Vrijdag middag was ik zoals gewoonlijk rond een uur of 1 thuis en het zag er zo mooi uit met het zonnetje en de sneeuw dat ik bedacht om eens met de auto weg te gaan weer. Lekker de honden mee, en een keer weer de camera mee om foto's te gaan maken van mijn twee knapperds in de sneeuw.
De foto's zijn wel goed geslaagd alleen helaas kreeg onze wandeling een dramatisch einde en moest ik 's avonds met Myla naar de dierenarts. Zij heeft waarschijnlijk in een stukje glas gelopen en daarbij heeft ze een flinke wond aan haar linker achterpootje opgelopen. De boven- en onderhuid zijn daarbij helemaal doorgesneden en helaas is ook de pees van haar kleine teentje van haar linker achterpootje helemaal doorgesneden.
Bij de dierenarts is gekeken maar de pees kon helaas ook niet meer gehecht worden zonder de schade nog veel groter te maken, dan zouden ze haar kussentjes ook helemaal weg hebben moeten snijden, en hopen dat ze de terug getrokken pees nog konden vinden. Ik heb toen in overleg met de dierenarts besloten dat niet te gaan doen. Daarop is Myla onder narcose gebracht om de wond te hechten, eerst is de onderhuid met drie hechtingen weer vast gezet aan elkaar, daarna de bovenhuid ook met drie hechtingen en tot slot is een drukverband om haar pootje aangelegd omdat ze ook nogal hevig bloedde.
Daarna is Myla weer wakker gespoten en dit wakker worden was ook nog niet zo makkelijk. Myla begon (ik weet het niet anders te omschrijven), te loeien als een koe en het geluid wat ze maakte ging me echt door merg en been. Ze liet haar urine lopen en maakte haar anaalklieren leeg. Toen ze uiteindelijk met wat hulp van mij weer enigszins op haar pootjes kon staan heb ik haar opgetild en naar de auto gedragen. Daarna vanuit de auto weer naar binnen en haar in de bench gelegd om echt wakker te worden. Na een uurtje of wat liet ze weer haar urine lopen. Dus heb ik haar op de bank gelegd op een kleed waar ik een vuilniszak onder had gelegd. Daar heeft ze nog eens haar urine laten lopen.
Ik heb besloten om beneden te blijven slapen bij haar en heb haar op de bank bij me gehouden. Halfweg de nacht liet ze merken naar buiten te willen en gelukkig zag ik meteen dat ze weer zelfstandig liep en ook daarbij haar linker achterpootje gewoon neerzette.
Het drukverband mag er vandaag vanaf en dan is het even kijken hoe het er allemaal uit ziet. Ze krijgt nog een keer per dag vloeibare pijnstilling en 2 x per dag antibiotica, en over een dag of 8 mogen de hechtingen er weer uitgehaald worden.
Helaas zal het kleine buitenste teentje van haar linker achterpootje dus waarschijnlijk voortaan omhoog blijven staan, dit doordat die pees finaal doorgesneden is en zij hier dus geen controle meer over heeft. Hopen dat het haar in de toekomst niet al te veel gaat belemmeren bij rennen en springen en gek doen.
Maar goed, nu dan de foto's die toch wel gemaakt waren! Voorlopig moet ik het daar mee doen want Myla moet het rustig aan doen en mag twee weken minstens niet los van de lijn, en tja helaas voor Rowan zal hij zich even moeten aanpassen aan zijn vriendin.











3 doggies



















)







