3 doggies@margje; ik denk dat ik dat mis in de brokjes benadering, kort door de bocht gewenst gedrag belonen en ongewenst negeren. Een pup moet een opvoeding krijgen. Ik zelf ervaar het als prettig om gewenst gedrag te belonen, mijn pup te stimuleren met mij te werken en in mijn ogen kan voer erbij helpen. Tenslotte begin je feitelijk als een soort aliens die elkaars taal niet begrijpen en ik zie brokjes dan eigenlijk als een soort brug naar wat ik met mijn stem bedoel. Daarnaast probeer ik op mijn lichaamstaal te letten en die van mijn hond te leren lezen. Door te observeren ook te leren waar mijn pup blij van wordt. Waar ik zelf moeite mee heb zijn vast stramien lessen. Ik zoek eigenlijk naar een plek waar ik kan vertellen wat ik graag mijn hond leer, waar iemand kijkt naar mijn interactie met mijn hond en mij tips geeft. Bijvoorbeeld, bij de puppie cursus een opmerking 'blijf je stemmetje gebruiken, Spot vindt dat leuk'. Zelf zie je dat soms niet (meer). Dat hielp mij. Toen ik echter de trainer uitlegde dat ik nog wilde wachten met 'af' leren omdat ik graag shape en 'af' dat in de weg zit, was daar weining begrip voor. Ga het toch maar oefenen....
Ik merk dat ik afdwaal; wat ik mis in een trainingsmethode die uitsluitend gebruik zou maken van operante conditionering, is het fustratie tolerantie en zelfbeheersing,iets dat in mijn ogen iedere pup moet leren. Het leven is niet altijd leuk en stiekum denk ik soms wel eens, als ik hier op HP zit te lezen 'jongens, honden zijn niet van bordkarton, ze kunnenwel wat hebben hoor'. Een keer mopperen of boos toespreken wil nog niet zeggen dat de hele relatie meteen naar zijn grootje is.... (Weet niet zo goed welke emoticon ik hier nu bij moet zetten om dit wat te verluchtigen).
Aanraken; even voor de goede orde, ik tast letterlijk en figuurlijk af wat ik 'mag' bij mijn hond. Ik kan bij deze meer dan bij bv Janouk. Ben bang dat ik daar in het begin geforceerd heb- als pup heel ziek acuut naar DA en allerlei invasieve handelingen. Deze twee laten veel meer toe aan handelingen. Bij Janouk mocht ik bv niet onder zijn staart kijken en temperaturen was bij hem vrijwel onmogelijk omdat hij meteen zijn staart tussen de benen trok en ging zitten. Met deze twee heb ik dus geoefend met onder de staart kijken en alle andere handelingen die bij een DA nodig kunnen zijn, maar met die insteek zodat het niet geforceerd hoeft te worden bij een DA. Ik vind het een blijk van vertrouwen dat ze beide regelmatig hun buik aanbieden voor kroelen, hun hoofd in mijn oksel steken 's morgens bij de ochtendbegroeting. Ik lees daaraan af dat we toch wel iets goeds gedaan hebben, maar ik voel niet de noodzaak om dit stelselmatig lichamelijk onderzoek te gaan doen en al helemaal niet hun anus te onderzoeken op spierspanning. Dat voelt voor mij wat krampachtig en volgens mij schiet het dan juist zijn doel voorbij. Ik heb respect voor mijn honden en hun eigen inbreng, ik vraag van hun ook respect voor mijn anders zijn.
Mireille
Dit onderwerp staat op slot
Het onderwerp is niet meer recent en staat in het archief. Wil je over "Belonen, is dat eigenlijk wel zo goed?" praten, begin dan een nieuw onderwerp in het hondenforum.
"
Ligt er misschien ook aan in welke setting je de honden hebt.
Onderzoek wat ik dan toevallig ken over dit onderwerp suggereert namelijk dat de teef gaat pleiten zo rond de 13e levensweek van de pups...maar dit is bij free ranging dogs...dus niet bij honden die we kunstmatig bij elkaar houden.
Zou wel eens benieuwd zijn naar eventuele bronnen...mocht je die kunnen achterhalen. "
Ligt er misschien ook aan in welke setting je de honden hebt.
Onderzoek wat ik dan toevallig ken over dit onderwerp suggereert namelijk dat de teef gaat pleiten zo rond de 13e levensweek van de pups...maar dit is bij free ranging dogs...dus niet bij honden die we kunstmatig bij elkaar houden.
Zou wel eens benieuwd zijn naar eventuele bronnen...mocht je die kunnen achterhalen. "
Hij zegt dat honden qua DNA zo weinig verschillen van de wolf, slechts 0,2%, dat je ze dus kunt vergelijken met elkaar in opvoeding. Of zijn theorie over opvoeden tot anderhalf daar vandaan komt weet ik niet.
Hij geeft ook als vergelijking dat een coyote en een wolf 7,5% verschillen in DNA.
Dit is te vinden op zijn website. Geen bronvermelding verder.
Overigens verschillen de Chimpansee en de mens ongeveer 0,5% met elkaar. En de verschillen zien we denk ik wel.
Voor de goede orde: ik tast de anus niet af om spierspanning te meten, dat is overigens compleet absurd. Ik raak die dus wel aan om te kijken in hoeverre intieme prive geur met mij gedeeld mag worden.
Wijziging: als iemand op deze pagina begint met lezen zal ie zich met de ze post wel doodlachen denk ik.
"
Hij zegt dat honden qua DNA zo weinig verschillen van de wolf, slechts 0,2%, dat je ze dus kunt vergelijken met elkaar in opvoeding. Of zijn theorie over opvoeden tot anderhalf daar vandaan komt weet ik niet.
Hij geeft ook als vergelijking dat een coyote en een wolf 7,5% verschillen in DNA.
Dit is te vinden op zijn website. Geen bronvermelding verder.
Overigens verschillen de Chimpansee en de mens ongeveer 0,5% met elkaar. En de verschillen zien we denk ik wel. "
Hij zegt dat honden qua DNA zo weinig verschillen van de wolf, slechts 0,2%, dat je ze dus kunt vergelijken met elkaar in opvoeding. Of zijn theorie over opvoeden tot anderhalf daar vandaan komt weet ik niet.
Hij geeft ook als vergelijking dat een coyote en een wolf 7,5% verschillen in DNA.
Dit is te vinden op zijn website. Geen bronvermelding verder.
Overigens verschillen de Chimpansee en de mens ongeveer 0,5% met elkaar. En de verschillen zien we denk ik wel. "
Ik vind dat, persoonlijk, een erg zorgwekkende conclusie en niet eentje waar ik een training op zou willen baseren. Die 0,2% kan in de sociaal genetische aanleg een wereld van verschil maken.
" @margje; ik denk dat ik dat mis in de brokjes benadering, kort door de bocht gewenst gedrag belonen en ongewenst negeren. Een pup moet een opvoeding krijgen. Ik zelf ervaar het als prettig om gewenst gedrag te belonen, mijn pup te stimuleren met mij te werken en in mijn ogen kan voer erbij helpen. Tenslotte begin je feitelijk als een soort aliens die elkaars taal niet begrijpen en ik zie brokjes dan eigenlijk als een soort brug naar wat ik met mijn stem bedoel. Daarnaast probeer ik op mijn lichaamstaal te letten en die van mijn hond te leren lezen. Door te observeren ook te leren waar mijn pup blij van wordt. Waar ik zelf moeite mee heb zijn vast stramien lessen. Ik zoek eigenlijk naar een plek waar ik kan vertellen wat ik graag mijn hond leer, waar iemand kijkt naar mijn interactie met mijn hond en mij tips geeft. Bijvoorbeeld, bij de puppie cursus een opmerking 'blijf je stemmetje gebruiken, Spot vindt dat leuk'. Zelf zie je dat soms niet (meer). Dat hielp mij. Toen ik echter de trainer uitlegde dat ik nog wilde wachten met 'af' leren omdat ik graag shape en 'af' dat in de weg zit, was daar weining begrip voor. Ga het toch maar oefenen....
