Hoe gaan jullie om met blaffen?

Ik weet het...shelties blaffen nu eenmaal.
Ik vind het ook geen probleem hoor dat hij blaft. Het hoort bij het ras.
Maar iets minder blaffen...of minder lang...dat zou wel leuk zijn af en toe

Er zijn dingen fout gegaan tijdens de opvoeding van Cody wat blaffen betreft.
Iedereen moet namelijk meehelpen en consequent zijn. Dat is helaas onmogelijk hier in huis.

Nu mijn vraag...blaffen jullie honden veel? Waarom blaffen ze?
Tot hoever staan jullie dit toe? Want doen jullie om het geblaf te "corrigeren"?

heb een hekel eraan als mijn hond blaft, onnodig.

nou is een newfoundlander geen echte blaffert, alleen als ze buiten ligt en ik komt thuis, of als ze bij de watertrainingen is blaft ze, dan leg ik mijn hand vlakbij haar, mijn hand houdt ik neer, plat.

en zeg..stil. meer niet, dan negeer ik haar, vind ze niet leuk. ik loop dan naar binnen en het geblaf houdt op.

ook op de watertrainingen houdt ik mijn hand plat, dan blaft ze van pure opwinding, ze wil zo graag.
dat begrijp ik wel, maar nogmaals heb zo,n hekel aan dat geblaf. hahaha

Mijn hond was ook een blaffer, vaak om niks maar hij was ook jong.
Het is een duitse herder dus catogorie waakhond. We kozen daar ook voor.
Om het minste en geringste blafte hij. Ook snachts buiten in de kennel,want hij zag een konijn.
Als hij om niks blafte stuurde we hem de bench in. Werkte een beetje.
Maar toen begon ik zelf met een boze grom stem nee te zeggen. Dat werkte wel goed.
Me hond kent nu onze stappen die we zetten en onze auto geluid en blaft daar niet meer om.
Als er een vreemde aan komt lopen blaft hij wel. Hij weet nu precies wanneer hij wel en niet moet blaffen.

Ik snap wat je bedoelt, Brody begon pas een paar maanden (±3) geleden met blaffen. Het probleem met Brody is dat hij blaft als er iemand aan de deur komt die hij niet kent (waaks) en dan vooral bij de mensen die de folders bezorgen.

Als we het horen dan proberen we hem te kalmeren door hem te aaien en door 'goed zo Brody' of 'brave Brody' te zeggen, het probleem is dat wij niet altijd thuis zijn en soms zit er alleen iemand boven. De gene boven moet dus echt opletten en als hij de brievenbus hoort zeggen dat het goed is voor hij begint te blaffen, als hij toch blaft proberen we hem verbaal te corrigeren door gewoon 'rustig Brody' of 'nee Brody' te zeggen en zodra hij stop meteen 'goed zo Brody' of 'brave Brody' te zeggen.

Santa blaft zeer weinig. Hij valt heel soms naar een bepaalde hond uit, dan blaft ie dus.
Eerder, toen hij nog niet zo lang hier was, en ik stond bv nog even bij de voordeur met de buurvrouw te praten, dan blafte ie een keer. Echt zo'n "WOEF", en klaar
En een keer 's nachts, waarschijnlijk schrok hij, later bleek er bij de overburen te zijn ingebroken.
De keren dat hij het deed en het me niet aanstond, ben ik direct zonder iets te zeggen weggelopen.
Ik heb ook begrepen dat een Golden  niet echt een blafferd is.
Ik heb niet echt tips voor je, zolang er bij jullie niet consequent wordt gereageerd, zal het moeilijk worden.
Ik ben erg van het negeren, maar dan moet de hond wel de link leggen.

De 2 kleine hondjes van mijn ouders blaffen (keffen) heel veel, heel hard en heel onnodig.
Mijn ouders gingen de sleutelbos op de grond gooien, boos worden etc, het is alleen maar erger geworden.
Ik kan er slecht tegen, moet ik zeggen.

Ja Faya blaft veel. Bij al het "gevaar", wat dus van alles kan zijn. Gelukkig geen storend geblaf. Tenminste, het is heel hard maar laag en met veel gegrom.

