hondetraining of hondefluisteraar voor mijn Chihuahua...!?

Hallo


ik ben nieuw hier... maar erg benieuwd hoe dit allemaal werkt, kom er al doende wel achter... ik schrijf maar even wat in me opkomt.. over mijn Pukkie.. foto heb ik nu niet (mn computer waar alle foto's opstonden is onrepareerbaar en alles is verloren.. en ik heb voorlopig nog geen nieuwe .. alleen een 'leen notebook')..

ik ben aan het afwegen wat het beste is en haalbaar: hondentraining of een hondendeskundige/ hondefluisteraar...?

Ik ben eind maart na meer dan 11 jaar niet weggeweest voor het eerst op vakantie geweest, en dan voor bijna 2 maanden..
Dacht dat dat wel kon omdat mijn Pukkie een heel gezonde Chihuahua scheen en goed opgevangen zou worden in een gezellig gezin..
Achteraf denk ik dat dat wel erg druk voor hem was.. de overgang van 1 persoon en een extreem rustig teruggetrokken leventje naar een extreem druk familieleven met veel mensen en veel regels in een miniflatje..
Toen ik terug kwam was ik totaal uitgeput van alle 'survivallen' .. Pukkie had me heel erg gemist en ik hem ook.. en Pukkie vertoonde ineens opvallend veel meer gedrag mbt blaffen en bijten, wat ie al een beetje kreeg rond 1,5 jaar toen is ie denk ik volwassen geworden (ik heb hem toen laten 'helpen' ..)..
... erg vervelende scenes heb ik meegemaakt toen ik terugkwam, hij viel ineens zomaar mensen aan, alsof ie hoog sensitief was en vaak erg 'overprikkeld' en dan vanuit angst in de aanval ging .. ik heb de afgelopen maandjes rustig aan gedaan (met mezelf en met Pukkie.. lekker weer wennen en veel de bossen in etc.. maar nu moest ie ineens aan de lijn omdat het vaak misliep: hij daagde grote honden uit en werd aangevallen.. denkt dat ie een leeuw is in een klein lijfje) en ben toen weer op zoek gegaan naar trainingscentra.. maarja die zitten allemaal buiten de stad en zijn meestal niet te bereizen met mijn fietske of met de bus... DILEMMA..
..en zo zonder auto ging dus niet (kheb ook niet de middelen voor auto lenen of huren.. eigenlijk niet eens voor trainingen.. )...
Toen kwam de optie om bij vrienden die pas in Belgie in de bossen waren gaan wonen- te gaan logeren voor een paar dagen .. en daarna het plan om langer te blijven (ik ben in de WAO en ongebonden dus vrij om te gaan en staan waar ik wil voorlopig).. en ben begonnen bij honden basistrainingen in Belgie (in de lessen gaat het niet zo slecht met gedrag het is in heel ander soort situaties)... na een paar proeflessen bleek dat toch niet te kunnen om een langere tijd te blijven logeren... dus ik weer terug naar t Brabantse... maar nog steeds heb ik regelmatig 'gedoe'.. mensen die boos reageren op mn hond.. die ik (vanaf nu) meestal aangelijnd heb... en ik weet nog steeds niet wat te doen.. ik verwacht ook niet dat anderen het wel weten via de mail... je moet het hondje echt zien.. en goed inschatten en ik ben al gebombardeerd met tips, ongevraagde adviezen en veel tegenstrijdigheden, van de ene trainer moest per se dit en van de ander per se dat.. zodanig dat het me alleen maar meer verwarde en ik er beroerd van werd (om de manier waarop het vaak ook gebeurt)...

ik hoop wel een beetje op begrip want soms zie ik het echt even niet meer... ik ken ook helemaal geen hondenmensen... ik ben een paar jaar heel erg ziek en bedlegerig en geisoleerd geweest.. ik had 2 keer een baby verloren (en veel pijnlijke omstandigheden en veel meer gebeurtenissen etc etc).. (en had zo sterk behoefte aan zorgen voor een huisdier dat ik honden ging opvangen van 'honden zonder toekomst' en daarna Pukkie in huis haalde.. maar eigenlijk twijfelde ik of ik wel zo'n goeie baas zou zijn omdat ik weinig middelen heb en geen netwerken -weinig sociale omgeving te bieden voor het opgroeien-.. de mensen die nog overgebleven waren hebben niks met honden..)..