Ik merk dat ik afdwaal; wat ik mis in een trainingsmethode die uitsluitend gebruik zou maken van operante conditionering, is het fustratie tolerantie en zelfbeheersing,iets dat in mijn ogen iedere pup moet leren. Het leven is niet altijd leuk en stiekum denk ik soms wel eens, als ik hier op HP zit te lezen 'jongens, honden zijn niet van bordkarton, ze kunnenwel wat hebben hoor'. Een keer mopperen of boos toespreken wil nog niet zeggen dat de hele relatie meteen naar zijn grootje is.... (Weet niet zo goed welke emoticon ik hier nu bij moet zetten om dit wat te verluchtigen).
Aanraken; even voor de goede orde, ik tast letterlijk en figuurlijk af wat ik 'mag' bij mijn hond. Ik kan bij deze meer dan bij bv Janouk. Ben bang dat ik daar in het begin geforceerd heb- als pup heel ziek acuut naar DA en allerlei invasieve handelingen. Deze twee laten veel meer toe aan handelingen. Bij Janouk mocht ik bv niet onder zijn staart kijken en temperaturen was bij hem vrijwel onmogelijk omdat hij meteen zijn staart tussen de benen trok en ging zitten. Met deze twee heb ik dus geoefend met onder de staart kijken en alle andere handelingen die bij een DA nodig kunnen zijn, maar met die insteek zodat het niet geforceerd hoeft te worden bij een DA. Ik vind het een blijk van vertrouwen dat ze beide regelmatig hun buik aanbieden voor kroelen, hun hoofd in mijn oksel steken 's morgens bij de ochtendbegroeting. Ik lees daaraan af dat we toch wel iets goeds gedaan hebben, maar ik voel niet de noodzaak om dit stelselmatig lichamelijk onderzoek te gaan doen en al helemaal niet hun anus te onderzoeken op spierspanning. Dat voelt voor mij wat krampachtig en volgens mij schiet het dan juist zijn doel voorbij. Ik heb respect voor mijn honden en hun eigen inbreng, ik vraag van hun ook respect voor mijn anders zijn.
Mireille "
Ik merk dat ik afdwaal; wat ik mis in een trainingsmethode die uitsluitend gebruik zou maken van operante conditionering, is het fustratie tolerantie en zelfbeheersing,iets dat in mijn ogen iedere pup moet leren. Het leven is niet altijd leuk en stiekum denk ik soms wel eens, als ik hier op HP zit te lezen 'jongens, honden zijn niet van bordkarton, ze kunnenwel wat hebben hoor'. Een keer mopperen of boos toespreken wil nog niet zeggen dat de hele relatie meteen naar zijn grootje is.... (Weet niet zo goed welke emoticon ik hier nu bij moet zetten om dit wat te verluchtigen).
Aanraken; even voor de goede orde, ik tast letterlijk en figuurlijk af wat ik 'mag' bij mijn hond. Ik kan bij deze meer dan bij bv Janouk. Ben bang dat ik daar in het begin geforceerd heb- als pup heel ziek acuut naar DA en allerlei invasieve handelingen. Deze twee laten veel meer toe aan handelingen. Bij Janouk mocht ik bv niet onder zijn staart kijken en temperaturen was bij hem vrijwel onmogelijk omdat hij meteen zijn staart tussen de benen trok en ging zitten. Met deze twee heb ik dus geoefend met onder de staart kijken en alle andere handelingen die bij een DA nodig kunnen zijn, maar met die insteek zodat het niet geforceerd hoeft te worden bij een DA. Ik vind het een blijk van vertrouwen dat ze beide regelmatig hun buik aanbieden voor kroelen, hun hoofd in mijn oksel steken 's morgens bij de ochtendbegroeting. Ik lees daaraan af dat we toch wel iets goeds gedaan hebben, maar ik voel niet de noodzaak om dit stelselmatig lichamelijk onderzoek te gaan doen en al helemaal niet hun anus te onderzoeken op spierspanning. Dat voelt voor mij wat krampachtig en volgens mij schiet het dan juist zijn doel voorbij. Ik heb respect voor mijn honden en hun eigen inbreng, ik vraag van hun ook respect voor mijn anders zijn.
Mireille "
Ben ik met je eens.
Zelf les krijgen is heel fijn, als iemand je begeleid in wat jij wilt leren en je tips geeft, omdat je zelf een blinde vlek hebt, die iedereen heeft. Iemand die vanaf buiten kijkt, ziet gewoon meer. Maar dan wel tips voor wat jij wilt leren en niet voor wat er die dag op het programma staat.
Het betasten is voor mij ook van belang omdat het soms nodig is en het beter is als ze weten wat het is, voordat ze bij de dierenarts in de stress schieten. Daarnaast krijg ik regelmatig cursisten waarbij ik een teek van hun hond moet verwijderen omdat ze het zelf niet kunnen. Ik vind dan dat ze daarmee moeten oefenen. Je moet zelf een teek kunnen verwijderen bij je hond. Het is voor zijn gezondheid ook gewoon het beste.
En honden zijn zeker niet van bordkarton. Bij de opvoeding hoort volgens mij ook het stellen van grenzen, laten weten wat niet mag. Ook dat moeten ze gewoon leren. En is heel normaal bij opvoeden.
Dus ben het helemaal met je eens
"
Ik merk dat ik afdwaal; wat ik mis in een trainingsmethode die uitsluitend gebruik zou maken van operante conditionering, is het fustratie tolerantie en zelfbeheersing,iets dat in mijn ogen iedere pup moet leren. Het leven is niet altijd leuk en stiekum denk ik soms wel eens, als ik hier op HP zit te lezen 'jongens, honden zijn niet van bordkarton, ze kunnenwel wat hebben hoor'. Een keer mopperen of boos toespreken wil nog niet zeggen dat de hele relatie meteen naar zijn grootje is.... (Weet niet zo goed welke emoticon ik hier nu bij moet zetten om dit wat te verluchtigen). "
Ik merk dat ik afdwaal; wat ik mis in een trainingsmethode die uitsluitend gebruik zou maken van operante conditionering, is het fustratie tolerantie en zelfbeheersing,iets dat in mijn ogen iedere pup moet leren. Het leven is niet altijd leuk en stiekum denk ik soms wel eens, als ik hier op HP zit te lezen 'jongens, honden zijn niet van bordkarton, ze kunnenwel wat hebben hoor'. Een keer mopperen of boos toespreken wil nog niet zeggen dat de hele relatie meteen naar zijn grootje is.... (Weet niet zo goed welke emoticon ik hier nu bij moet zetten om dit wat te verluchtigen). "
Wat ik dus jammer vind in de conditioneringsaanpak is dat ze uitgaat van de menselijke moraal. "Dit is wat ik wil zien, dus op deze manier ga ik belonen/straffen/negeren" We stappen hierin voorbij aan de notie dat "ongehoorzaam gedrag" voor een hond een deel communicatie is en hij in deze zijn baas Enorm serieus neemt (anders hoeft ie niet te communiceren) Als iets beloond zou moeten worden is het die Motivatie wel.
