In onze vorige woonplaats hebben wij ooit ná sluitingstijd een hondje zien zitten, aan een haakje, vastgebonden aan een riem, in de regen( !!! ) tijdens onze dagelijkse wandeling, een cassiere was zo vriendelijk geweest om voor het hondje een bakje water neer te zetten. Plomp verloren en wat angstig keek ze om zich heen.
Op dat moment komt, later bleek voor de 2e maal, een auto aanrijden met daarin een beveiliger van de winkel, welke ons dus ook wist te vertellen dat er iemand van het personeel de hond wat water heeft gegeven.
Wij konden het niet uitstaan en over ons hart krijgen om het dier langer te laten zitten in de kou en regen.
Aldus hebben wij het ietwat angstige hondje meegenomen en thuis afgedroogd en laten opwarmen en de dierenambulance gebeld, hopende dat ze een chip had.
(Waarom kan een supermarkt/personeel/beveiliger daar zelf niet opkomen?)
Dit bleek zo te zijn, god zijn dank was binnen no time de familie/eigenaars van het hondje gevonden. Deze bleken serieus 50 meter vanaf de winkel te wonen, om de hoek, hadden haar blijkbaar niet gemist en dus totaal vergeten... (grom!)
Hun verklaring was; 'nee hoor wij hebben haar niet vastgebonden/achter gelaten bij de supermarkt' , maar ze konden geen verklaring geven op het feit, welke ze zelf toegaven, dat ze vastzat aan haar eigen riem! Op een gegeven moment werd het een erg raar verhaal, en zouden de kids van hen het wel gedaan moeten hebben... Alsof die verantwoordelijk zijn..
De rekening werd uiteraard gepresenteerd.. De dieren ambulance moet er voor uitrukken, maken dus ook kosten. Of wij, omdat wij hen hadden gebeld, ook maar even mee wilden betalen! Je verzint het niet, maar je hebt ze er echt bij! Uiteraard hebben wij dat niet gedaan. (iets met verantwoordelijkheid..) Ik zal jullie onze gedachten en hersenspinsels van dat moment dan ook besparen...
Af en toe kwamen we het lieve (doch zenuwachtig/angstige) hondje tegen, maar dan nam ze altijd even de moeite om te naar ons om te kijken, kwispelen alsof ze ons nog steeds dankbaar was!
Heel af en toe komt het voor dat we Boef mee nemen naar de supermarkt, een van ons blijft dan buiten samen met Boef. Maar mensen zijn erg onvoorspelbaar, Boef heeft namelijk een tuigje waar heel duidelijk op staat te lezen: NIET AAIEN/GEEN AANDACHT GEVEN AUB
Je zou denken; niet moeilijk, toch makkelijk..
Maar blijkbaar is het een soort 'uitnodiging' om hem dan toch te aaien of zijn aandacht te eisen met een; 'ksssst' /hé hondje/je bent een lieverd kom maar even/ och wat een droppie ben je/ al lippen getuit een piepend geluid te maken/of idd een honden-hater die zegt 'rot op met dat mormel'! ..Óf een combinatie van enkele voorbeelden die ik hierboven geef.
Bij ons blijft er iemand bij, is Boef ook rustig en wij kunnen reageren wanneer dit nodig is.
Wat kan er allemaal dus al niet gebeuren als je hem echt alleen laat?
Hierover zijn inmiddels ook al vele voorbeelden genoemd.
Ik raad het je dus ook niet aan.
Stevige poot van Boef!