Welk ras hond is bet beste voor ons?? Help!!

Ik heb nog lang niet alle commentaren gelezen, maar er vallen mij weer een aantal zaken op:

1. Dit is al het derde negatieve verhaal in zeer korte tijd dat ik hoor over een Cocker Spaniel. In mijn naaste omgeving ken ik mensen die met hun pup op cursus hebben gezeten, alle adviezen die daar gegeven zijn, hebben uitgevoerd, het echt hebben geprobeerd, maar ook deze pup deed heel lelijk tegen de eigenaren, tot bijten aan toe. Tegen hen is gezegd (weet even niet meer exact door wie) dat dit soort problemen de laatste tijd veel voorkmen bij Cockers.

2. Waarom moet er nu toch zo negatief tegen deze TS gedaan worden, ze vraagt heel open advies (ik vind de 'eisen' die zij stelt aan een nieuwe hond helemaal niet zo vreemd) en al heel snel wordt gezegd dat ze beter naar een ander huisdier kan gaan kijken. Ook wij hebben 2 jaar geleden een pup na 12 dagen terug moeten brengen naar de fokker en zo lang je onze situatue (destijds) niet kent, mag en kan je je daar geen oordeel over vellen!!

Ik hoop van harte dat TS een hond (pup of geen pup) vindt die bij haar gezin past, heel veel succes!!

Nac, dank je wel!!!!
Ik krijg weer vertrouwen in de mensheid

Ik probeer hier een bericht met goede raad te schrijven, maar ik stoot telkens op 1 ding,

Waar in godsnaam zien jullie staan dat ze de puppie na 3 weken hebben weggedaan.
Ik heb misschien niet goed gezocht, maar ik zie namelijk staan ''na een paar weken'' telkens, en ''na 3 weken'' heb ik niet gevonden 

@Josephine;
In de openingspost;

@ Josephine: en op de 1e pagina in de reactie van TS op wat Dobry schreef staat:

In de DRIE weken dat we hem hadden,...

Oh wat ben ik toch weer blind 


TS: Over het algemeen moet ik je wel zeggen dat ik vind dat je misschien wel een paar eisen moet laten vallen. Dit zijn wel erg veel eisen, en vaak komt een hondje van de leeftijd die je zoekt niet zonder bagage.
Maar ik begrijp wel erg goed waarom je misschien zoveel eisen hebt.
Je wil het nu gewoon anders. Wel graag een hond,maar door de opvoeding van de puppy ben je nu een beetje het vertrouwen en geduld kwijtgeraakt.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik dit snap.
10/11 jaar geleden, hebben wij in ons gezin een hond aangeschaft, een puppy ook.
Mijn vader had zijn willetje over het ras een beetje doorgedrongen,en mijn moeder was eigenlijk bang van honden, maar omdat mijn vader en ik zo graag wouden, is ze er maar in meegegaan.
Bij de fokker hadden we een hondje uitgekozen, maar uiteindelijk een helemaal andere hond meegekregen ivm fokkers die eerste/(beste) keuze hadden.
Wij hadden totaal geen klik met deze puppie.
Mijn vader was consequent, en de puppie luisterde alleen naar hem.
Helaas moet mijn vader voor zijn werk vaak reizen, en het meeste van de tijd zaten wij met de hond.
Deze puppie had echt machtsgevoel over ons, hij viel aan, gromde als hij iets niet mocht,en om nog maar te zwijgen over dat ze op de hondenschool zeiden dat ze nog nooit zo'n ongehoorzame hond hadden gezien.
Mijn moeder en ik, wij waren doodsbang van deze hond.
We hebben hem een half jaar gehouden, en toen verkocht aan mensen die meer verstand van zaken hadden en het erg goed met hem voorhadden.
Deze mensen stuurden regelmatig fotos van hoe het met hem ging, en het is met hem gewoon helemaal goedgekomen.
Ik was nog erg jong, en was er sneller overheen, ik wou gewoon graag een hondje waar ik wel een klik mee had.
Maar mijn moeder heeft het pas vorig jaar aangedurfd om te zeggen dat ik weer een hond mocht.