Als tweede (en ik heb op de vorige pagina een link gepost die daar op in gaat) is lang niet al het gewenste gedrag vanaf de basis mogelijk voor een hond, hier moet de hond namelijk eerst een neurologische "rijpheid" voor bereiken. Hoe lang dat duurt is dan ook nog eens individu gebonden lijkt me.
"
Ik vind dat, persoonlijk, een erg zorgwekkende conclusie en niet eentje waar ik een training op zou willen baseren. Die 0,2% kan in de sociaal genetische aanleg een wereld van verschil maken. "
Ik vind dat, persoonlijk, een erg zorgwekkende conclusie en niet eentje waar ik een training op zou willen baseren. Die 0,2% kan in de sociaal genetische aanleg een wereld van verschil maken. "
Ik heb zijn website gelezen en pas 1 les gehad. Dus ik kan er verder nog weinig over zeggen. Er waren al wat dingen waarover ik met hem zou kunnen discussiëren, dat wel
En ik wil graag wat met Biko doen. Hier in de buurt op commerciele hondenscholen ben ik niet welkom omdat ik zelf een hondenschool heb, bij de kynologenclub erger ik mezelf te veel, dus heb ik voor deze cursus gekozen.
Ook omdat hij werkt zonder fysieke straf, maar ook zonder voedselbeloning. Ik ben daar nieuwsgierig naar, dus ik ga het eens 11 lessen uitproberen.
"
Als tweede (en ik heb op de vorige pagina een link gepost die daar op in gaat) is lang niet al het gewenste gedrag vanaf de basis mogelijk voor een hond, hier moet de hond namelijk eerst een neurologische "rijpheid" voor bereiken. Hoe lang dat duurt is dan ook nog eens individu gebonden lijkt me. "
Als tweede (en ik heb op de vorige pagina een link gepost die daar op in gaat) is lang niet al het gewenste gedrag vanaf de basis mogelijk voor een hond, hier moet de hond namelijk eerst een neurologische "rijpheid" voor bereiken. Hoe lang dat duurt is dan ook nog eens individu gebonden lijkt me. "
Dat is iets waar zowel bij honden als bij kinderen vaak nog aan voorbij gegaan wordt!
En dat is jammer.
"
Dat is iets waar zowel bij honden als bij kinderen vaak nog aan voorbij gegaan wordt!
En dat is jammer. "
Dat is iets waar zowel bij honden als bij kinderen vaak nog aan voorbij gegaan wordt!
En dat is jammer. "
Om bij het trekken te blijven...bekijk eens even wat een hond daar allemaal voor moet kunnen:
-Jouw tempo registeren (bewust met jou bezig zijn)
-Zijn tempo aanpassen aan jouw tempo (een observatie consequent in zijn eigen handelen integreren)
-Om dat tempo aan te passen weerstand bieden tegen de drang verschillende en variërende zaken te onderzoeken. (eigen belang opzij zetten + impulscontrole)
-Daarnaast bepaalde biologische handelingen opzij schuiven om jou niet op te houden, dus je toestaan jouw tempo te blijven lopen (zoals niet markeren, niet poepen, niet klooien met stokken etc)
Nou is het interessante dat een hond die dat allemaal Kan, ervoor kan Kiezen een mens dermate uit te dagen door 1 van die 3 dingen (ja 3, de eerste stap is dan namelijk een feit) te doorbreken. Dat is geen negatieve motivatie, maar een handeling daarop gericht je de kans te geven duidelijkheid en consequentheid te bieden...een bijzonder positieve motivatie dus.
Maar eerst moeten die handelingen eens allemaal consequent mogelijk zijn.
"
Wat ik dus jammer vind in de conditioneringsaanpak is dat ze uitgaat van de menselijke moraal. "Dit is wat ik wil zien, dus op deze manier ga ik belonen/straffen/negeren" We stappen hierin voorbij aan de notie dat "ongehoorzaam gedrag" voor een hond een deel communicatie is en hij in deze zijn baas Enorm serieus neemt (anders hoeft ie niet te communiceren) Als iets beloond zou moeten worden is het die Motivatie wel.
Als tweede (en ik heb op de vorige pagina een link gepost die daar op in gaat) is lang niet al het gewenste gedrag vanaf de basis mogelijk voor een hond, hier moet de hond namelijk eerst een neurologische "rijpheid" voor bereiken. Hoe lang dat duurt is dan ook nog eens individu gebonden lijkt me. "
Wat ik dus jammer vind in de conditioneringsaanpak is dat ze uitgaat van de menselijke moraal. "Dit is wat ik wil zien, dus op deze manier ga ik belonen/straffen/negeren" We stappen hierin voorbij aan de notie dat "ongehoorzaam gedrag" voor een hond een deel communicatie is en hij in deze zijn baas Enorm serieus neemt (anders hoeft ie niet te communiceren) Als iets beloond zou moeten worden is het die Motivatie wel.
Als tweede (en ik heb op de vorige pagina een link gepost die daar op in gaat) is lang niet al het gewenste gedrag vanaf de basis mogelijk voor een hond, hier moet de hond namelijk eerst een neurologische "rijpheid" voor bereiken. Hoe lang dat duurt is dan ook nog eens individu gebonden lijkt me. "
Helemaal eens met je opmerking over neurologische rijpheid, er zit zelfs hij nestbroertjes ook een verschil in ontwikkelingssnelheid. Spot was een vreselijk onhandige slungel terwijl Shadow zo'n beetje van 8 weken al een perfect gecoordineerde atleet was. Als ik van Spot een perfecte zit zou vragen, zou dat - nog steeds- voor hem veel moeilijker zijn dan voor Shad. Nou zou ik niet weten waarom ik een perfecte rechte zit moest hebben, maar dat is weer een ander verhaal. Kon zo snel even geen ander voorbeeld bedenken. Tijd om te gaan slapen geloof ik....
(Bron; unpublished data from the author
Mireille
Ps ik moet nog steeds het boek Chimpansee politics lezen, we schijnen meer op apen te lijken dan we willen weten
Ongeveer anderhalf jaar is ook wat wij denken hoor 
, tenminste zolang is onze teef ongeveer vrij intensief met een pup/jonge hond bezig.
"
Fysieke overheersing lijkt me logisch, wanneer moederhond bijv. wil dat de pup gaat liggen duwt ze hem gewoon om, en als ie moet blijven liggen dan legt ze gewoon haar poten er op.
Mentale overheersing, zelfde voorbeeld, wanneer moederhond wil dat de pup gaat liggen blijft ze net zo lang naar een bepaald punt op de grond staren tot de pup gaat liggen.
Probeer het zelf maar eens 10 tegen 1 dat de hond gaat liggen(op handen en knieen gaan zitten, zorgen dat de hond aandacht heeft voor wat je aan het doen bent, en blijven staren naar een bepaald punt op de grond dan duurt het vaak maar even en de hond gaat liggen, of hij gaat weg dat kan ook hahaha )
"
Fysieke overheersing lijkt me logisch, wanneer moederhond bijv. wil dat de pup gaat liggen duwt ze hem gewoon om, en als ie moet blijven liggen dan legt ze gewoon haar poten er op.
Mentale overheersing, zelfde voorbeeld, wanneer moederhond wil dat de pup gaat liggen blijft ze net zo lang naar een bepaald punt op de grond staren tot de pup gaat liggen.
