hondetraining of hondefluisteraar voor mijn Chihuahua...!?

Hallo


ik ben nieuw hier... maar erg benieuwd hoe dit allemaal werkt... ik schrijf maar even wat in me opkomt.. over mijn Pukkie.. foto heb ik nu niet (mn computer waar alle foto's opstonden is onrepareerbaar en alles verloren.. en ik heb voorlopig nog geen nieuwe .. alleen een 'leen notebook')..

ik ben aan het afwegen wat het beste is en haalbaar: hondentraining of een hondendeskundige/ hondefluisteraar...?

Ik ben eind maart na meer dan 11 jaar geen vakantie voor het eerst op vakantie geweest, en dan voor bijna 2 maanden..
Dacht dat dat wel kon omdat mijn Pukkie een heel gezonde Chihuahua scheen en goed opgevangen zou worden in een gezellig gezin..
Achteraf denk ik dat dat wel erg druk voor hem was.. de overgang van 1 persoon en een extreem rustig teruggetrokken leven naar een extreem druk familieleven in een miniflatje..
Toen ik terug kwam was ik totaal uitgeput van alle 'survivallen' .. Pukkie had me heel erg gemist en ik hem ook.. en Pukkie vertoonde ineens opvallend veel meer gedrag mbt blaffen en bijten, wat ie al een beetje kreeg rond 1,5 jaar toen is ie denk ik volwassen geworden (ik heb hem toen laten 'helpen' ..)..
... erg vervelende scenes heb ik meegemaakt toen ik terugkwam, hij viel ineens zomaar mensen aan, alsof ie hoog sensitief was en overprikkeld en dan vanuit angst in de aanval ging .. ik heb de afgelopen maandjes rustig aan gedaan (met mezelf en met Pukkie.. lekker weer wennen en veel de bossen in etc.. maar nu moest ie ineens aan de lijn omdat het vaak misliep: hij daagde grote honden uit en werd aangevallen.. denkt dat ie een leeuw is in een klein lijfje) en ben toen weer op zoek gegaan naar trainingscentra.. maarja die zitten allemaal buiten de stad en zijn meestal niet te bereizen met mijn fietske of met de bus... DILEMMA..
..en zo zonder auto ging dus niet (kheb ook niet de middelen voor auto lenen of huren.. eigenlijk niet eens voor trainingen.. )...
Toen kwam de optie om bij vrienden die pas in Belgie in de bossen waren gaan wonen- te gaan logeren voor een paar dagen .. en daarna het plan om langer te blijven (ik ben in de WAO en ongebonden dus vrij om te gaan en staan waar ik wil voorlopig).. en ben begonnen bij honden basistrainingen in Belgie... na een paar proeflessen bleek dat toch niet te kunnen om een langere tijd te blijven logeren... dus ik weer terug naar t Brabantse... maar nog steeds heb ik regelmatig 'gedoe'.. mensen die boos reageren op mn hond.. die ik meestal aangelijnd heb... en ik weet nog steeds niet wat te doen.. ik verwacht ook niet dat anderen het wel weten via de mail... je moet het hondje echt zien.. en goed inschatten en ik ben al gebombardeerd met tips en veel tegenstrijdigheden.. zodanig dat het me alleen maar meer verwarde en ik er beroerd van werd (om de manier waarop het vaak ook gebeurt)...
ik hoop wel een beetje op begrip want soms zie ik het echt even niet meer... ik ken ook helemaal geen hondenmensen... ik ben een paar jaar heel erg ziek en bedlegerig en geisoleerd geweest.. ik had 2 keer een baby verloren (en veel pijnlijke omstandigheden etc etc).. (en had zo sterk behoefte aan zorgen voor een huisdier dat ik honden ging opvangen van 'hondenzonder toekomst' en daarna Pukkie in huis haalde.. maar eigenlijk twijfelde ik of ik wel zo'n goeie baas zou zijn omdat ik weinig middelen heb en geen netwerken -weinig sociale omgeving te bieden voor het opgroeien-.. de mensen die nog overgebleven waren hebben niks met honden..)..

