Oh ja die puppy tijd, die gaat véél te snel, ik kan me nog herinneren dat ik EINDELIJK een hond mocht van mijn ma (heb hier 20 jaar om moeten zeuren haha) zolang het maar geen pitbull was, dus een stafford
.. we gingen haar ophalen, ik zag haar en werd op slag verliefd, dat lieve witte koppie. Ik wilde een zwarte/witte, zij was de enige bruin/witte en haar nam ik mee haha! Zo zie je maar dat het niet altijd om het uiterlijk gaat. Mijn meisje is inmiddels alweer 2 jaar oud. En ben nog steeds super blij met haar.
Na een tijdje wilde ik graag een speelmaatje voor haar dus ik weer mijn moeder overhalen "het is zo leuk 2 hondjes, kunnen ze samen spelen etc.." uiteindelijk mocht het. En ik werd weer op slag verliefd, zo'n lief koppie had ie, dus wij hem bezoeken, kijken of het klikt, ik wilde hem meteen meenemen, ze deden de deur open, hij stond in de deur opening zo van "neem me maar mee!" echt heel lief. Bayley en Hunter zijn de dikste maatjes, altijd samen slapen en spelen, wandelen en rennen.
Toen kwam Ares, mijn vriend vind Staffords wel leuk, maar heeft meer met "fluffy" honden, dus honden met meer vacht haha, hij wilde een herder of een husky, dus ik zeg gelijk husky! Ik vind herders helemaal niks (sorry voor de herder bezitters). Wij een husky pup halen zo'n schatje en hij is nu een ontzettende puber haha, inmiddels 10 maanden oud dus hij zit er midden in. Maar het komt wel goed, het gaat steeds beter. Steeds minder mensen hoeven te horen wanneer hij eten krijgt (janken....
) en wanneer hij gaat wandelen.
Voorlopig even geen puppies meer haha, vind het wel even mooi zo. Maar ik mis het wel hoor! Vind het leuk om ze op te voeden, maar na 3 achter elkaar ben ik er nu wel even klaar mee
...