Probeer het zelf maar eens 10 tegen 1 dat de hond gaat liggen(op handen en knieen gaan zitten, zorgen dat de hond aandacht heeft voor wat je aan het doen bent, en blijven staren naar een bepaald punt op de grond dan duurt het vaak maar even en de hond gaat liggen, of hij gaat weg dat kan ook hahaha
) "
maar dat is niet wat ik bedoelde
wat ik bedoel is waarom er door sommigen zo'n punt gemaakt wordt van een heel rustige, totaal niet agressief of pijnlijke bedoelde fysieke manier om de hond bv tot zit te brengen, terwijl dat als dat alleen met een woord gebeurd (en dus mentaal is) opeens niet erg is
beide dingen leiden tot precies hetzelfde, namelijk dat de hond doet wat jij wilt en zegt
beide dingen worden door de hond begrepen
mijn eigen ervaring is, is dat het fysieke door ONZE hond beter begrepen wordt, het is dan namelijk geen kunstje meer wat hij zelf nog kan invullen ook of hij een beloning in de vorm van voer voor krijgt, maar een rustige fysieke handeling.
ik heb dit weekend veel gewandeld met meerdere honden bij elkaar
die gebruiken wel degelijk fysiek onderling, maar ik zie echt nooit voedsel als beloning
wel zag ik 2 dorstige pittige reuen op een gemak een klein bakje water delen.......... en toen gemoedelijk een eigen lekkers opeten wat ik aan ze gegeven had....... zomaar voor niks.
tja... ik kan er gewoon niks aan doen, maar voer gebruiken is niets voor mij
maar daarmee heb ik geen enkel oordeel over wie dan ook
"
maar dat is niet wat ik bedoelde
wat ik bedoel is waarom er door sommigen zo'n punt gemaakt wordt van een heel rustige, totaal niet agressief of pijnlijke bedoelde fysieke manier om de hond bv tot zit te brengen, terwijl dat als dat alleen met een woord gebeurd (en dus mentaal is) opeens niet erg is
tja... ik kan er gewoon niks aan doen, maar voer gebruiken is niets voor mij
maar daarmee heb ik geen enkel oordeel over wie dan ook "
maar dat is niet wat ik bedoelde
wat ik bedoel is waarom er door sommigen zo'n punt gemaakt wordt van een heel rustige, totaal niet agressief of pijnlijke bedoelde fysieke manier om de hond bv tot zit te brengen, terwijl dat als dat alleen met een woord gebeurd (en dus mentaal is) opeens niet erg is
tja... ik kan er gewoon niks aan doen, maar voer gebruiken is niets voor mij
maar daarmee heb ik geen enkel oordeel over wie dan ook
"Naar aanleiding van wat ik hier op HP gelezen heb, ben ik zelf ook begonnen met die rustige manier om tot zit te brengen als het niet lukte met commando (wat bij mij woord en gebaar is). Ik moet zeggen dat he me wel bevalt, het wekt bij mij minder irritatie op (zit zit ZIT) is zo'n heerlijk ongewenste menselijke foutieve benadering die ik erbij mezelf bijna niet uit getraind kreeg
en vooral; Spot en Shadow worden er rustiger door, in mijn beleving omdat ze nu beter begrijpen wat ik bedoel,Mireille
"
Naar aanleiding van wat ik hier op HP gelezen heb, ben ik zelf ook begonnen met die rustige manier om tot zit te brengen als het niet lukte met commando (wat bij mij woord en gebaar is). Ik moet zeggen dat he me wel bevalt, het wekt bij mij minder irritatie op (zit zit ZIT) is zo'n heerlijk ongewenste menselijke foutieve benadering die ik erbij mezelf bijna niet uit getraind kreeg en vooral; Spot en Shadow worden er rustiger door, in mijn beleving omdat ze nu beter begrijpen wat ik bedoel,
Mireille "
Naar aanleiding van wat ik hier op HP gelezen heb, ben ik zelf ook begonnen met die rustige manier om tot zit te brengen als het niet lukte met commando (wat bij mij woord en gebaar is). Ik moet zeggen dat he me wel bevalt, het wekt bij mij minder irritatie op (zit zit ZIT) is zo'n heerlijk ongewenste menselijke foutieve benadering die ik erbij mezelf bijna niet uit getraind kreeg
en vooral; Spot en Shadow worden er rustiger door, in mijn beleving omdat ze nu beter begrijpen wat ik bedoel,Mireille "
Een voordeel van de "rustige" manier is volgens mij ook dat als er zich een situatie voordoet waarin je hond onmiddellijk moet luisteren, omwille van gevaar ofzo... hij dadelijk merkt dat je het meent als je "zit" of "hier" op echt gebiedende, gemeende toon zegt.
Als Kylie los loopt bijvoorbeeld en ik wil dat ze komt dan roep/zeg (afhankelijk van hoe ver ze is) ik dat gewoon : Kylie, kom'ns hier" Dan kan het best zijn dat ze nog een paar tientallen meters of seconden wegblijft, maar ze komt wel. Is er gevaar (auto in zicht ofzo) en ik roep kortaf "Kylie hier! dan stopt ze onmiddellijk en komt naar me toe.
En beide reacties verdienen bij mij een goedzo of een klopje of streeltje. De echte beloning in dit geval is dat ze, zodra het "gevaar" geweken is, te horen krijgt : "Goed geluisterd Kylie,loop maar weer".
" Hey Margje,
nou zit ik er zo eens over na te denken...maar kan motivatie eigenlijk wel "extern" zijn? Is die niet altijd intrinsiek aan de persoon? "
nou zit ik er zo eens over na te denken...maar kan motivatie eigenlijk wel "extern" zijn? Is die niet altijd intrinsiek aan de persoon? "
Hangt misschien af van je definitie van extern maar;
Dat kan zeker wel, namelijk als je iets niet doet omdat je het zelf belangrijk vind, maar omdat een ander dat belangrijk vindt (terwijl je het zelf misschien nutteloos acht).
Ik heb er geen geheim van gemaakt dat ik persoonlijk een grote aversie heb tegen fysieke overheersing en dwang(handelingen). Ook handelingen om te testen, en zeker bepaalde niet nader te noemen handelingen, zijn voor mij van geen enkele toegevoegde waarde en behoorlijke grensoverschrijdend in wat ik acceptabel vind in een respectvolle liefdevolle relatie. Dit omdat het simpelweg niet past bij wie ik als mens ben, hoe ik waarneem en me beweeg en wie ik wil zijn in sociale relatie met het dier en rekeninghoudend met dit dier.
Ik heb ook op geen enkele manier het idee dat het ontbreken van dergelijk handelen een tekortkoming is in die relatie, sterker nog ik denk dat het in relatie met mijn huidige hond het zelfs desastreus zou uitpakken in ons vertrouwensrelatie.
Al lezende stuit ik dan op de term mentale overheersing. En ja, daar herken ik zeker aspecten in. Maar...voor mij is het communicatie en allesbehalve mentale overheersing onder dwang. Ik zet doelbewust bepaalde gedrag in (zie voorbeeld van J&T door bv hurkend schuin naar de grond kijk) ten behoeve van het creëren van doorbreken van bepaald gedrag en als middel in het ontwikkelen van een stuk zelfbeheersing in hem. Door het individuele dier, onze unieke relatie en puur op waarneming, leerervaring, gevoel en intuïtie laat ik mijn handelen hierin leiden.
Zo creëer ik aan een samenzijn waarin zitten en liggen zonder woorden en zonder dwang ingezet kunnen worden in situaties wanneer dat wenselijk mocht zijn. Er is in niets sprake van dwang. Er is namelijk alle ruimte voor hem om zijn weg hierin met mij te vinden en voor mij om mijn weg hierin te vinden met hem om zo tot onze harmonie te komen. Commando's worden hier vrijwel niet gebruikt, gedrag als trucjes vrijwel niet geleerd.
