Ik heb nu 2 weken een logéhondje in huis. De eerste week ging het goed met de lieverd, maar vorige week ging hij veel drinken en veel plassen. Hij heeft toen zondags 2 x gespuugd. Ik heb dit even aangekeken, maar omdat ik het niet vertrouwde ben ik naar de DA geweest.
De DA heeft suikerziekte gelijk kunnen uitsluiten en uit het bloedonderzoek is alleen een verhoogde ALAT waarde gevonden. Maar dit alleen zegt niet zoveel.
De rest van de week heeft hij niet meer gespuugd, maar nog wel veel gedronken en geplast. Ik laat hem nu om de 1,5 à 2 uur uit en dan hoef ik meestal niet te dweilen. Aan het einde van de middag spuugde hij een paar keer, maar aan het begin van deze avond ging dat non-stop door. Toen heb ik de DA gebeld. Hij had nu koorts (39,6) dat had hij eerder deze week niet. Hij heeft koorstremmers gekregen en een anti-braakmiddel.
De DA raadt aan om een echo te maken, om het een en ander uit te kunnen sluiten. Vaak is er op de echo niets te zien, maar omdat het al een oudje is en het nu al een week rommelt vindt mij DA het wel verstandig om een echo te maken. Hij belt mij daarover morgen terug.
Ik heb steeds contact met de zoon van de eigenaar van dit hondje en die is allang blij dat wij voor die lieverd willen zorgen en de gang naar de DA willen maken. Dus wat dat betreft hoef ik mij niet ongerust te maken. Toch zit het mij niet lekker dat ik nog steeds niet weet wat er scheelt. En ik ben zo bang dat er iets ernstigs aan de hand is. De eigenaar is zo gehecht aan zijn hondje (en omgekeerd) en zodra hij uit het ziekenhuis komt wil hij natuurlijk dolgraag zijn hondje gezond terug.
Een heel verhaal, maar ik moest het even van me afschrijven. En eigenlijk hoop ik op verhalen van anderen die de klachten ook herkennen en mij iets kunnen vertellen over wat het bij hun hond was. Of mensen die misschien bij een DA werken en praktijkverhalen kunnen melden. Alles is welkom



3 doggies