"
maar aan het einde van zijn consultaties gaat het met de meeste honden toch net veel beter, ik zie dan opnieuw stabiele en vrolijke honden, of zie ik dat nu elke keer fout? "
Vrolijke en stabiele honden? Ik zie het heel vaak niet. Vaak honden die zijn gestopt met gedrag of signalen uit vermijding, wat ik vaak zie is een gedrukte hond. Een pijnlijke correctie of een hond dusdanig intimideren werkt niet positief in op de vertrouwensrelatie. De hond is vaak niet meer 'vrij'. In veel gevallen is het in aanvang bestaande probleemgedrag gestopt, maar belangrijker is voor mij de vraag of de in de hond gelegen emotie en motivatie wel veranderd is. Dit zou in het kader van welzijn van het dier m.i. voorop moeten staan. Voor de mens is het fijn dat de hond genezen lijkt te zijn van het zo problematische gedrag, maar is dat ook werkelijk zo voor de hond?
Een duidelijke uitleg over positieve correcties (wat cm veelvuldig toepast) ;
Met de opkomst van het positieve trainen en de discussie rondom het werk van Cesar Millan, wordt de term correctie vaak gebruikt.
Het levert een heleboel spraakverwarring op. Sommigen denken bij correctie aan straf, anderen aan pijn en voor weer anderen is het onmisbaar binnen opvoeding en training van een hond. Het gebruik van het woord correctie kan leiden tot heftige discussies, waarvan er op dit blog al een aantal voorbeelden te vinden zijn. Daarom is het volgens mij goed om eens goed te kijken naar wat een correctie nu eigenlijk is.
Als je emoties weglaat en een correctie wetenschappelijk bekijkt, dan is een correctie volgens de principes van onder meer Skinner iets dat er voor zorgt dat gedrag van de hond in de toekomst zich minder vaak voordoet.
Het gedrag van de hond vermindert, stopt of blijft weg. Een (goed uitgevoerde) correctie heeft dus tot gevolg dat bepaalde gedragingen zich minder vaak voor zullen doen.
Als je dus Cesar Millan met zijn voet in de flank van een hond ziet en het gedrag van de hond wordt daarna minder, dan is dat wat Cesar Millan gedaan heeft een correctie.
Daarmee zeg ik niets over of ik dat goed vind of fout, begrijp me niet verkeerd! Klinisch en volgens de theorie van de leerprincipes voldoet die actie aan de definitie van een correctie. Noem het dan ook zo.
Om een voorbeeld uit mijn eigen praktijk te halen (want ja, ik corrigeer ook!). Als mijn Flatcoated-reu Ean niet reageert op mijn verzoek om niet met zijn voorpoot tegen mijn been aan te slaan (omdat hij naar buiten wil), dan corrigeer ik hem met een time out. Ik zorg onmiddellijk na het ongewenste gedrag dat hij een aantal seconden niet in mijn omgeving kan zijn. Zijn gedrag vermindert; een volgende keer gebruikt hij zijn voorpoot niet als hij naar buiten wil of hij reageert op mijn verzoek om daarmee te stoppen.
Een correctie zorgt er dus voor dat gedrag vermindert of stopt. Je kunt op twee verschillende manieren een correctie uitvoeren:
* Iets wegnemen wat de hond prettig vindt (bijvoorbeeld mijn gezelschap in het voorbeeld van Ean en de time out). Dit heet negatieve correctie of straf
.
* Iets vervelends toedienen (bijvoorbeeld een ruk aan een ketting of elektrische stroom). Dit heet positieve correctie of straf.
Negeren, wat door sommige “positieve trainers” nogal eens geadviseerd wordt, is dus ook een correctie!
Je onthoudt de hond namelijk van iets wat hij prettig vindt (aandacht) waardoor zijn gedrag vermindert (als je het in de juiste omstandigheden doet). Opnieuw: dit is geen waarde-oordeel maar het simpel bespreken van feiten en definities.