Wat ik hier mee wil zeggen is dat het niet gek is dat een nare ervaring lang blijft hangen.
Ik vind 3 weken misschien wel een beetje te vroeg om zoiets te zeggen.
Maar langs de andere kant kon je bij ons na 3 weken ook wel erg goed zien dat dit de foute kant opging met de puppie.
In jullie geval zou ik me vooral focussen op Asielen.
Als het goed is helpen mensen je hier met je verhaal, en om te kijken of een hond goed bij je past.
Je mag wel niet vergeten dat een Asielhond met bagage komt, en hier dus zeker ook tijd in gaat kruipen!

Als je echt een hond wil, dan komt het volgens mij wel inorde

Ik was ook gesloopt de eerste drie weken, misschien wel langer nog. Mijn hond is nu bijna negen maanden en nog steeds gaat het de ene week beter dan deeendere. Opvoeden is nou eenmaal zwaar maar als je er voor honderd procent voor gaat, krijg je het meer dan terug! Ook een asielhond moet je opvoeden, hoe oud hij ook is. 
Misschien is een bulldog wat voor jullie, volgens mij zijn die redelijk 'lui' en niet zo blafferig.

Soms is een asielhond misschien nog wel moeilijker ook.
Je weet vaak niet wat er allemaal in het rugzakje zit (en hoe groot en vol die rugzak is). Soms gaat het goed, dan weer een (flinke) terugval, je krabbelt samen weer op en valt vervolgens wéér een treetje omlaag.

Maar... hoeveel tranen ik ook heb gelaten omdat het wéér niet goed ging: ik geniet zo ontzettend van haar. Het is gewoon zo fijn om te zien hoe blij en gek ze doet in het bos en dat is ook heel wat waard. Je krijgt gewoon zoveel liefde terug van een dier, onvoorwaardelijk. Al zit je haar slecht, heb je de meest verschrikkelijke kleding aan, heb je 300 fouten gemaakt op je werk: je hond veroordeelt je nooit.

Hoe zweverig kun je zijn

Het maakt niet uit welk ras je neemt. Als je maar blijft volhouden, eindeloos geduld hebt en genoeg liefde om de moeilijke tijden uit te zitten.

Een hond is geen robot. Het komt niet kant en klaar ter wereld met alle knopjes erop. Hij is niet voor geprogrammeerd.

Dit is een klus die je alleen met liefde en enorm veel doorzettingsvermogen kan klaren

Hoe gemeen ik nu ook klink....doorzetten is niet opgeven na drie weken. Als je werkelijk een hond had gewild omwille van een hond hebben met alle positieve en negatieve aspecten die daarbij horen, had je het niet na drie weken opgegeven.

Ik denk dat jij een loopmaatje wilt. En tsja, in de vorm van een hond zijn die verdraaid handig.
Misschien moet je eens eerlijk naar jezelf kijken en je afvragen of je die verantwoordelijkheid wel wilt.

Een volwassen hond kan ook ziek worden waardoor je er s'nachts bij moet liggen. En geloof me, uit een volwassen hond komt meer poep dan uit een pupje, helemaal als ze aan de dunne zijn.

Een volwassen hond kan ook zo zijn eigen nukken hebben. En met recht, het is immers een levend wezen, die doen niet altijd wat jij wilt.

Er bestaan geen perfecte honden, maar voor de meeste bazen is hun hond perfect omdat ze door de liefde voor hun dier alle imperfecties niet meer zien of daar samen met het dier aan werken.

Ik heb nog wel een leuk ideetje voor je. Je zou je aan kunnen melden als vrijwilligster bij een asiel. Je kan dan dagelijks met de asielhonden wandelen en een poosje ervaren hoe het is om dit dagelijks te doen.
En heel misschien kom jij dan de perfecte hond wel tegen, tenminste...perfect voor jou,omdat je door de liefde voor dit dier alle imperfecties niet meer ziet.

Opperde ik ook al op de vorige pagina, maar geloof dat TS dat niet wil.