Pukkie is een ontzettend leuk hondje (het gaat heel lang goed).. maarrr... is heel veel met mij alleen geweest.. en op het sociale vlak... heel snel bang (ook al kwispelstaart ie tegelijkertijd) en dan aanvallend... en hij ziet er dermate schattig uit dat mensen gecharmeerd van hem lijken te zijn in eerste instantie... maar dan... gedoe.. gedoe... gaan schreeuwen... boos reageren... vaak ook onverdraagzaam.. (in mn wanhoop zeg ik vaak dat ik mn uiterste best doe maar nog niet beter heb gekund dan dit... en ik geef ook vaak aan om maar niet te aaien.. meestal gaat het goed maar dan ineens)..
Het komt uiteindelijk natuurlijk allemaal op mijn conto... tis mijn verantwoordelijkheid natuurlijk als ie blaft en hapt.. dat snap ik ook wel.. maar ik zit er erg mee.. en op training heb je niet de situaties op het veld vaak waarin ik de problemen tegenkom..

..ik moet eerlijk zeggen .. het is mijn eerste hondje... en ik heb al begrepen dat Chihuahuas als eerste hondje wel het moeilijkst zijn of heel moeilijk kunnen zijn... en dat je eigen gedrag of gemoedstoestand etc veel impact hebben.. maar verander de dingen maar eens.. tjonge jonge... geduld is een schone zaak..
Ik hoop op een wondertje ... ik 'bestel' een wonder.. haha
.. hoop iemand tegen te komen zoals in die serie op tv waarin zo'n hondendeskundige zn vinger op de zere plek legt en precies uitlegt wat met dit pecifieke hondje aan de hand is... en dan oplost (samen) met gedrags? 'therapie' voor baas en hond..
..want eerlijk gezegd... basiscursus/gehoorzaamheids cursus..dat trek ik nu niet..
.. vraag me niet waarom.. maar die trainingen hier... dat gaat mij nu boven mijn pet... ik heb het niet in huis...
btw.. ik ben niet zo'n tuttebel met een 'Paris Hiton hondje'.. hoewel ie wel hele avonden bij me op schoot zit.. en in de trein (voor het eerst deze maand) in een baby draagzak meegaat...
Ik merk ook dat ik in periodes dat ik extra vermoeid ben gevoeliger ben voor 'onverdraagzaamheid' van de 'stadsmens'... en ik had daar niet zo'n last van in Belgie waar het veel meer 'leven en laten leven' was... en in die 2 maanden groots avontuur Thailand zag ik dat de honden zelf zelfstandig los rond liepen ... heel tolerant gedrag naar honden (ze mochten overal poepen en niemand deed ergens moeilijk over ook niet in de steden of op de eilanden WOW.. en op het platteland en in de bergdorpen liepen ze ook altijd gewoon los).. en de koning zijn voormalige straathonden op een voetstuk heeft staan en zo dus ook de bevolking in navolging was van hun zo geliefde koning en zijn geliefde vele honden, dus de honden heel goed behandeld worden.. je kreeg er in ieder geval nooit onverwachts hond op het menu zoals in haast alle buurlanden..
Toen ik terug kwam in Nederland was ik erg geraakt door de 'onverdraagzame' sfeer ... en des te meer omdat ik niet weet hoe dit op te lossen...
Trainingen doen????
Tja dat is nu het grote vraagstuk...
( gaat me dat ooit lukken?)...
ik kwam gisteren haast huilend terug van een kennismaking op een hondenschool...
.. ik ben gewoon niet zo'n typ voor hondentraining... tja elke gek zn gebrek...
Ik kwam daar in ieder geval wel veel confronterende dingen tegen... en weer.. die hardheid en kou... op een manier aangesproken worden die mij erg vermoeid en raakt...
Ik weet wel wat daaraan te doen (weet veel van persoonlijke ontwikkeling en jezelf sterker maken en op hoger level etc).. ik ben alleen nu niet op een punt dat alles langs me afglijdt... jammer maar helaas..
Momenteel ben ik vaak heeel erg moe... mn Pukkie is inmiddels ca 2 jaar...
Misschien ben ik de stad (met zn gedoe) wel een beetje? moe... ik kan mn draai niet meer zo vinden sinds ik terug ben (juni).. zoek zoveel mogelijk de natuur op.. maar ook daar kun je niet meer je hondje loslaten... alleen in de BElgische bossen waren nog plekken waar ik geen kip tegenkwam en Puk lekker los kon en spelen naar hartelust... en ik makkelijk met hem kon oefenen en spelen zonder de hele tijd uit te hoeven kijken of aan te lijnen...

