Ik wist niet goed waar ik deze vraag moest zetten, dus dan maar hieronder. Mijn excuses als deze hier niet op zijn plaats staat.
Ik zit met een dilemma. Wij hebben een hele lieve hond, genaamd Flup. Hij is reeds 16,5 jaar en is nog steeds vrij gezond. Veel gezondheidsklachten heeft hij niet. Hij is uiteraard minder actief dan vroeger en slaapt meer. Zijn pancreaswaarden zijn ook iets minder goed dan een jonge hond, maar volgens de dierenarts is dat niet zo vreemd voor zijn leeftijd. Af en toe heeft hij wel eens een 'ongelukje', waarbij hij in zijn slaap in de zetel plast. Maar een verse deken op de zetel lost zoiets snel op. Verder heeft hij soms wel eens wat stroeve pootjes (arthrose), maar dat valt best nog mee. Hij gaat af en toe een stukje gaan wandelen als het weer het toelaat.
Vroeger gingen wij altijd op reis en gingen de hondjes mee, zomer en winter. Warm of koud. Vorige zomer ben ik echter thuis gebleven met mijn hondje, omdat hij de warmte toch iets minder goed aan kan dan vroeger.
Nu zit ik met het dilemma voor deze wintervakantie. Normaal gezien ga ik mee gaan snowboarden en gaat Flup ook mee. Dan nemen we extra dekentjes mee voor in de zetel te leggen, knuffels, zijn lekker eten, snoepjes, enz. We vertrekken dan vaak rond 10u naar de pistes en komen terug rond 16u. Flup blijft gedurende die periode alleen in het huisje. Hij kan daar echter niet zelf naar buiten, wat hij thuis wel kan. Vorig jaar lieten we hem daarom ook voordien en nadien nog eens buiten, en 's avonds nog een wandelingetje. Vorig jaar had hij ook wat last van zijn pootjes in die koude sneeuw (het was wel extréém kou dat jaar, -15°C, ook mijn eigen pootjes hadden koud!).
Zou ik het nog overwegen om hem mee te nemen? Of blijf ik volgens jullie beter thuis met hem? Ik wil gewoon dat hij niet ongelukkig is en mag er niet aan denken mocht er hem iets overkomen (terwijl hij op een onbekende plaats is en wij niet bij hem zijn op dat moment)... Wat denken jullie hiervan?
Liefs,
Mallemie