Ik corrigeer het door haar bij me te roepen en even te kalmeren en het is goed of klaar te zeggen.

Als ik echt in mijn vingers ga knippen, boos word of nee ga bulderen wordt het alleen nog maar erger.

Jamie blaft alleen veel in de tuin, als er iemand langs loopt. Dan roep ik haar naar binnen en is het klaar. Verder blaft ze eigenlijk niet vaak. Soms corrigeer ik haar, soms negeer ik het en soms stel ik haar gerust, net wat op dat moment werkt. 
Kiwi blaft werkelijk nooit. Heerlijk! 

Als Sasja blaft..is er iets aan de hand.een persoon die langsloopt...postbode..andere honden..enz enz.
nu heeft het enorm geholpen door echt eens te gaan kijken als ze weer blaft.
is het de postbode??
dan roep ik met een diepe zucht...''och..het is de postbode maar''.
of..dat is een vallend blad....hee dat is "naam van hond of mens''.

Nu een jaar later is het blaffen zeer minder geworden.
ik heb wel zeer vaak moeten opstaan..en nu nog.
dan kijk ik uit het raam...vertel wat ik zie..en dat is het dan.

nu is ze nog steeds allert..maar ipv blaffen kijkt ze nu vaak op.
en dan moet ik al gelijk reageeren als ik het zie want anders word het toch blaffen.
(ik heb het hier over allert kijken hé)

dit kan iedereen ook doen.
kinderen (als ze oud genoeg zijn) je echtgenoot(te)..vrienden en familie.

en dan nog word je soms verbaasd.
zit er ineens een kat in je tuin waar de hond op reageerd...alleen sluipt de kat door de tuin heen.
mischien het vallen van het blad.....
ik heb ook even 3 dagen even moeten reageren op het vallen van walnoten op mijn dak.
tja...als je slaapt en er valt ineens een walnoot op je platte dak dan hoor je dat wel.
en Sasja reageerd er ook allert op..ze kijkt op..peilt mijn mening.
Ik vertel...ach dat was maar een walnoot..draai me om en slaapt verder.
(Sasja slaapt in mijn bed)

Na 12 keer...wist ze het wel...en dat terwijl het seizoen van die vallende walnooten nu is
mischien in het begin even wat veel werk...maar na een tijd pluk je er echt de vruchten van

Cody blaft als er iemand thuiskomt. Vooral als ik thuiskom...
Ook als er gebeld word. Als je rare hoge geluidjes maakt.

Als we aan het spelen zijn met de bal (wat ik overigens weer helemaal niet erg vind. Heerlijk die enthousiasme)

Ook als het donker is buiten er loopt iemand langs het huis. Vooral als mensen aan het praten zijn of langssloffen gaat Cody op hoge poten naar de voordeur en blaffen.
Dit komt voornamelijk omdat mijn broer het leuk vind om dat gedrag te belonen. GOED ZO CODY! PAK ZE!
Heb hem al 100000 keer gevraagd dat niet te doen. Maar helaas.
Ook al heel wat ruzie om gehad.

Nu ben ik daar mee bezig om t af te leren.
Als hij opstaat om boos naar de voordeur te lopen roep ik hem bij me en kalmeer hem. Dit helpt 9 van de 10 keer. Maarja, als mijn broer weer eens langskomt is het al snel weer teniet gedaan.

Mijn nichtje van 1,5 jaar slaapt hier wel eens tussen de middag. De bel gaat. Cody gaat blaffen. Nichtje wakker. Moeder boos.

Ik wil het blaffen gaan verminderen...vandaar dat ik tips en ervaringen vraag.

Ik stuur degene die blaft naar zijn plaats! ik schreeuw niet tegen hem want dat stimuleerd het blaffen alleen maar zeg gewoon rustig Bas plaats en dan weet hij genoeg vertrekt naar zijn plaats en weet ook dat hij er pas af mag als we hem vrij geven

doen dit nu sinds een paar weken en werkt perfect het blaffen word echt minder!

