Introductie: mijn allereerste puppy... een chihuahua teefje van 9 weken; MOKKA! 

Maargoed, vóórdat ik haar ging halen, las ik overal horrorverhalen over vervelende puppies, slapeloze nachten, geblaf, gehuil etc. en bereidde me alvast voor. Maar tot mijn verbazing: niets. Mijn pup keek even verward toen ik haar meenam in de chihuahua vervoerstas bij het ophalen, maar in de auto heb ik haar al zoveel gerustgesteld, dat er die nacht niks kwam van janken/heimwee etc. Ze is nu al heel aanhankelijk, makkelijk en ook al doet ze af en toe een "ongelukje" qua zindelijkheid, ze wist al snel waar het wel mocht. Ik had me zoveel voorbereid op puppy-problemen, maar helemaal niks... Ze is zo makkelijk als een konijn en ik heb niet eens een bench nodig. Ligt dit aan het ras ofzo?
Alleen tijdens het spelen knaagt ze af en toe aan je vingers tijdens het spelen (net als hoe ze aan haar broertje's oor knaagde tijdens het stoeien). Dat doet uitraad geen zeer, die kleine pup tandjes, maar moet ik haar dit afleren? Of verdwijnt dat gedrag als ze ouder wordt?






De ene pup is de ander niet: mijn eerste was een ware draak, mijn tweede was zo'n heerlijk ding, helemaal volgens het boekje 


3 doggies