Lijkt me juist ideaal als je niet precies weet wat voor soort hond je wilt (en hoe oud). Zo kun je de honden ook een beetje leren kennen en blijkt dat de hond die je op het eerste oog niet zou uitkiezen misschien wel DE hond voor jullie te zijn

Ik had nog niets gezegd over wat ik van een asiel of asielhond vind. Grappig dat je dan denkt dat ik dat niet wil.
Op zich denk ik ook wel aan een asielhond, maar ik weet dan niet zo goed wat de achtergrond is. Soms weten de asielmedewerkers dat ook niet helemaal, hoor ik wel eens. Als je weet wat je ongeveer kunt verwachten, kun je ook een beetje inschatten of je dat aankan. Als de problemen heel groot zijn, zou ik denken dat we die hond beter niet konden doen en dat een meer ervaren opvoeder bv beter zou zijn voor de hond. Werken in een asiel lijkt me een heel goed idee, maar het dichtstbijzijnde asiel zit hier drie kwartier vandaan (enkele reis). Ik wil dan ook wel even echt aan het werk om nuttig te zijn. Mijn ene zoon komt tussen de middag thuis, dus ik moet even kijken of dat allemaal kan naast die verplichtingen en ander vrijwilligerswerk wat ik doe. Maar zeker een goed idee waar ik verder in ga duiken!

PS wat betekent TS eigenlijk??

TS betekent TopicStarter
Is handiger om te zeggen dan ipv steeds de hele naam over te typen!

Je woont toevallig niet in de buurt van Nijmegen/Oss? Deze persoon zoekt iemand om met haar hond te gaan wandelen omdat haar gezondheid het momenteel niet toelaat, en jij zoekt een hond omdat je voor je gezondheid moet bewegen. Zou een perfecte samenwerking kunnen zijn:

http://www.hondenpage.com/hondenforum/129364/voorlopig-niet-kunnen-wandelen....hoe-los-ik-dit-op?.php

Verdeurie dat ging even mis. IPad is niet echt handig tikken. Ik denk dat je nooit zeker kan zijn over een herplaatser. De hond kan zich bij jou zowel positief als negatief heel anders gaan ontwikkelen.
Het hangt allemaal af van jezelf.

Ha Stippeltje,

Nu snap ik het! Alleen mensen die niet werken, ook geen vrijwilligerswerk doen (anders dan met honden in een asiel), geen kinderen hebben, geen sociale contacten hebben anders dan op de puppycursus en daartussen niets anders doen dan met de hond spelen en zieke honden bij te staan MOGEN een hond hebben. Nu is het me helemaal duidelijk! Ik dacht dat ik op een site van hondenliefhebbers zat, maar dit lijkt wel iets anders.

Als jullie nou niet alleen op elkaar reageren, maar op mijn vraag (wat was t ook al weer) dan wordt mijn vraag misschien ook nog beantwoord. Gelukkig hebben een aantal mensen al hele nuttige suggesties gedaan. Maar de hoeveelheid veroordeling zonder afdoende kennis vind ik echt schokkend.

Je beseft denk ik ook wel dat met vier mensen een consequente lijn voeren meer afstemming en overleg voert dan alleen? En dat bv kinderen ook wat tijd nodig hebben (ook al zijn die van mij heel zefstandig)? En eens in de week drie uur vrijwilligerswerk (hond kan mee) en eens in de maand een uur vrijwilligerswerk is nou toch ook niet zo heel veel? Er zijn mensen genoeg die werken, soms zelf full time en een hond hebben. Kijk, dat vind ik nou weer raar. Ik heb tenminste alle tijd van de wereld, alhoewel ik soms even thuis moet zijn. Gek he? Om dat nou te veroordelen......
En natuurlijk snap ik dat een hond die ziek is, aandacht nodig heeft. Ik heb ook niet aangegeven dat ik een hond geen of heel weinig aandacht wil geven, alleen dat 24/7 anderhalf jaar (of langer) niet haalbaar is. Sorry, ik snap nu dat ik hier tussen mensen zit die dat heroisch aankunnen, maar ik ben gewoon mens.

Laat je niet wegjagen door negatieve commentaar! Daar krijg je hier af en toe wel een lading van.

Ik durf eigenlijk te wedden dat als ik voor ik Flynn had hier een topic had gepost dat ik een hond wou nemen, dat ik net zo afgebrand werd, omdat ik nog naar school ga , en toender tijd helemaal niet zo op de hoogte was van alles dan nu.
Maar al doende leert men, en nu gaat het prima.
Ik ben van mening dat je jezelf en je situatie nog altijd het beste kent, iemand anders kan oordelen op het verhaal, maar wij zitten er niet midden in!


