Ik snap je gevoel heel goed, ben zelf ook zo onzeker.
Iedereen zegt wat anders: "probeer dit eens", "probeer dat eens", "dit werkt goed", "dat hielp bij mij nooit maar dit moet je écht proberen, werkt geweldig!" En ja, als je dan al zo onzeker bent, dan gaat het wel duizelen ja
Ook ik voel me soms schuldig naar Mellow toe, dat we soms maar een blokje om kunnen. Maar als zij zó verschrikkelijk bang is voor vuurwerk, waarom zou ik dan een ronde van een half uur willen lopen? Dat maakt de wandeling voor haar een verschrikking (want 'misschien knalt er weer wat') en voor mij wordt het er ook niet gezelliger op met een hond die ik mee moet slepen.
Sinds afgelopen weekend heeft mijn vriend het 'zero tolerance' beleid ingevoerd. Geen gedonder meer, als er niks is om bang voor te zijn dan gewoon meelopen.
Vind ik heel moeilijk, want dan moet ze echt aan de hele korte lijn en lopen we gewoon door. Ze spartelt tegen en dat ziet er écht niet leuk uit. Maar omdat de lijn zo kort is kan ze geen tegengas geven en is het dus geen meeslepen.
Ze weet ook heel goed dat ze bij mij meer bereikt dan bij hem (ze kan héél goed manipuleren), ik heb haar té vaak haar zin gegeven, dan gingen we met de auto weg. En ik kán gewoon niet 3 keer per dag ergens naar een onbewoond gebied gaan. Heel leuk hoor, af en toe naar het bos, maar niet omdat ze hier niet wil lopen.
En dus voer ik het 'zero tolerance' beleid ook uit. Ging gisterochtend best goed. 's Avonds dan weer niet, dus hij heeft de lijn even overgenomen 
Aandacht in beweging? Wat is dat? Ze let niet op, al sta ik 100 keer stil of draai ik 100 keer om. Soms kijkt ze wel om om te zien of ik er nog ben (ja dus
).
En met clicker en snoepjes werkt ook niet (ik geef toe, voor de clicker en het 300 keer omkeren heb ik geen geduld). Voergericht is ze ook niet echt, ook niet als ze 's morgens geen ontbijt krijgt.
Ik heb geen op afstand bestuurbare hond en dat hoeft ook niet. Tuurlijk kan het vele malen beter, maar voor ons is het goed zo. Natuurlijk blijf ik werken aan de dingen die niet zo goed gaan, maar het moet wel leuk blijven 
Maar ondanks dat ze op straat weinig aandacht voor me heeft, dat nog láng niet alles gaat zoals het zou moeten en we er dus nog lang niet zijn, hebben we het thuis heel fijn.
Soms moet je bepaalde dingen naast je neerleggen. Gaat het niet, dan gaat het niet, klaar.
Zolang je je hond niet elke dag slaag geeft, maar wél liefde, aandacht en eten... dát zijn de belangrijke dingen. Een dagje een wat kortere wandeling daar worden ze echt niet minder van.
Lang verhaal geworden, sorry, dat was niet helemaal de bedoeling 