Wat betreft de fysiek overheersende en markerende handelingen die worden 'verkocht' als verzorgende handelingen (vanuit de bron van moederlijk zorg aan de pup)... Ik vind het heel jammer dat termen als vertrouwen en verzorgen worden misbruikt als verkapte dominantiehandelingen. Ik schreef al dat veel mensen met een hond de hond veelvuldig aanraken en betasten, hetzij liefdevol verzorgend, hetzij vol genegenheid. BV de massages, het kammen waarbij je het lijf aftast en verzorgd. Nooit wanneer ik hiermee bezig ben komt er maar 1 seconde in mijn gedachte dat ik dan doelgericht bezig ben met een fysieke overheersing en/of markeren, laten weten dat ik toch echt wel meerdere ben. Alles wat ik doe is met liefde en respect voor het dier en geen seconde voel ik mij er meerdere door, het enige wat het doet is een warmte laten stromen tussen ons beiden wanneer ik merk hoe enorm veel vertrouwen er toch heeft kunnen groeien in zo'n enorm beschadigd dier. Het ontroert me zelfs dat zo'n kwetsbaar diertje vertrouwen durft te geven. Maar wel een dier met eigenheid en eigen beperkingen en grenzen, die ik respecteer omdat ik van hem houdt. Ook ik moet soms onder dwang handelingen toepassen en ik vind het niet prettig omdat het niet is wat me past, en toch word ik niet opgevroten. Hoewel niet altijd prettig hoeft te zijn is er wel het vertrouwen dat ik hem niet opvreet. En hierin sluit ik me bij mary S&A&Z 16+. Als je intentie correct is en je weet wat je dier hierin nodig heeft kan er een situatie gecreëerd worden waarin je toch een onplezierige handeling kunt doen in samenwerking.
Een citaat kom ik graag nog even op terug op iets in reactie op eerdere post van mij;
Mede aangezien twee wildvreemde honden elkaar ook kunnen besnuffelen en geen enkele relatie met elkaar hebben. Zegt het niet gewoon meer iets over hoe zeker een hond is over zichzelf (zelfvertrouwen) in die situatie?(Petra)
Het zegt inderdaad iets over de zelfzekerheid van de hond, maar dan wel in een sociale context, namelijk bij de persoon die de handelingen uitvoert.(Kai)
M.I. laat je hier toch wel een aantal contextuele factoren liggen die minstens ook medebepalend kunnen zijn in verschillende situaties. Vanuit jouw perceptie (wat je daarover gedeeld hebt) kan ik begrijpen waarom dit voor jou zo is. Mijns inziens kan en mag ik die overige contextuele factoren gelegen in de hond, de mens en in de situatie niet wegvagen. Wij zullen hierin zeker niet op 1 lijn komen en dat is ook prima. Wilde er wel nog even op terugkomen.
Drie honden verder en ik heb intussen alles wel gedaan. Wel brokjes, geen brokjes. Belonen met spelen, wat heel langzaam, fysiek zwaar en eentonig is, afhankelijk van de omgeving. Op de hondenschool kun je niet even gaan speuren, zeg maar. Of met speeltjes gaan gooien. Fysieke correcties. Dé grootste tool in mijn toolbox is echter herhaling.
Het begon met bomen en Dobby aan de flexi. Daar wou hij links langs en het pad loopt rechts. Ik bleef dan gewoon staan, tot hij aanstalten maakte de goede kant van de boom te nemen. Dan zei ik "andere kant". Drie maanden later, en aangezien we dagelijks langs een laan lopen veel geduld verder, en Dobby wist dat "andere kant" betekende dat hij de andere kant moest nemen. Niet alleen bij bomen, maar ook bij parkeermeters en (lantaren)palen.
Educatie technisch in de verkeerde volgorde, want ik zei het commando terwijl hij nog niet wist wat het was. Commando en handeling werden op hetzelfde moment aangeleerd. De beloning? Doorlopen, denk ik, en toegang tot de geurtjes verderop.
De les voor ons mensen? Je hoeft het niet volgens het boekje te doen, of perfect, om toch wat te bereiken. En ik denk dat veel hondenliefhebbers die drang tot perfectie af en toe best kunnen loslaten.
Hetzelfde met de verbodsgebieden in het park. We komen er nooit, dus Dobby loopt langs die paadjes en gaat ze niet in. Alsof hij de verbodsbordjes kan lezen. Herhalen herhalen herhalen. Dat kán omdat het dagelijks dezelfde situaties zijn.
Bij het aanleren van zit, lig en dergelijke moet je het gedrag gaan uitlokken om van de herhaling gebruik te kunnen maken. Ook wil je bij dat soort dingen op kortere termijn dan 3 maanden effect zien, dus grijp je naar beloning. Al ís de functie misschien dubbel: beloning en concentratie erbij houden.
Ik denk dat je met veel geduld heel veel door middel van herhaling zou kunnen aanleren. Maar of het realistisch is van mensen te verwachten het zo te doen bij de basis commando's?
Naar mijn mening is belonen een hulpmiddel, niet de methode.
"
Mary, honden kunnen mensen gebruiken voor voedsel en doen dit ook regelmatig (ze gaan heel braaf zitten als je een snoepje in de lucht houd...soms) maar de daadwerkelijke band met een mens gaat, als het goed is, veel verder dan dat. Op het moment dat de hond volwassen is en zich definitief gebonden heeft aan zijn mens kan het zelfs dusdanige proporties aannemen dat voedsel compleet ondergeschikt raakt aan die sociale interactie.
Het is bijvoorbeeld ook niet ongehoord dat een hond die in hongersnood eten bij elkaar heeft verzameld dat maar al te graag deelt, of volledig afstaat, aan een hongerige baas. Voor zover de opportunist die alles doet voor vreten. "
Mary, honden kunnen mensen gebruiken voor voedsel en doen dit ook regelmatig (ze gaan heel braaf zitten als je een snoepje in de lucht houd...soms) maar de daadwerkelijke band met een mens gaat, als het goed is, veel verder dan dat. Op het moment dat de hond volwassen is en zich definitief gebonden heeft aan zijn mens kan het zelfs dusdanige proporties aannemen dat voedsel compleet ondergeschikt raakt aan die sociale interactie.
Het is bijvoorbeeld ook niet ongehoord dat een hond die in hongersnood eten bij elkaar heeft verzameld dat maar al te graag deelt, of volledig afstaat, aan een hongerige baas. Voor zover de opportunist die alles doet voor vreten. "
Daarom schreef ik ook "in de eerste instantie" en "onder andere(oa)".
Natuurlijk gaat uiteindelijk de daadwerkelijke band met de mens verder dan voedsel, maar ikzelf zie voeding/belonen als een "sleutel" om de deur te openen naar het begin van de relatie. Is die deur eenmaal open, heb je de sleutel niet meer nodig om de relatie verder te doen groeien (los van hun dagelijkse maaltijd).
Belonen is niet de enige manier om mijn bedoelingen duidelijk te maken, maar 'n manier om mijn bedoelingen als het ware te laten proeven.
Het zou zelfs niet meer nodig zijn om te belonen, zeker bij Sisa en Alice niet. Ik doe het, gewoon omdat ik het leuk vind en niet meer als sleutel tot.....
Ik hoef geen (streng) commando te geven (nooit gehoeven trouwens), alleen te vragen/kijken/gebaren en ze "weten"
Als voorbeeld; tijdens het wandelen (los) blijven ze vanzelf bij me in de buurt of/en volgen me, ik hoef daar weinig voor te doen, hooguit vragen "ga je mee?"
Ik voel me eigenlijk ook niet "het baasje en de honden", maar WIJ.
