degenen die mij kennen van hp, weten dat ik altijd eerlijk en recht voor zijn raap ben, en dat zal ik nu ook zijn.
ik had een afspraak om zaterdag naar dzd te gaan, maar kon vandaag al. omdat ik ze niet kon bellen met mijn telefoon vanuit nederland, wist tabitha niet dat we zouden komen.
toen we aan kwamen rijden en uitgestapt waren, stonden we voor een veld, dat wat modderig was door de regen. daarop was een aantal honden aan het spelen. wat ik me zo herinner, waren het een ierse wolfshond, 2 labradors, een duitse herder, en nog wat honden.
ze zagen er vrolijk en goed gevoed uit, en kwamen meteen kennismaken.
ik zag een jongeman lopen met 4 of 5 loslopende honden, die later van henzelf bleken te zijn. ook zij waren vrolijk, enthousiast en lief.
we gingen naar binnen, en maakten kennis met tabitha.
ze was heel vriendelijk, en gaf ons meteen een rondleiding.
ze legde uit dat de honden die we buiten hadden gezien overdag altijd buiten waren. ze hadden plastic iglo's om te schuilen, en afdakjes. 's nachts sliepen zij in de schuur. dat had ze liever dan dat ze de hele dag opgesloten zaten. 1 herder was net binnen gekomen, en was vies en had klitten in zijn lange haren. die zou vandaag nog onder handen genomen worden.
in de eerste schuur waren een aantal grote hokken. ik weet niet meer precies welke honden in welke hokken zaten, maar indien mogelijk zaten er meerdere hondjes in 1 hok. de meeste hondjes waren vrolijk, nieuwsgierig en heel lief. sommige hondjes waren net gered uit de broodfok, en zij waren schuw.
ik werd meteen verliefd op een kleine, beige chihuahua. tabitha knuffelde met elke hond, en ze reageerden heel goed op haar. uit haar ogen sprak duidelijk liefde, dat kon niet gespeeld zijn!.
daarna kwamen we uit in de "mamakamer", waar de pupjes lagen, en 1 hondje wat 4 weken geleden was bevallen. de pupjes lagen bij hun moeder, met een warmtelamp. de moeder zelf kon uit het hok springen, en begroette ons vrolijk. een pupje waar net een oogje van verwijderd was en een pupje wat geboren was zonder knieschijven lagen samen in 1 mandje. er was een jack russeltje dat zo bang was voor mensen, dat hij in de mamakamer lag, zodat hij meer rust had. tabitha vertelde dat ze elke dag bij hem zaten, maar dat hij nog steeds beet als ze hem wilde aaien.
alle hokken waren schoon, op een uitzonderlijk drolletje na, en alle honden hadden mandjes, dekentjes en speelgoed.
ik vroeg haar naar die schuur waar iemand op hp het over had, en ze liet ons kijken in alle gebouwen op het terrein. daar lagen varkens, en die gebouwen waren niet van haar.
de dierenartskamer was brandschoon, en ook de badkamer waar de hondjes worden gewassen was kraakhelder. ze had zelfs een hondenfohn.
binnen in het keukentje waren nog 2 bijzondere hondjes van tabitha zelf. een pekineesje met een auto-immuunziekte, en een shi-tzu met verbrijzelde voorpootjes. hij liep pijlsnel op zijn elleboogjes, en was duidelijk heel geliefd bij iedereen. het was dan ook een schatje.
tabitha legde uit dat iedereen die het vraagt bij de honden mag kijken, maar dat ze het nooit zelf aanbiedt, omdat er 1 buurvrouw constant klaagt over het geblaf, wat de honden natuurlijk doen als er een vreemde binnenkomt. ze liet me een stapel proces verbaals zien die de politie had opgemaakt door die buurvrouw.
ook liet ze de kippenlevertjes zien die gebakken zijn voor de honden, en een grote zak met runderbiefstuk, ook voor de honden. de lever had ze zelf gekocht, de biefstuk gekregen.
ik zweer jullie, daar is echt NIETS mis. die vrouw doet alles voor "haar" dieren, en dieren die bij een ander allang afgespoten waren, krijgen hier een kans, met heel veel liefde en geduld. dit is echt een vrouw met een gouden hart, dat sprak uit alles wat ze deed en zei.
er waren mensen die afgebeld hadden door de slechte verhalen, en zelfs daar kon ze begrip voor opbrengen.
als je in de buurt woont van lommel, tijd hebt, en je hart op de juiste plek hebt zitten, ga haar dan helpen! 's morgens worden alle hokken schoongespoten met een hogedrukreiniger.
tabitha heeft hulp nodig met het wassen en knippen van de hondjes.
de da komt er elke dag.
ik weet heel zeker dat ik ALLES gezien heb daar, en er was NIETS, maar dan ook NIETS op aan te merken.
als je een hond uit het asiel haalt, zeker een hondje wat uit de broodfok gered is, kun je niet verwachten dat je meteen een perfecte hond krijgt. in het begin zijn ze bang, waarschijnlijk niet zindelijk, enz.
daar kies je zelf voor. wil je dat niet, koop dan een hond bij een erkende fokker.
helaas was het verder weg dan ik dacht, ruim een uur, dus het haalt voor ons niet uit om te gaan helpen, anders had ik het dolgraag gedaan. mijn kids zijn maar 4,5 uur bij hun papa, dus ik heb niet genoeg tijd.
het verhaal over alberdien heb ik gehoord van tabitha, en dat klinkt heel wat aannemelijker dan dat van alberdien. ze had ook de papieren om het te bewijzen.
dus mensen, probeer begrip op te brengen dat sommige hondjes een flink trauma hebben, en stop met het belasteren van deze topvrouw!!!!!!!!!!!!!!!



3 doggies