''isn't it ironic''... zo ironisch... ik heb een hondje uitgekozen waarmee ik dacht dat het het beste zou gaan in de stad, die paste in mn fietsmandje, die meekon naar andere mensen, zodat ik meer uit mn isolement zou geraken... maar ... het heeft heel anders uitgepakt... jammer zeg!

Vanmiddag heb ik wel een paar uur in het park gezeten met Puk en gezellig zitten kletsen met een vrouw met een tekkel... was wel gezellig.. ze had een zoon verloren.. en veel meegemaakt en was niet zo zeikerig.. had vele voorbeelden van zeikerig gedrag mbt honden hier in de nabije omgeving... het ligt dus toch niet helemaal aan mij... maar tis ermee leren leven...

Ik merk dat ik nood heb aan steun en begrip, afgestemdheid .. lieve mensen, gelijkgestemden...
..en ik ben een super lieve 'mammie' voor mijn Puk .. op dat vlak komt ie niks te kort.. maar sommige dingen heb ik helaas niet in de aanbieding (strenge vaderachtige rol, fijne sociale omgeving die ideaal is voor mn hondje)...
Pukkie is een kei leuk hondje.. heel slim en makkelijk op vele gebieden.. alleen op bepaalde sociale vlakken, tja ...
Is er ergens herkenning...
Ik heb nog geen herkenning gevonden bij andere Chihuahua eigenaren.. Puk is overigens geen gewone Chihuahua, maar een stevige hond, een kruising met een Yorkshire Terrier...

ik wens iedereen veel plezier hier: veel speelplezier met jouw hondje in de natuur en de zon..!

groetjes

Indy

Hallo Indy, allereerst van harte welkom op dit gezellige forum. Je zal je wel snel thuisvoelen hier, allemaal mensen die ook van honden houden en waar je met al je vragen terecht kunt.
Even je topic naar boven halen.

Heb je indrukwekkende verhaal gelezen, wat een intressante ervaringen met honden heb je in Thailand opgedaan.

Ondertussen heeft je hondje hier ook wat ervaringen opgedaan, heel andere dan hij gewend was dus.....van de stilte naar de drukte. Geen wonder dat hij dat allemaal moet verwerken en stressgedrag vertoond.

Zomaar een gedachte: zou voor jullie beiden Reiki geen goed idee zijn (hier is veel over te lezen op het internet)?

Verder zou ik toch een hondenschool opzoeken die een zachte manier van aanpakken hebben. Misschien hebben zij ook een gedragsdeskundige in dienst.


Wat betreft de vele adviezen: hoor ze aan, en wat zinnig is gebruik je, wat je niet ziet zitten begin je niet aan. Volg je hart zou ik zeggen. Je krijgt hier vast ook nog goede tips van anderen.

groetjes Arina

hoi Arina


heel erg bedankt voor je fijne reactie...