Wat voor soort blaffen is het Simone? Welke toon (hoog, laag)? Frequentie, snelheid van blaffen? Eventueel kun je het eens opnemen.
Zegt namelijk iets over de emotie die bij het blaffen komt kijken, en is dus ook het eerste wat je moet alvorens je iets kunt "afleren"

Ja..oeps...dit is zwaar aangeleerd gedrag.Soms heb je familie die je echt achter het behang wilt plakken.....
leer anders je broer aan om dit niet meer te doen...
of anders???? laat je broer eens een maand op je hond passen..(of een weekeinde)
vaak vinden ze het dan vervelend en gaat het ineens wel goed.

een anders goed en zeer taktische benadering is je hond daar te laten logeren terwijl hij net een feestje heeft gehad.
(ik weet niet of hij een vriendin heeft waar jij het goed mee kan vinden en graag met jou onder een hoedje wilt spelen)

en anders gewoon de hond niet meer uit laten door je broer.
alleen mensen die jou hond niet opnaaien mogen jou hond uitlaten.

Ik denk er niet aan om Cody aan mijn broer mee te geven. Ik geef mijn hond niet zomaar even een weekend aan iemand mee hoor...
Misschien als er een hele goede reden voor is. En ik wil juist dat hij minder met mijn broer samen is zodat ik het onder controle is. Mijn broer is gewoon koppig en zegt: zo maak je hem waaks. En uitlaten? Dat heeft er niets mee te maken, dit gebeurd als we binnen zijn. Niemand laat trouwens mijn hond uit, behalve ikzelf.

Het blaffen als er iemand langsloopt is een lage blaf. Ze lopen ook vaak in elkaar over. Hij vind het niet leuk dat er iemand langsloopt. De blaf als ik thuiskom is een hoge blaf. Duidelijk blijdschap. Ook zijn alle blaffen ''los'' van elkaar. Hopelijk word je er een beetje wijs uit...k weet niet hoe ik het anders moet noemen.

Zijn de deuren overal open? Dus kan Cody op eigen houtje in de hal komen die aan de voordeur ligt bijvoorbeeld? 

En 's nachts, blaft Cody dan, en is er dan ook dezelfde bewegingsvrijheid?

Ja, alle deuren zijn open. Hij kan op eigen houtje de gang in naar de voordeur. S'nachts ligt hij in zijn bench. Hij blaft dan nooit. Reageert niet op geluiden of prikkels. Tenzij die geluiden extreem zijn zoals een ambulance in de straat.

Ik lees even mee..

@Mariska;

Dat vindt ik nog al wat!
Omdat "de plaats" van de hond altijd "zijn veilige plekje" moet zijn en blijven en dus NIET als een soort straf plek gezien moet worden!
Daarbij kan het straffen voor blaffen nogal verwarring geven aan een hond!
Een hond maakt nooit zomaar, zonder reden geluid, dus piepen/janken, grommen of blaffen!
dit is voor de hond een manier om te communiceren en dus dingen duidelijk te maken/ aan te geven!
De hond wil je dus iets vertellen, het is dus een beetje gek om de hond daar voor te straffen!

Hier een ander topic over dit onderwerp en een handige link;

http://www.hondenpage.com/hondenforum/126009/%22waarom-je-blaffen-niet-moet-corrigeren.%22.php

http://idealehondenbaas.nl/waarom-je-blaffen-niet-moet-corrigeren

http://www.licg.nl/t5/

Het is het overwegen waard om de deur naar de gang dan eens dicht te houden en Cody's ruimte daarmee iets te beperken. Niet zo zeer omdat gedrag dan uit gaat doven (kan altijd nog aan het raam gaan staan blaffen) maar omdat het geblaf denk ik symptomatisch is voor een stuk verantwoordelijkheid die hij op zich heeft genomen. En troost je, dat heeft maar heel weinig met je broer te maken, het is alleen makkelijker te corrigeren als die er niet is 

Een dichte deur zorgt er trouwens ook voor dat je zelf als eerst bij de voordeur bent als er gebeld word. Word dus vanzelf weer jouw taak om die territoriumgrens wat te bewaken. 

