Vandaag gingen Lupi en ik naar de hondenweide om nog eens goed met de bal te kunnen spelen.
Komt er een man met een hond aangewandeld, een Dobermann. Ik gooide de bal voor Lupi maar hij miste, waardoor de andere hond hem te pakken kreeg.
Op zich vind ik dat niet erg, maar ik ben wel voorzichtig omdat sommige honden onder elkaar jaloers reageren voor een bal, heb ik al gemerkt.
Ik stap wat richting man en hond, in de hoop toch mijn bal te kunnen bemachtigen. Zegt die op een nogal onverschillige manier, 'ja daar begin ik niet aan om die af te nemen, mijn hond laat die niet meer los'. Hij deed zelfs de moeite niet om te proberen. Ik heb van de man dan de bal van zijn hond gekregen
!
Op zich ben ik blij dat ik een andere bal kreeg, maar ik had er toch mijn vragen bij.
Ik vind los kunnen laten op bevel namelijk een van de belangrijkste bevelen van een hond om te kennen. Het kwam me nogal raar over dat mensen er blijkbaar niet om geven. En de verhouding baas-hond was hier duidelijk wat ontwricht
Of overdrijf ik nu gewoon?






3 doggies
Bij deze hondenweide is er meer ruimte, maar ook veel honden.


Zodra hij de tennisbal in zijn mond heeft, is het meteen -hap!- kapot. Gaten erin, lek. 



. We proberen de situatie dus een beetje te vermijden door Luan af te leiden als er een andere hond met een balletje aankomt. Ook nemen we tegenwoordig standaard twee ballen mee, waar we Luan altijd wel mee kunnen verleiden het andere balletje los te laten...


