Anja, sterkte met de zieke hoor!
Toen ik vorig jaar een ernstig knie-ongeluk had, was Arak nog maar een half jaar oud.
Eerst lieten alle buren hem uit. Daarna kon ik voorzichtig tot het eind van de straat schuifelen met een rollator. Arak de doerak liep keurig netjes naast me. Hij was niet bij me weg te slaan in die periode. Ik kreeg krukken, en daar was hij panisch bang voor, dus die heb ik nooit gebruikt in zijn aanwezigheid, dat vond ik zo ontzettend zielig voor dat hondje.
Al met al was het een voorbeeldige invalide-geleidehond. Maar we vinden het allebei ontzettend heerlijk, dat het meeste leed is geleden nu, en we weer volop van de grote wandelingen kunnen genieten.
De buurman, die zonet even een bakkie deed (zoals we hier zeggen), merkte net op: Als Arak in je broekzak zou kunnen kruipen dan deed ie dat. Zo nauw zijn wij met elkaar verbonden.
Conclusie: Arak is een voorbeeldige ziekenverzorger als het moet. We vinden allebei een opgeruimde. vrolijke stemming en een gezond lijf toch het allerfijnste wat er bestaat, dat wel
groetjes Betty en een poot van Arak