Zo is de aanraking in de flank zoals Cesar Millan die uitvoert, ook een correctie. Hij dient de hond iets toe wat de hond vervelend vindt, waarop het gedrag van de hond vermindert. Ik denk persoonlijk dat hij de hond op dat moment pijn doet, ik weet dat er heel veel mensen zijn die dat oneens met mij zijn. Dat kan. Maar het blijft een feit dat het een correctie is, aangezien daarna het gedrag van de hond vermindert. Opnieuw: geen waarde-oordeel maar bespreking van feiten en definities. Mijn oordeel komt hierna
Ik vind dat je honden moet opvoeden vanuit het principe dat je je hond moet aanleren wat hij wel mag en moet doen.
Als je vanuit dat uitgangspunt werkt, hoef je je hond maar heel weinig te corrigeren. Bijvoorbeeld; als je niet wilt dat je hond tegen bezoek aanspringt, kun je twee dingen doen. Je kunt hem afleren om te springen (lees, corrigeren) maar je kunt hem ook aanleren dat hij met zijn vier poten op de grond moet blijven. Het resultaat is hetzelfde, de manier waarop anders (en prettiger voor de hond).
Mocht je toch moeten of willen corrigeren, dan heb je dus de keuze uit twee manieren om dat te doen.
De eerste is door een vervelende prikkel aan te bieden, de tweede is door iets prettigs weg te nemen. Het toedienen van een vervelende prikkel, betekent meestal pijn, angst of schrik (positieve correctie). Wat het, buiten de morele vraag of je je dier pijn wilt doen, lastig maakt is dat een positieve correctie aan een aantal strikte voorwaarden moet voldoen om te werken.
Zo moet de correctie onder meer hard genoeg maar niet te hard en goed getimed zijn. Beide factoren zijn bijna niet te controleren,
zeker niet als een correctie uitgevoerd wordt door een gefrustreerde of boze eigenaar. Het weghalen van iets prettigs moet ook aan voorwaarden voldoen om goed te werken. Maar; daarbij loop je niet het risico dat je je hond pijn, schrik of angst toebrengt.
Samengevat kun je zeggen dat er in het algemeen nog steeds met correcties gewerkt wordt binnen hondentraining.
Gelukkig zijn positieve correcties, dus correcties waarbij er iets onprettigs wordt toegediend waardoor het gedrag van de hond minder wordt, steeds minder voorkomend. Het zijn vaak fysieke straffen, waarbij de hond pijn heeft, schrikt of bang wordt. Met kennis van de leertheorie zijn die correcties in 99% van de gevallen onnodig en kan het ook anders. Ik vind dat we het onze honden verplicht zijn om ons daar in te verdiepen, zodat we ze grenzen kunnen stellen zonder het vertrouwen dat ze in ons stellen te schaden.
Meer weten over dit onderwerp? Lees dan Honden Sneller Laten Leren van Pamela Reid.
Dit artikel is geschreven door Monique Bladder, holistisch gedragstherapeut. Vragen? Mail naar [email protected] . Schrijf je in voor de nieuwsbrief van TeamDier.
http://www.moniquebladder.nl/een-correctie-is-dat-nu-echt-zo-verkeerd/
"
). Dit komt hier simpel door vertrouwen dat ze hebben in mij. De hond in dit filmpje laat alle tekenen zien dat hij moet opzouten laten maar zeggen. De hond voelt zich in t nauw gedreven en wil zijn eten beschermen, maar wil het conflict liefst uit de weg gaan. dit laat ze merken door het grommen, tanden laten zien, de houding die de hond heeft, dit is overigens geen dominantie wat de hond laat zien maar conflictvermijdende signalen (signalen waarmee de hond wil zeggen : Ga weg anders ben ik genoodzaakt te vechten en dit wil ik eigenlijk niet). 
), maar er wordt wel ten alle tijden geruild op iets wat ze wel mogen eten. 
"