Ja Reiki .. ik wissel vaak uit (ik masseer) met mensen die Reiki geven.. goed om weer meer op te pakken idd..

Een van de weinige opties is een dorp hier net buiten de stad waar ze training geven.. omdat ik dat met de bus kan bereiken.. veel andere opties zijn er niet.. (anders zou een 'particuliere school misschien wat zijn?..' )

Daar ben ik zaterdag geweest ( bij een school met veel vrijwilligers)... werd de eerste 5 minuten op het aankomstterrein meteen 'afgeblaft' door een trainster..: 'doe dat tuigje van de hond af... dat is geen vraag het is een eis..'.. zo akelig dat ik direct dichtklapte en tegelijk geraakt, boos etc...

Direct daarna in kennismakings gesprek met een oudere man (chaotisch en nerveus?), (en andere nieuwe mensen die voor puppietraining kwamen) waarin ik steeds opgefokter raakte... ik had gewoon direct moeten zeggen: 'ik ben zo geraakt door die trainster net (en verder zo nerveus), dat ik nu niet meer mee kan doen in dit gesprek.. ik ga'... maarja ik had een lift van mensen dus voelde me afhankelijk... ben later toch maar noodgedwongen gaan rondlopen...
nouja kortom.. dit gesprek verliep niet goed.. hij werd heel geirriteerd en moe van mijn reacties (ik gaf ook aan me aangevallen te voelen en nerveus) en vice versa (ik was dat al)... ik kan toch een proefles gaan doen.. maar ik heb heel sterk het gevoel dat ik hier niet op mn plek ben... misschien is dit nog steeds niet het tijdstip... maar hij -Pukkie- wordt wel ouder en ouder..

Ik denk dan aan jouw advies: eruit halen wat goed voelt en laten liggen wat niet bij je past... ik heb de indruk dat ze heel erg streng zijn en hij zei ook 'je moet wel luisteren en doen wat je gezegd wordt als je op het veld niet luistert dan word je de toegang ontzegd..'.. (dat zit me al niet lekker... want ik ben het met veel dingen niet eens en vind dat ik mn intuitie en hart moet volgen.. maar zij niet..)..
ik kom om iets te leren.. maar niet om alles klakkeloos mee te doen (dus ben ik een aparte en lastige)... en eerlijk gezegd en dat vertelde ik hem al aan de telefoon..
..eigenlijk kom ik idd niet voor de basis commando's.. ik wil leren wat te doen als ik visite krijg en hij houdt niet op met blaffen, of die keer dat ik met hem logeren was en hij ontsnapte van mijn logeerkamer, de trap afrende en beet in de dure pantalon (en been) van de verzekeringsbeambte die voor mij onverwachts langskwam.. en toen ie in de tuin even los was en op de kinderen van de buren afrende en ze ging aanvallen en bijten..
Ik wil uiteindelijk terug naar dat ie af en toe los kan lopen wat ie een aantal maanden geleden ook gewoon kon (want anders loop ik overal met een riem: in mn eigen huis, op visite, in het bos.. werkelijk overal..)... maar wat nu vaak misloopt...
ik had bedacht dat als ik dan op training moet en vanalles moet leren, dan moet dat maar.. dan maken we er iets leuks van (in Belgie lukte dat wel enigszins).. maar ik merk nu dat dat teveel wringt.. ik kom eigenlijk voor iets anders en dat kost me teveel energie.. (ik ben al jaren zeer vermoeid dus daar moet ik sowieso rekening mee houden.. maar zo'n school kan daar niks mee... jammer..)..
Ik ga denk ik briefjes ophangen in de supermarkt: 'Hondefluisteraar gezocht voor Chihuahua'... wie weet levert dat iets op...


