Hallo,
Ik zit al meer dan 6 jaar met dit verhaal en besluit om het zo te vertellen.
Ik ging 6 jaar geleden op vakantie naar Griekenland.
Toen we aankwamen bij het vakantiehuisje ging alles goed, mooi huisje, aardige buren, mooi landschap
Maar 2 dagen na aankomst zie ik buiten in de verte een klein hondje staan ik wacht 5 minuten en er is geen baasje bij.
Ik besluit om te kijken wat er aan de hand is.
Als ik dichterbij kom zie ik dat het een typisch straathondje is heel lief, geen halsban en geen baasje te bekennen.
We zaten in Griekenland we wouden het gaan melden maar niemand echt niemand begreep ons en wou er iets aan doen.
de kleine pup was kalm en tegelijk ook speels.
Ik kon hem niet aan zijn lot achterlaten hij was duidelijk ondervoed.
Ik heb hem de rest van mijn vakantie verzorgd. (4 weken)
Een paar dagen voor onze vertrekdatum waren we zo gehecht geworden aan de hond.
Zo zielig aan zijn lot overgelaten niemand die naar hem omkeek.
Maar naar verder vragen blijkt dat we geen hond mee terug konden nemen.
We vonden het verschrikkelijk we beschouwden hem al als deel van ons gezin!
Hellaas iets te vroeg.
Maar 1 dag voor vertrekdatum komt er er een duitse vrouw aan de deur ze had via de nederlandse verhuurders te horen gekregen dat wij een zwerfhondje hadden en hem niet konden meenemen.
De duitse vrouw woonde zelf in Griekenland en kon hem wel houden zei ze.
Na afspraken over inentingen de papieren was het geregeld Kostas had een baasje!
We houden nog altijd contact via skype om hem te zien.
Inmiddels is hij hellaas overleden.
dit wou ik even kwijt.
Groetjes Baasje Igor


Reageren