En toch ben ik mens en zijn zij hond.
Ik denk dus dat het allerbelangrijkste in het opvoeden van een hond is dat je de hond als "hond" serieus neemt, je in het "wezen" ervan verdiept, er vanuit blijft gaan dat elke hond een ander karakter heeft en kijkt wat bij welk dier past. Hoe je dat doet?, is voor iedereen persoonlijk, zolang je maar respect hebt en je niet te buiten gaat aan mis-handeling.
Wie wordt hier nu beloond?
Ik voel me beloond voor het feit dat ze bij me zijn en ik ze op mijn manier heb mogen opvoeden. "
Daarom schreef ik ook "in de eerste instantie" en "onder andere(oa)".
Natuurlijk gaat uiteindelijk de daadwerkelijke band met de mens verder dan voedsel, maar ikzelf zie voeding/belonen als een "sleutel" om de deur te openen naar het begin van de relatie. Is die deur eenmaal open, heb je de sleutel niet meer nodig om de relatie verder te doen groeien (los van hun dagelijkse maaltijd).
Belonen is niet de enige manier om mijn bedoelingen duidelijk te maken, maar 'n manier om mijn bedoelingen als het ware te laten proeven.
Het zou zelfs niet meer nodig zijn om te belonen, zeker bij Sisa en Alice niet. Ik doe het, gewoon omdat ik het leuk vind en niet meer als sleutel tot.....
Ik hoef geen (streng) commando te geven (nooit gehoeven trouwens), alleen te vragen/kijken/gebaren en ze "weten"
Als voorbeeld; tijdens het wandelen (los) blijven ze vanzelf bij me in de buurt of/en volgen me, ik hoef daar weinig voor te doen, hooguit vragen "ga je mee?"
Ik voel me eigenlijk ook niet "het baasje en de honden", maar WIJ.
En toch ben ik mens en zijn zij hond.
Ik denk dus dat het allerbelangrijkste in het opvoeden van een hond is dat je de hond als "hond" serieus neemt, je in het "wezen" ervan verdiept, er vanuit blijft gaan dat elke hond een ander karakter heeft en kijkt wat bij welk dier past. Hoe je dat doet?, is voor iedereen persoonlijk, zolang je maar respect hebt en je niet te buiten gaat aan mis-handeling.
Wie wordt hier nu beloond? Ik voel me beloond voor het feit dat ze bij me zijn en ik ze op mijn manier heb mogen opvoeden. "
Daarom schreef ik ook "in de eerste instantie" en "onder andere(oa)".
Natuurlijk gaat uiteindelijk de daadwerkelijke band met de mens verder dan voedsel, maar ikzelf zie voeding/belonen als een "sleutel" om de deur te openen naar het begin van de relatie. Is die deur eenmaal open, heb je de sleutel niet meer nodig om de relatie verder te doen groeien (los van hun dagelijkse maaltijd).
Belonen is niet de enige manier om mijn bedoelingen duidelijk te maken, maar 'n manier om mijn bedoelingen als het ware te laten proeven.
Het zou zelfs niet meer nodig zijn om te belonen, zeker bij Sisa en Alice niet. Ik doe het, gewoon omdat ik het leuk vind en niet meer als sleutel tot.....
Ik hoef geen (streng) commando te geven (nooit gehoeven trouwens), alleen te vragen/kijken/gebaren en ze "weten"
Als voorbeeld; tijdens het wandelen (los) blijven ze vanzelf bij me in de buurt of/en volgen me, ik hoef daar weinig voor te doen, hooguit vragen "ga je mee?"
Ik voel me eigenlijk ook niet "het baasje en de honden", maar WIJ.
En toch ben ik mens en zijn zij hond.
Ik denk dus dat het allerbelangrijkste in het opvoeden van een hond is dat je de hond als "hond" serieus neemt, je in het "wezen" ervan verdiept, er vanuit blijft gaan dat elke hond een ander karakter heeft en kijkt wat bij welk dier past. Hoe je dat doet?, is voor iedereen persoonlijk, zolang je maar respect hebt en je niet te buiten gaat aan mis-handeling.
Wie wordt hier nu beloond?
Ik voel me beloond voor het feit dat ze bij me zijn en ik ze op mijn manier heb mogen opvoeden. "Mooi verwoord, ik voel dat ook zo. Volgens mij is er ook een wereld van verschil tussen bv een pup opvoeden, hem zelfbeheersing leren als de puberteit de kop op steekt en bv het rehabiliteren van een volwassen hond. In beide contexten kan je gebruik o.a. gebruik maken van leerprincipes (zoals operante en klassieke conditionering, hetzij met voer, stembelonen en lichaamstaal) maar aangezien de context anders is, zou ook de benadering anders moetenzijn, in mijn beleving.
Dank Mary, voor je bijdrage.
"
Het begon met bomen en Dobby aan de flexi. Daar wou hij links langs en het pad loopt rechts. Ik bleef dan gewoon staan, tot hij aanstalten maakte de goede kant van de boom te nemen. Dan zei ik "andere kant". Drie maanden later, en aangezien we dagelijks langs een laan lopen veel geduld verder, en Dobby wist dat "andere kant" betekende dat hij de andere kant moest nemen. Niet alleen bij bomen, maar ook bij parkeermeters en (lantaren)palen.
Ik denk dat je met veel geduld heel veel door middel van herhaling zou kunnen aanleren. Maar of het realistisch is van mensen te verwachten het zo te doen bij de basis commando's?
Naar mijn mening is belonen een hulpmiddel, niet de methode. "
Het begon met bomen en Dobby aan de flexi. Daar wou hij links langs en het pad loopt rechts. Ik bleef dan gewoon staan, tot hij aanstalten maakte de goede kant van de boom te nemen. Dan zei ik "andere kant". Drie maanden later, en aangezien we dagelijks langs een laan lopen veel geduld verder, en Dobby wist dat "andere kant" betekende dat hij de andere kant moest nemen. Niet alleen bij bomen, maar ook bij parkeermeters en (lantaren)palen.
Ik denk dat je met veel geduld heel veel door middel van herhaling zou kunnen aanleren. Maar of het realistisch is van mensen te verwachten het zo te doen bij de basis commando's?
Naar mijn mening is belonen een hulpmiddel, niet de methode. "
Je eerste voorbeeld is een prachtig voorbeeld van operante conditionering
met shaping. Heerlijk manier om een hond wat te leren. Zo heb ik Janouk binnen vijf minuten poten leren geven.Grappig is ook dat het bij de ene hond veel tijd en moeite kost, bij de andere weinig. Bij Spot is drie keer met 'let op' (jou andere kant) genoeg, Shadow snapt het nog steeds niet helemaal....
Belonen is ook een hulpmiddel en niet een methode, maar jij gebruikt bij het voorbeeld met de paal ook een beloning; doorlopen is een beloning. Heel veel kan een beloning zijn, als je maar weet wat een hond motiveert... Moet je daarvoor in de psyche van een hond kijken? Niet per se, je kunt ook kijken wat werkt en daaruit concluderen dat het dus blijkbaar een beloning is.
Mireille
"
Het begon met bomen en Dobby aan de flexi. Daar wou hij links langs en het pad loopt rechts. Ik bleef dan gewoon staan, tot hij aanstalten maakte de goede kant van de boom te nemen. Dan zei ik "andere kant". Drie maanden later, en aangezien we dagelijks langs een laan lopen veel geduld verder, en Dobby wist dat "andere kant" betekende dat hij de andere kant moest nemen. Niet alleen bij bomen, maar ook bij parkeermeters en (lantaren)palen.
