Lieve Nina,
3 maanden ben je nu al weg van deze wereld vol pijn, schrik, stress en teleurstelling.
In jouw korte leventje heb je bijna niets anders gekent dan die vreselijke dingen.
Tot onze wegen elkaar kruiste.
De eerste keer dat ik je zag was ik al meteen stapel op jouw !!!
Je was zo ontzettend bang, maar toch ging je mooi mee wandelen met mij.
En op die wandeling schrok je een keer van mij.
Je keerde je helemaal tegen mij.
Van dat moment had ik je belooft dat ik niet zou opgeven voor je me vertrouwd.
Met elke wandeling, knuffel, kus en speelpartij vertrouwde je me meer en meer.
En na een tijdje vertrouwde je me echt helemaal.
Van dat moment kon ik echt alles met je doen.
Zolang ik bij je was, was je niet bang.
Maar zodra ik uit je beeld verdween, verdween ook weer alle vertrouwen in de mens.
Meteen werd je dan weer ontzettend bang en viel je weer uit als je schrok.
Je moet weten dat ik je nooit heb opgegeven !!!
Maar het asiel besliste dat je te gevaarlijk was
Ik had je zo graag een thuis met een gouden mandje geschonken !!!
Maar helaas ging dat niet.
Ik heb vanalles geprobeerd om je leven te redden.
Maar helaas was dat niet genoeg.
Nog steeds denk ik, had ik maar meer gedaan !
Ik voel me echt zo schuldig omdat je er niet meer bent !
Het enige dat ik nog kon doen was je een heel mooi afscheid en een mooi rustplaatsje geven.
Ik mis je elke dag meer en meer !!!
Ik hoop zo dat je weet dat ik je nooit meer vergeet en dat ik voor eeuwig zielsveel van je hou
Slaap zacht meisje







3 doggies