Ik denk dat veel mensen gewoon bang zijn dat hetzelfde met deze hond gaat gebeuren als met de puppy.
Hoewel ik 3 weken zoals ik hierboven al gezegd heb wel een beetje vroeg vind om te beslissen of je de hond houdt of niet,ben ik ook wel van mening dat sommige honden gewoon een heel sterk karakter hebben dat van jongs af al te zien is.
Bij onze pup van het verhaal hierboven was op hele jonge leeftijd eigenlijk ook al te zien dat deze hond en zijn karakter ''too much'' waren voor ons.
Het karakter van Flynn is dag en nacht verschil met deze pup van vroeger, en past wel heel erg goed bij ons.
Je kan maar de ''pech'' gehad hebben om een hond te treffen die totaal niet met jullie samengaat.
een hond is opvoedbaar, maar een karakter niet bepaald.

Ik vind dat er eigenlijk helemaal geen reden is waarom jullie geen hond zouden verdienen.
En nu kan derest het niet met me eens zijn, maar wat als het nu echt wel daadwerkelijk was met deze pup zoals TS zegt? 

En Ts; je geeft aan dat je denkt dat een asielhond mss te veel bagage heeft voor jullie ervaring als ik het goed begrijp? ( correct me if im wrong )
Daarom vind ik het idee van vrijwilligerswerk doen als er tijd is helemaal niet zo slecht.
Je kan op die manier kijken of je met deze honden en hun ''problemen'' om kan gaan of niet.
Het duurt misschien een tijdje, maar het is na de pup vast beter om nu een hond te nemen waar je erg zeker van bent!

Ik doe ook vrijwilligerswerk elke zaterdag ga ik rond de middag naar het asiel samen met Marie-Rose(ook hier op het forum) tot 5uur. En ik vind het heerlijk om te doen.
Je ziet die hondjes helemaal veranderen als ze in het bos wandelen, lekker ontstressen en ontspannend wandelen en hun energie kwijt raken. Je ziet ze echt veranderen. En als wij ze elke week meenemen zie je ze ook verbeteren, zo hebben wij door te wandelen een wat wantrouwe rottweiler die alleen in een hok zat veranderd in een super lieve clown die daarna met een andere hond in een hok kon en is nu geplaatst bij een gezin met kinderen en een andere hond.
En het asiel natuurlijk ook die mensen zijn fantastisch en hebben stuk voor stuk een hart voor dieren.
Dus het is zeker de moeite waart om eens te gaan wandelen met een paar hondjes.
Wat je misschien ook kan doen is een opvang gezin zijn voor een hond. Maar dan moet je het ook wel aankunnen dat je waarschijnlijk afscheid moet nemen als die hond geplaatst zou zijn of je moest hem zelf adopteren.
Nog een ideetje..

Ik denk dat Stippeltje dat niet zo bedoeld, wordt volgens mij ook niet zo gezegd, dat mensen met kinderen, sociale contacten en vrijwilligerswerk, géén honden mogen hebben!
Idd zijn er mensen die fulltime werken, dat alles hebben én een hond.. dat is niet onmogelijk maar, dat is wel een hele organisatie, als iedereen zijn behoefte voldoet met een strakke planning, kan dat best.
Met de komst van een hond in het gezin, kan het ook zo zijn dat er ook eens nee gezegd moet worden voor een feestje of verjaardag, er is gekozen voor een hond, dat heeft hoe dan ook gevolgen voor het gezinsleven, sociale leven maar denk ook bv aan vakanties en dagjes weg, dat gaat niet zomaar meer, of de hond moet meekunnen, oppas regele, n voor de hond óf niet weg.

Het is niet niks, een hond opnemen in het gezin, ik denk dat Stippeltje dát eerder bedoeld, gezien jullie eerdere situatie en ervaring en dát érg slopend was en uiteindelijk niet te doen was.
Correct me if I'm wrong, Stippeltje!

En wat ik bedoelde, Isha, was dat het aan de gezinssituatie zeker niet lag!

Ik denk dat je best kan uitkijken naar de gezelschapsrassen zoals de shih-tzu, Malteser, Havanezer, Japanse spaniel, Franse Bull, Mops,...enz.

En dan inderdaad een volwassen exemplaar.Wat anderen hier aangeven van in het asiel contact te hebben met hondjes vind ik zeker een goed idee.Zo zie je ook wat er zeker bij jullie zal passen qua karakter en temperament.