"
Het begon met bomen en Dobby aan de flexi. Daar wou hij links langs en het pad loopt rechts. Ik bleef dan gewoon staan, tot hij aanstalten maakte de goede kant van de boom te nemen. Dan zei ik "andere kant". Drie maanden later, en aangezien we dagelijks langs een laan lopen veel geduld verder, en Dobby wist dat "andere kant" betekende dat hij de andere kant moest nemen. Niet alleen bij bomen, maar ook bij parkeermeters en (lantaren)palen.
"
Dit is bij mijn honden hetzelfde gegaan, zonder (voedsel)beloning. 
"
Daarom schreef ik ook "in de eerste instantie" en "onder andere(oa)".
Natuurlijk gaat uiteindelijk de daadwerkelijke band met de mens verder dan voedsel, maar ikzelf zie voeding/belonen als een "sleutel" om de deur te openen naar het begin van de relatie. Is die deur eenmaal open, heb je de sleutel niet meer nodig om de relatie verder te doen groeien (los van hun dagelijkse maaltijd).
Belonen is niet de enige manier om mijn bedoelingen duidelijk te maken, maar 'n manier om mijn bedoelingen als het ware te laten proeven.
Het zou zelfs niet meer nodig zijn om te belonen, zeker bij Sisa en Alice niet. Ik doe het, gewoon omdat ik het leuk vind en niet meer als sleutel tot.....
Ik hoef geen (streng) commando te geven (nooit gehoeven trouwens), alleen te vragen/kijken/gebaren en ze "weten"
Als voorbeeld; tijdens het wandelen (los) blijven ze vanzelf bij me in de buurt of/en volgen me, ik hoef daar weinig voor te doen, hooguit vragen "ga je mee?"
Ik voel me eigenlijk ook niet "het baasje en de honden", maar WIJ.
En toch ben ik mens en zijn zij hond.
Ik denk dus dat het allerbelangrijkste in het opvoeden van een hond is dat je de hond als "hond" serieus neemt, je in het "wezen" ervan verdiept, er vanuit blijft gaan dat elke hond een ander karakter heeft en kijkt wat bij welk dier past. Hoe je dat doet?, is voor iedereen persoonlijk, zolang je maar respect hebt en je niet te buiten gaat aan mis-handeling.
Wie wordt hier nu beloond? Ik voel me beloond voor het feit dat ze bij me zijn en ik ze op mijn manier heb mogen opvoeden. "
Daarom schreef ik ook "in de eerste instantie" en "onder andere(oa)".
Natuurlijk gaat uiteindelijk de daadwerkelijke band met de mens verder dan voedsel, maar ikzelf zie voeding/belonen als een "sleutel" om de deur te openen naar het begin van de relatie. Is die deur eenmaal open, heb je de sleutel niet meer nodig om de relatie verder te doen groeien (los van hun dagelijkse maaltijd).
Belonen is niet de enige manier om mijn bedoelingen duidelijk te maken, maar 'n manier om mijn bedoelingen als het ware te laten proeven.
Het zou zelfs niet meer nodig zijn om te belonen, zeker bij Sisa en Alice niet. Ik doe het, gewoon omdat ik het leuk vind en niet meer als sleutel tot.....
Ik hoef geen (streng) commando te geven (nooit gehoeven trouwens), alleen te vragen/kijken/gebaren en ze "weten"
Als voorbeeld; tijdens het wandelen (los) blijven ze vanzelf bij me in de buurt of/en volgen me, ik hoef daar weinig voor te doen, hooguit vragen "ga je mee?"
Ik voel me eigenlijk ook niet "het baasje en de honden", maar WIJ.
En toch ben ik mens en zijn zij hond.
Ik denk dus dat het allerbelangrijkste in het opvoeden van een hond is dat je de hond als "hond" serieus neemt, je in het "wezen" ervan verdiept, er vanuit blijft gaan dat elke hond een ander karakter heeft en kijkt wat bij welk dier past. Hoe je dat doet?, is voor iedereen persoonlijk, zolang je maar respect hebt en je niet te buiten gaat aan mis-handeling.
Wie wordt hier nu beloond?
Ik voel me beloond voor het feit dat ze bij me zijn en ik ze op mijn manier heb mogen opvoeden. " Mary...ik ben toch blij dat je even van je planeet af bent gekomen....
"
Wat betreft de fysiek overheersende en markerende handelingen die worden 'verkocht' als verzorgende handelingen (vanuit de bron van moederlijk zorg aan de pup)... Ik vind het heel jammer dat termen als vertrouwen en verzorgen worden misbruikt als verkapte dominantiehandelingen. "
Wat betreft de fysiek overheersende en markerende handelingen die worden 'verkocht' als verzorgende handelingen (vanuit de bron van moederlijk zorg aan de pup)... Ik vind het heel jammer dat termen als vertrouwen en verzorgen worden misbruikt als verkapte dominantiehandelingen. "
met alle respect Petra, maar dit vind ik dus een heel nare uitspraak van jou
sorry, moest ik ff kwijt
want hiermee impliceer je dat ik misleidende dingen zeg, en lieg over mijn intenties
eerljik gezegd heb ik hier wel een probleem mee
jij doet het zoals jij goed denk voor jouw hond, dat past bij jou en bij jouw hond
ik ga met net zoveel liefde en inzet om met mijn hond, en ik zou het fijn vinden als je uitgaat van die intentie ipv te suggereren dat dat anders is.
ik laat het hier even bij, maar ik vind wat jij daar neer zet disrepectvol en niet passen bij het topic
"
met alle respect Petra, maar dit vind ik dus een heel nare uitspraak van jou
sorry, moest ik ff kwijt
want hiermee impliceer je dat ik misleidende dingen zeg, en lieg over mijn intenties
eerljik gezegd heb ik hier wel een probleem mee
jij doet het zoals jij goed denk voor jouw hond, dat past bij jou en bij jouw hond
ik ga met net zoveel liefde en inzet om met mijn hond, en ik zou het fijn vinden als je uitgaat van die intentie ipv te suggereren dat dat anders is.
ik laat het hier even bij, maar ik vind wat jij daar neer zet disrepectvol en niet passen bij het topic "
met alle respect Petra, maar dit vind ik dus een heel nare uitspraak van jou
sorry, moest ik ff kwijt
want hiermee impliceer je dat ik misleidende dingen zeg, en lieg over mijn intenties
eerljik gezegd heb ik hier wel een probleem mee
jij doet het zoals jij goed denk voor jouw hond, dat past bij jou en bij jouw hond
ik ga met net zoveel liefde en inzet om met mijn hond, en ik zou het fijn vinden als je uitgaat van die intentie ipv te suggereren dat dat anders is.
ik laat het hier even bij, maar ik vind wat jij daar neer zet disrepectvol en niet passen bij het topic "
Ik weet niet of Lily Janehet zo bedoelt heeftnaar jou, ik denk zelf altijd dat wij mensen nogal goed zijn in EVA; invullen voor een ander
zowel naar elkaar als naar een hond. Zoals ik Lily Jane's post lees gaat het haar vooral om de lading die aan bepaalde handelingen gegeven wordt. Voorbeeldje; ik houd bij trainen het meeste van shapen; uitgaande van wat de hond doet, mijn communicatie vorm eraan toevoegen. Daarnaast heb je luring; uitlokken met voer en moulding vormen, dus bv als je een pup wilt laten zittenzijn kont op de grond duwen en dan 'zit' zeggen. Ik houd niet van die laatste trainingsvorm omdat ik die te dwingerig vindt, zeker voor een pup. Omdat het soms lastig is om te wachten tot een hond wat doet en daar een signaal aan te gaan koppelen, gebruik ik tegenwoordig een combinatie van lichaamstaal om iets uit te lokken, shaping en heeel soms lokbrokje maar dat laatste steeds minder.