..en ja Reiki is een goeie, daar worden wij beiden rustig van... thanks!


ik ben idd van de spirituele aanpak... maar bots nu met de gewone aanpak.. ik kan me nu ook moeilijk aanpassen (vermoeid) ... dus ik moet gewoon reeel zijn en problemen (ruzies) zien te voorkomen..
Ik denk dat ik de training maar niet ga doen.. er komt hopelijk een ander idee dat beter is.. of ik vind een andere deskundige oid... de wonderen zijn de wereld nog niet uit...



groetjes


Indy

Hi Indy,

Ik begrijp niet helemaal of je nu in Nederland of België woont...
Als je in Nederland woont, zou je kunnen kijken op de website van ALPHA: www.alphagedragstherapeuten.nl. Hierop vind je gedragstherapeuten bij jou in de buurt met een gedegen opleiding. Zij werken dus ook 1 op 1.

Daarnaast zou je ook kunnen denken aan ondersteuning via Bachbloesemremedies. Deze remedies zijn echt als ondersteuning, je zult nog steeds met therapie/training aan de slag moeten. Met name omdat ik denk dat eea te maken heeft met de grote veranderingen die er in het leven van je hondje hebben plaatsgevonden denk ik dat Bach wel eens zou kunnen helpen.
Als je hier meer over wilt weten, kun je me even een pb sturen.

Groetjes, Mischa

Nog een aanvulling op jouw verhaal:

..eigenlijk kom ik idd niet voor de basis commando's.. ik wil leren wat te doen als ik visite krijg en hij houdt niet op met blaffen, of die keer dat ik met hem logeren was en hij ontsnapte van mijn logeerkamer, de trap afrende en beet in de dure pantalon (en been) van de verzekeringsbeambte die voor mij onverwachts langskwam.. en toen ie in de tuin even los was en op de kinderen van de buren afrende en ze ging aanvallen en bijten..

De voorbeelden die je geeft zijn eigenlijk allemaal dingen die voorkomen moeten worden. Het beheersen van de basiscommando's is de basis van het voorkomen van deze situaties. Met andere woorden, als jouw hondje goed onder je commando staat, is het voor jouw makkelijker deze situaties in de hand te hebben en gericht erop te gaan trainen. Er zijn dus geen wondermiddelen, je zult denk juist aan de basis moeten beginnen.

Groetjes, Mischa

Hoi Indy,

Jouw hondje is snel onder de indruk van vanalles en nog wat. Daardoor gaat hij happen en bijten.

Veel rust, ingrijpen van jou kan helpen.

Die training waar je geweest idd niet meer naar toe gaan. Gewoon lekker thuis je ding gaan doen.

Ik werk met kalmerende signalen en ik zou dit eens gaan lezen: http://www.hondenpage.com/honden-encyclopedie/wid_366-De-puppy-en-de-jonge-hond.php en dit http://www.hondenpage.com/honden-encyclopedie/wid_359-Wat-is-er-met-dominantie%3F.php en deze http://www.hondenpage.com/honden-encyclopedie/wid_335-Kalmerende-Signalen.php.

En tegen andere mensen die je tegenkomt moet je gelijk zeggen NIET AAIEN. Eerst moeten andere mensen eerst rustig bij je hond staan en evt. een voertje op de grond gaan gooien. Als dit goed gaat dan gaat de persoon op hurken zitten en gaat nog niet aaien. Weer zou ik voer gebruiken en als dit goed gaat dan pas via de kin gaan laten aaien.

Ik heb een chi op les gehad en deze vond mensen ook leuk maar denk je eens in wat die grote handen voor indruk maken op z'on klein hond.

Met visite zou ik het als volgt doen: Eerst aan de lijn zodat de visite je hond kan negeren. Zit de visite en je hond is rustig dan kan hij even los in de kamer maar is hij niet rustig dan aangelijnt houden. Wil de visite opstaan om weg te gaan of om naar de wc te gaan? Dan moeten ze dit zeggen en dan kun jij je hond weer gaan aanlijnen. Dit doe je een tijdje en dan probeer je het eens los in de kamer ook wanneer ze weggaan.

Verder mag je je dagindeling hier wel melden zodat ik mee kan kijken hierin.

Groetjes van Esther