond. De vader van de pups is niet van ons maar is ook een lieve sociale hond maar wel met wat pit (in de positieve manier).
Ik heb mijn pup flink gesocialiseerd ook met andere honden (verschillende rassen) , ze is in de huiskamer opgegroeit en heeft de puppycursus uitmuntend gedaan.
Ik heb totaal 3 honden en train hier wekelijks mee op de positieve manier al 6 jaar. Kortom, ik ben inmiddels geen onervaren honden liefhebber meer. Ze gaat ook overal mee naartoe.
Nu komt het waar ik een beetje voor een raadsel sta....
Mijn pup ontwikkeld vrij plotseling wat agressie naar andere honden. Zo wilde ze laatst even een enorme duitse herder te lijf gaan
Haar houding is ook helemaal verkeerd naar andere honden. Zo heeft ze haar staart vier omhoog, hoge / brede houding, oren naar voren en denkt ze de baas te zijn. Toch borstelt ze ook wel behoorlijk wat toch ook wel weer lijkt op een stukje onzekerheid / opwinding. Angstbijten doet ze niet, ik heb een angstbijter thuis en dat herken ik uit duizenden.
Ik vind het nogal abnormaal gedrag voor een pup van 5 maanden, het ziet er ook niet uit. Ze wisseld nog volop en heeft zelfs de hik nog dagelijks... het is gewoon nog een pup.
Over een week begint de vervolg cursus (Gedrag en gehoorzaamheid), ik ga dan ook even met de gedragstherapeut hierover praten. Maar ik heb nog een week te gaan natuurlijk.
Ik heb laatst even een situatie opgezocht met een onbekende hond voor haar die pups durft te corrigeren. Deze wilde ze ook wel even de baas zijn maar hierbij kreeg ze een correctie en liet ze het na een 2e poging afweten en ging het daarna prima. Er was nog een ander voor haar redelijk onbekend hondje mee en daar heeft ze nog even heerlijk mee gespeeld. Zo hebben we de situatie ook afgesloten. Dus positief en met spel.
Voor mijn gevoel was deze situatie goed voor haar veel te grote ego. Nu was ik benieuwd of ik hier idd goed aan heb gedaan en wat ik eventueel nog meer kan doen met haar om dit probleem zo veel mogelijk in te dimmen.
Wat ik ook doe is als we gewoon onderweg een hond tegenkomen geef ik haar opdrachtjes die ze kent. Meestal is dit zitten en zodra de hond ons passeerd dan leid ik haar af met brokjes zodat ze niet de kans krijgt te reageren. Dit gaat prima. (ik beloon haar dus op het zitten, niet op het uitvallen).
Vanaf volgende week ga ik er dus mee aan de slag met een gedragstherapeut (een hele goeie), maar misschien kunnen jullie mij alvast wat tips geven waar ik mee aan de slag kan
p.s. ze heeft nooit negatieve ervaringen gehad met andere honden.



3 doggies