Nu had ik het probleem dat als Spot buiten ergens heel erg op fixeert, ik hem 'kwijt' ben, hij rukt aan de lijn, springt en dat is voor hem en mij niet fijn. Een van dingen die hem helpen om rustiger te worden, is gaan zitten. Maar het commando 'zit' komt dan niet door de bananen heen. Door hem op dat moment zachtjes met de hand naar beneden te leiden - en niet duwen- komen we weer 'in gesprek'. Diepe zucht van hem en mij. Mijn intentie is niet om hem te domineren, zijn geur te camoufleren of wat dan ook. Ik kan dat er allemaal wel aan gaan hangen, maar het gevaar daarvan is, dat ik de handeling om de handeling uit ga voeren, en dat is voor mijn gevoel dan weer niet goed.
Nergens in jouw posts lees ik dat jij die intentie zou hebben.
Mireille
Even een kleine sidestep; ik heb vanmorgan dat hurken en schuin naar de grond kijken geprobeerd opeen pad waar blijkbaar net hertjes over gestoken waar en er twee dat errug spannend vonden. Het had niet helemaal het gewenste effect.. Ik keek dus niet naar wat ze aan het doen waren. Nu zat ik vlak naast een sloot. Ik denk dat de hertjes daar overheen gesprongen waren. Nou, dacht Spot, dat kan ik ook! Met een mega jump, zo ver heb ik hem nog nooit zien springen, over de sloot heen. Gelukkig was de lijn net lang genoeg, maar op een haar na was ik zo met de kop naar voren de moddersloot ingedoken. Geloof dat ik deze truc nog maar even parkeer...
Mireille
" Even een kleine sidestep; ik heb vanmorgan dat hurken en schuin naar de grond kijken geprobeerd opeen pad waar blijkbaar net hertjes over gestoken waar en er twee dat errug spannend vonden. Het had niet helemaal het gewenste effect.. Ik keek dus niet naar wat ze aan het doen waren. Nu zat ik vlak naast een sloot. Ik denk dat de hertjes daar overheen gesprongen waren. Nou, dacht Spot, dat kan ik ook! Met een mega jump, zo ver heb ik hem nog nooit zien springen, over de sloot heen. Gelukkig was de lijn net lang genoeg, maar op een haar na was ik zo met de kop naar voren de moddersloot ingedoken. Geloof dat ik deze truc nog maar even parkeer...
Mireille "
Mireille "
De "mentale overheersing" komt in de opbouw Na de "lichamelijke overheersing" het is hoe de moeder haar gezag uit zal breiden over haar pups, eerst de aanleerfase (waarin fysieke overheersing haar voornaamste tool is) om daarna systematisch over te stappen op een handeling gekoppeld aan het "commando" (om het zo maar te noemen)
Wij mensen beginnen dus ook consequent verkeerd om in het trainen van onze honden want we gaan geluiden koppelen aan houdingen die de hond al kent (zit, af, sta) terwijl we die vanuit het perspectief van de hond eerst lichamelijk op zouden moeten bouwen. Gaan we dat doen echter komen we meteen in een gesprek met de hond over motivaties, intenties en sociale verhoudingen. Kiezen of delen dus.
" Even een kleine sidestep; ik heb vanmorgan dat hurken en schuin naar de grond kijken geprobeerd opeen pad waar blijkbaar net hertjes over gestoken waar en er twee dat errug spannend vonden. Het had niet helemaal het gewenste effect.. Ik keek dus niet naar wat ze aan het doen waren. Nu zat ik vlak naast een sloot. Ik denk dat de hertjes daar overheen gesprongen waren. Nou, dacht Spot, dat kan ik ook! Met een mega jump, zo ver heb ik hem nog nooit zien springen, over de sloot heen. Gelukkig was de lijn net lang genoeg, maar op een haar na was ik zo met de kop naar voren de moddersloot ingedoken. Geloof dat ik deze truc nog maar even parkeer...
Mireille "
Mireille "
haha, ik zie het helemaal voor me, had je toch "geluk" dat de lijn genoeg reikwijdte had
kwam hij wel weer netjes met dezelfde enorme sprong weer terug??
"
haha, ik zie het helemaal voor me, had je toch "geluk" dat de lijn genoeg reikwijdte had
kwam hij wel weer netjes met dezelfde enorme sprong weer terug?? "
haha, ik zie het helemaal voor me, had je toch "geluk" dat de lijn genoeg reikwijdte had
kwam hij wel weer netjes met dezelfde enorme sprong weer terug?? "
Ja, dat wel
, met wat aandringen. Zou graag zeggen dat ik helemaal cool calm en collected was gebleven maar dat klopte niet helemaal . Het gind meer zo van SPOT, NEE! Diepe zucht... 'Kom' en toen kwam hij terug springen...En op zich is het goed nieuws dat hij nu kan springen, het heeft bij hem wel even geduurd voor hij die lange stelten zodanig onder controle had dat hij de sprongkracht - en dus ook stuwkracht bij het steppen - echt goed kon gebruiken. Geloof dat het nu wel in orde komt...
Mireille
"
De "mentale overheersing" komt in de opbouw Na de "lichamelijke overheersing" het is hoe de moeder haar gezag uit zal breiden over haar pups, eerst de aanleerfase (waarin fysieke overheersing haar voornaamste tool is) om daarna systematisch over te stappen op een handeling gekoppeld aan het "commando" (om het zo maar te noemen)
Wij mensen beginnen dus ook consequent verkeerd om in het trainen van onze honden want we gaan geluiden koppelen aan houdingen die de hond al kent (zit, af, sta) terwijl we die vanuit het perspectief van de hond eerst lichamelijk op zouden moeten bouwen. Gaan we dat doen echter komen we meteen in een gesprek met de hond over motivaties, intenties en sociale verhoudingen. Kiezen of delen dus. "
De "mentale overheersing" komt in de opbouw Na de "lichamelijke overheersing" het is hoe de moeder haar gezag uit zal breiden over haar pups, eerst de aanleerfase (waarin fysieke overheersing haar voornaamste tool is) om daarna systematisch over te stappen op een handeling gekoppeld aan het "commando" (om het zo maar te noemen)
Wij mensen beginnen dus ook consequent verkeerd om in het trainen van onze honden want we gaan geluiden koppelen aan houdingen die de hond al kent (zit, af, sta) terwijl we die vanuit het perspectief van de hond eerst lichamelijk op zouden moeten bouwen. Gaan we dat doen echter komen we meteen in een gesprek met de hond over motivaties, intenties en sociale verhoudingen. Kiezen of delen dus.
"Fysiek hoeft niet met aanraking gepaard te gaan.als je me zou zeggen, verdiep je in hondentaal en gebruik je lijf om je pup 'uit te nodigen om mee te gaan' ja,daar kan ik inkomen. Hmm, krijg niet goed onder woorden waarom ik het niet met je eens ben. Maar dat komt misschien omdat ik zeker bij een pup niet denk in termen van overheersing. Ik denk in termen van uitnodigen, volgen, vormen, samen op stap gaan. En daarbij past maar weinig lichamelijke dwang.
Mireille
Dit onderwerp staat op slot
Het onderwerp is niet meer recent en staat in het archief. Wil je over "Belonen, is dat eigenlijk wel zo goed?" praten, begin dan een nieuw onderwerp in het hondenforum.
Lees ook
-
Inloggen
InloggenNog geen account op de HondenPage? Registreren
^