Anoniem (gast)
Lieve Amber. Op je tiende kreeg je een hartkwaal en later nog suikerziekte erbij en moest ik je 2x per dag met insuline spuiten en 2x per dag medicijnen geven en zo kreeg je toch weer een fijn leven! De laatste maanden werd je echt een oude hondje en je werd doof en langzaam blind en incontinent en dat was niet altijd makkelijk! Maar je bleef goed eten en had het nog steeds naar je zin. Tijdens onze vakantie afgelopen september in Limburg hebben wij, toch nog plotseling, afscheid moeten nemen van ons lieve sterke stoere trouwe hondenmeisje Amber die bijna 15 jaar onderdeel was van ons leven! Je geest wilde nog maar je lichaampje gaf het op en wij moesten helaas besluiten je los te laten! Gelukkig ben je, na je doodstrijd op het uitlaatveldje toen je zo maar omviel, uiteindelijk bij de dierenarts in Echt toch nog rustig ingeslapen! We kwamen thuis van vakantie zonder ons vrolijke hondje met al je spulletjes en met je urn in een een leeg huis. Het is zo stil in huis! We missen haar vreselijk maar we beseffen ook dat het goed is zo! We missen haar lieve bruine ogen, haar vele hondenkusjes, haar pittige karakter en vooral haar oneindige liefde! Ze heeft ons zo veel liefde gegeven! We hebben haar een mooi en waardig afscheid kunnen geven in het crematorium van Roermond (Het had niet mooier gekund!) en haar in haar urntje weer mee naar huisgenomen waar we een mooi herdenkhoekje voor haar hebben gemaakt! We zullen haar nooit vergeten!
Lieve schat je zit voor altijd in ons hart! Je bent nu zo licht als een veertje, die je ons ook op de dag van je crematie tot 4x toe die dag hebt gestuurd, en ga nu maar naar het licht zonder ouderdomskwalen en pijn! Een hondenkind als jij zal er nooit meer zijn! Maar wat doet het gemis pijn!!!!
Veel liefs Monique Amber............... Voor altijd in ons hart!
