Goedenavond.
Ik heb weer even een vraagje als het mag.
Hoe balanceren jullie tussen consequent blijven maar ook het aanpassingsvermogen hebben om de hond iets meer ruimte te geven wanneer nodig?
Voorbeeldje. Vandaag gingen met Juno naar het strand. In principe op dit moment een onmogelijk opgave zooo veel last als hij heeft van zijn hormonen, maar toch wil je het ook niet volledig uit de weg gaan.
In onze straten (prikkelarm) moet hij altijd netjes naast ons lopen. Doet hij dit niet dan draaien we een rondje. In principe gaat dit meestal erg goed (+- 5 tot 10 rondjes per wandeling).
Richting het strand ziet hij al erg veel hondjes, waardoor hij al erg druk wordt. Op het strand hebben we hem aan de lange lijn gedaan (wat is dit moeilijk zeg want als hij hard naar een hond toe wil rennen roepen we maar 'nee' vlak voordat de lijn strak komt te staan, maar tis niet echt lekker voor ons of voor hem :S. maar goed, hier werken we aan).
Anyway, op het strant hebben we geprobeerd de aandacht naar ons te verleggen door zijn favoriete frisbee erbij te pakken. Daar mocht ie lekker achteraan rennen en terug brengen. Prima, maar hij was natuurlijk super enthousiast (en moe, stond te trillen op zijn pootjes op een gegeven moment).
Toen gingen we de strandopgang weer op, en via de boulevard terug naar de auto. Tja, ook hier verwachtte ik een hond die netjes naast me liep. Consequentie, een wandeling die normaal 10 minuten duurt duurde nu 25 minuten. Mijn vriend was een beetje geërgerd en zei dat je niet kan verwachten dat hij hier net zo goed presteert als thuis. Daar heeft hij natuurlijk wel een goed punt, maar ik wil ook niet dat hij daar dan ineens mag trekken. Wat vinden jullie?
Groetjes Anne-Wil



3 doggies

. Waarschijnlijk een antwoord waar je helemaal niets mee kan, sorry... Weet het niet beter te verwoorden...








