Toestemming van het moderatorteam
Goedemiddag,
met een brok in mijn keel schrijf ik dit bericht. Het is voor ons heel moeilijk dat dit zo moet gaan, maar wij kunnen niets anders en nu is het nog de tijd dat het mogelijk is. Wij zoeken een goed baasje voor onze lieve (geredde) pup Hope.
Gegevens
Ras: Wij gokken iets van Stafford / Pitbull / Bulldog die richting op
Leeftijd: Met hulp van de dierenarts gokken wij nu 12 weken
Gechipt: Ja op onze naam
Stamboom: Nee
Entingen: Wij hebben haar laten titeren en zij had op dat moment genoeg antistoffen.
Hope is met 5 weken bij haar moeder weg gehaald. Vervolgens is ze bij een gezin gekomen die totaal geen verstand van honden had. Daar ging ze gelijk over op brokken terwijl ze nog pap zou moeten hebben. Ze liepen ook al 2 uur met haar achter de kinderwagen. Alles wat zij had gebruikte zij dus als energie en niet om te groeien.
Een week later belde een vriendin van mij op (zij woont in dezelfde flat) dat er iets moest gebeuren en of ik een huisje wist. Ze wilde de hond niet meer etc. etc. Dus ik ben gaan kijken samen met mijn vriend, en we hebben besloten dat zij daar geen minuut langer moest blijven. Het was weekend dus we hebben haar zelf mee naar huis genomen (moesten hier wel nog 250 euro voor betalen) om daar verder te zoeken maar in ieder geval aan te sterken.
Maandag naar de dierenarts gegaan die haar ongeveer 6 weken schatte. We hebben de dag van ophalen (18 augustus) dus maar gezet als haar 6 weken en dat zou betekenen dat ze ongeveer geboren is op 7 juli en zou ze vandaag 12 weken zijn.
Haar gedrag is vanaf het begin af aan al bikkelsterk. Ze had een enorme achterstand, maar groeide enorm! Haar karakter is rustig, onderzoekend en vooral nog echt puppy. We hebben haar hier ook echt puppy laten zijn, en geen rare kunstjes aangeleerd. Netjes aan de lijn lopen gaat daar in tegen wel goed (met af en toe een hap in de lijn). Maar ze loopt hier eigenlijk alleen maar los.
Ze is voor de duvel niet bang, en vind alles lief en leuk. Ze kwam hier met een enorme verlatingsangst, maar slaapt nu toch al netjes in de bench. Alleen laten is nog moeilijk, maar dat is een kwestie van trainen, want het lukt hier ook steeds beter. Maar door die verlatingsangst (en wij denken ook angst voor gesloten ruimtes) heeft dat meer tijd nodig.
Het is een pittig dametje met ontzettend fijne scherpe puppytandjes die ze soms wel goed weet te gebruiken om te spelen. Het nadeel van zo vroeg bij haar moeder weg zijn, is dat ze geen flauw benul heeft van correcties in welke vorm dan ook. Ze snapt dit gewoon niet, en zou dit eigenlijk van een andere hond moeten leren.
Nu de reden dat ze hier niet kan blijven. We hebben haar opgevangen om een nieuw huis te zoeken. We zijn nu 6 weken verder en ze is goed aangesterkt nu (onder andere door haar gelijk op vlees te zetten in combinatie met puppymelk nog). Ze is klaar om verder te gaan eigenlijk.
Nu hebben wij nog 2 honden in huis, die best goed met haar samen gaan. Nu zou het voornamelijk om Diesel gaan, omdat dat mijn hond is. Die gaat goed samen met haar, maar Diesel heeft veel last van spanning en stress door de omgeving hier (waar ik helaas om korte termijn niets aan kan veranderen). Ik heb Diesel een nacht ergens anders gehad, waar ik zag dat hij tot rust kwam. Maar Diesel zijn liefde is onvoorwaardelijk voor mij en mijn liefde voor hem ook. Als ik mijn moeder mag quoten dan zei zij het volgende: 'je kunt die hond nog beter een spuitje geven dan dat je hem herplaatst. Die liefde van jullie is zo sterk, dat je hem meer rust geeft door nog even te vechten hier en uiteindelijk samen in een huisje te zitten, dan dat je hem herplaatst en dat hij op korte termijn rust heeft maar jou mist'
Ik kies dus voor 100% voor Diesel, maar ik wil wel zo veel mogelijk bij hem uit te buurt houden (vooral omdat hij eigenlijk niet samen gaat met honden). Hope is op dit moment gewoon te veel voor hem, en ik kan nog wel weken uitproberen en kijken. Maar nu is het moment dat zij nog met volle overtuiging kan leren van een nieuwe omgeving. Ze heeft niet veel moeite om zich aan te passen.
Nu kunnen wij gedragstherapeuten inschakelen etc. En dat zouden we met alle liefde doen. Maar die rust in Diesel zijn hoofd krijg ik alleen door hier weg te gaan. En daar ben ik hard mee bezig. Een pup is hier gewoon te veel, en nu ze nog zo jong is kan ze nog veel leren en zich snel aanpassen aan een nieuw gezin.
Veel meer kan ik even niet kwijt, vooral omdat het bij ons ook veel pijn doet. Maar het is het beste voor zowel Hope als voor Diesel.
Voor contact graag een prive bericht. Vragen mogen wel openlijk gesteld worden. Ik heb express geen gebruik gemaakt van andere social media, omdat er veel mensen zijn die het niet zullen snappen. En zulke opmerkingen kan ik ook op dit moment gewoon niet hebben. Het is al erg genoeg.
Nog wat foto's:
De eerste dag dat wij haar hadden, gingen wij naar de opening van het voetbalseizoen. Ze heeft zich hier voorbeeldig gedragen en lag te slapen tussen al het geschreeuw etc.

Ondanks haar scherpe puppytandjes is ze heel lief met kinderen.

Samen met Diesel.

Dit was deze ochtend. Als ik aan het werk ben dan zoekt ze altijd de leukste plekjes om te gaan slapen, terwijl er gewoon een mandje staat waar ze uiteindelijk wel in gaat liggen

Dit is ook deze ochtend, toen ze maar al te graag mee wilde helpen met het inpakken van bestellingen.




3 doggies










?