Pukkie is een ontzettend leuk hondje (het gaat heel lang goed).. maarrr... is heel veel met mij alleen geweest.. en op het sociale vlak... heel snel bang (ook al kwispelstaart ie tegelijkertijd) en dan aanvallend... en hij ziet er dermate schattig uit dat mensen gecharmeerd van hem lijken te zijn in eerste instantie... maar dan... gaan schreeuwen... boos reageren... vaak ook onverdraagzaam.. (in wanhoop zeg ik vaak dat ik mn uiterste best doe maar nog niet beter heb gekund dan dit... en ik geef ook vaak aan om maar niet te aaien.. meestal gaat het goed maar dan ineens)..
Het komt uiteindelijk natuurlijk allemaal op mijn conto... tis mijn verantwoordelijkheid natuurlijk als ie blaft en hapt.. dat snap ik ook wel.. maar ik zit er erg mee.. en op training heb je niet de situaties op het veld vaak waarin ik de problemen tegenkom..

..ik moet eerlijk zeggen .. het is mijn eerste hondje... en ik heb al begrepen dat Chihuahuas als eerste hondje wel het moeilijkst zijn of heel moeilijk kunnen zijn... en dat je eigen gedrag of gemoedstoestand etc veel impact hebben.. maar verander de dingen maar eens.. tjonge jonge... geduld is een schone zaak..
Ik hoop op een wondertje ... ik 'bestel' een wonder.. haha
.. hoop iemand tegen te komen zoals in die serie op tv waarin zo'n hondendeskundige zn vinger op de zere plek legt en precies uitlegt wat met dit pecifieke hondje aan de hand is... en dan oplost (samen) met gedrags? 'therapie' voor baas en hond..
..want eerlijk gezegd... basiscursus/gehoorzaamheids cursus..dat trek ik nu niet..
.. vraag me niet waarom.. maar die trainingen hier... dat gaat mij nu boven mijn pet... ik heb het niet in huis...
Ik merk ook dat ik in periodes dat ik extra vermoeid ben gevoeliger ben voor 'onverdraagzaamheid' van de 'stadsmens'... en ik had daar niet zo'n last van in Belgie waar het veel meer 'leven en laten leven' was... en in die 2 maanden groots avontuur Thailand zag ik dat de honden zelf zelfstandig los rond liepen ... heel tolerant gedrag naar honden (ze mochten overal poepen en niemand deed ergens moeilijk over ook niet in de steden of op de eilanden WOW).. en de koning zijn voormalige straathonden op een voetstuk heeft staan en zo dus ook de bevolking in navolging was van hun zo geliefde koning en zijn geliefde vele honden, dus de honden heel goed behandeld worden.. je kreeg er in ieder geval nooit onverwachts hond op het menu zoals in haast alle buurlanden..
Toen ik terug kwam in Nederland was ik erg geraakt door de 'onverdraagzame' sfeer ... en des te meer omdat ik niet weet hoe dit op te lossen...
Trainingen doen????
Tja dat is nu het grote vraagstuk...
( gaat me dat ooit lukken?)...
ik kwam gisteren haast huilend terug van een kennismaking op een hondenschool...
.. ik ben gewoon niet zo'n typ voor hondentraining... tja elke gek zn gebrek...
Ik kwam daar in ieder geval wel veel confronterende dingen tegen... en weer.. die hardheid en kou... op een manier aangesproken worden die mij erg vermoeid en raakt...
Ik weet wel wat daaraan te doen (weet veel van persoonlijke ontwikkeling en jezelf sterker maken en op hoger level etc).. ik ben alleen nu niet op een punt dat alles langs me afglijdt... jammer maar helaas..
Momenteel ben ik vaak heeel erg moe... mn Pukkie is inmiddels ca 2 jaar...

Vanmiddag heb ik een paar uur in het park gezeten met Puk en gezellig zitten kletsen met een vrouw met een tekkel... was wel gezellig.. ze had een zoon verloren.. en veel meegemaakt en was niet zo zeikerig..

Ik merk dat ik nood heb aan steun en begrip, afgestemdheid .. lieve mensen, gelijkgestemden...
..en ik ben een super lieve 'mammie' voor mijn Puk .. op dat vlak komt ie niks te kort.. maar sommige dingen heb ik helaas niet in de aanbieding (strenge vaderachtige rol, fijne sociale omgeving die ideaal is voor mn hondje)...
Pukkie is een kei leuk hondje.. heel slim en makkelijk op vele gebieden.. alleen op bepaalde sociale vlakken, tja ...
Is er ergens herkenning...
Ik heb nog geen herkenning gevonden bij andere Chihuahua eigenaren.. Puk is overigens geen gewone Chihuahua, maar een stevige hond, een kruising met een Yorkshire Terrier...

ik wens iedereen veel plezier hier: veel speelplezier met jouw hondje in de natuur en de zon..!

groetjes

Indy

in welke plaats woon je?misschien is pukkie bang dat je weer weggaat.je weet ook niet wat er in die 2 maanden allemaal is gebeurd.hoe lang ben je nu terug?
ook klinkt het alsof jouw hondje vindt dat ie de baas is in huis,omdat je niet zo streng kunt zijn.
een fluisteraar kan nooit kwaad,dan weet je waar pukkie mee zit.daarna kun je altijd nog gaan trainen.
heel veel succes.en je krijgt van de anderen vast nog veel tips.

probeer maar eens een hondenfluisteraar dan kan je er gelijk achter komen wat er met hem gebeurt is heb ook een hondenfluisteraar voor boris gehad heeft wel efect
maar duurt wat langer

Hoi Indy,

Ik denk dat het drukke gezinsleven inderdaad teveel is geweest voor je arme hondje. Al die indrukken was hij niet gewend. Omdat jullie veel samen zijn geweest, heeft Pukkie ook niet geleerd om in sociale situaties te reageren. Ik zou deze problemen gaan oplossen met hulp van een gedragstherapeut. Dit zal wel betekenen dat je sociale situaties moet gaan opzoeken. Want zonder mensen en honden om Pukkie heen, leert hij nooit met ze omgaan. Ik denk dat een cursus niet zal helpen, want het hondje heeft gedragsproblemen. Een cursus is meer voor honden met 'normaal' gedrag. Zo ver is jouw hondje nog niet.
Misschien is je hondje wel erg 'boos' dat jij bent weggegaan, want eerder waren jullie altijd samen.
Hartstikke goed dat je hier op het forum komt. Ik zou zeggen: meld je aan en doe lekker mee. Je kunt hier veel steun krijgen en tips. Ik denk dat dat wel goed voor je is. Onder de mensen, maar toch van een afstandje. Ik wens je veel sterkte toe en ik hoop dat je het geluk weer vindt, samen met Pukkie.

Wellicht kun je een prive-bericht sturen naar Esther, zij is gedragstherapeute. Misschien dat zij je kan helpen. Vaak kan ze al veel zeggen door te kijken naar jullie dagritme en interactie.

Groeten, Angela

P.S.: Het is heel begrijpelijk dat je de opmerkingen van mensen niet van je af kan laten glijden. Mensen zijn gewend aan aaibare diertjes en begrijpen niet dat sommige honden problemen hebben. Besef dat het goed is dat je hulp zoekt voor je hond en dat die mensen er weinig van begrijpen. Heel goed om te zeggen dat ze de hond niet moeten aaien. Zeg maar gewoon dat het hondje een trauma heeft en nog weinig mensen vertrouwt. De meeste mensen snappen dat echt wel. Dat zeg ik ook bij mijn hond, is ook een trauma-hondje met een aparte gebruiksaanwijzing.