Wat betreft die hoge blafjes tijdens spel, binnenkomst of "hoge geluiden" Denk dat het opwinding is en zou niet zo 1-2-3 weten wat je daaraan kunt doen. Het commando "stil" is natuurlijk een optie, maar neemt niet de onderliggende emotie weg, is zelfs gezonder voor de hond om hem dan te laten blaffen omdat hij anders een stuk uitingsvorm gaat onderdrukken.

Maar wie zegt dat het straf is om een hond naar z'n plaats te sturen? Wie zegt dat het uberhaupt straf is?

Dit vind ik altijd zo lomp he.. Als je gewoon normaal plaats zegt bied je je hond gewoon een alternatief.

Daarbij, naar z'n veilige plek sturen, wat een straf. Het is toch veilig. Voelen ze zich toch goed?

Zelfde als mijn moeder nu (helaas gebeurt dat niet ) zegt, wanneer ik het wat moeilijk heb: Geeft niks kind, ga maar lekker naar je bed.

Straf. Er zijn ergere dingen.

Dat is inderdaad een goede tip!
Hij kan overigens niet bij t raam gaan blaffen, de keuken is naast de voordeur met een hoog raam waar hij niet bij kan.

Ik zal het eens gaan voorleggen om de deur dicht te houden. Zorgt vast voor wat meer rust ook.

Oh nou...wilde alleen aantonen dat als Cody Wil blaffen, Cody ook Gaat blaffen ongeacht wat je doet. Maar ik denk dat als je die "zone" gaat claimen, dat stuk blafgedrag snel genoeg weg is, omdat Cody eigenlijk helemaal niet wil blaffen'

Hier ook een enthousiast blaffer nu het 's-avonds vroeger donker wordt weer meer want hij word alerter.

We hebben de ramen(zijn erg grote ramen) voor afgeplakt met raam folie. Hij bleef zo gefixeerd voor de raam zitten kon hem 80 keer per dag weg halen. Mensen kijken is niet erg maar zodra er een hond voorbij kwam ging hij compleet uit zijn plaat. Als ik het op tijd zag kon ik extreem blaffen voorkomen maar dan moet ik hem echt continue in de gaten houden. Ik werd daar bloednerveus van en Koda ook. Hij is echt vele malen rustiger nu hij het raam niet hoeft te bewaken.

Als hij bij de achterdeur blaft leidt ik hem daar weg naar zijn plek. En ik zeg er wel altijd bij het is goed niets aan de hand.

ik geef hem niet op zijn donder door hem plaats te sturen want ik zeg dit op een rustige manier tegen hem tis gewoon om hem uit het blaffen te halen door hem op iets anders te laten doen
hij gaat gewoon op zijn plaats liggen net als tie snachts doet hij ziet nog steeds zijn veilige plekje als iets veiligs als ik straf dan doe ik dat op een andere manier met een luide foei erbij dus ze kunnen dat hier echt wel uitelkaar houden!

gr mariska

Hier ook zo'n blafbak

Als de bel gaat mag ze best blaffen, maar ga dan alsjeblieft niet door en door en door en door.
Er wat van zeggen ('klaar', 'afgelopen') of haar laten zitten hielp niks, net of dat haar nóg meer triggerde.
Tegenwoordig negeer ik het, het stopt dan sneller. Ze loopt dan met een hoog, soort mopperend, piepje (soort van 'huu huuu huuu') weg en gaat op haar kussen of op de bank liggen.
En dan zeg ik dus "dank je wel" of zoiets.

Ook blafte ze altijd tegen de postbode (wat ik ook nog wel kan begrijpen, het is toch een vreemde die bij haar deur staat), maar dat was echt van de gekke. Trok post uit de brievenbus (perforatiegaatjes) en ging echt totáál uit haar plaat.
Nu hebben we de brievenbus dicht gemaakt en een brievenbus aan de buitenmuur gehangen. Zij hoort de brievenbus niet meer (dan rende ze namelijk, al blaffend, als een bezetene naar de gang) en de post blijft ook heel

Blaffen als de buurman zijn voordeur dichtgooit (erg hard trouwens), maar dat negeer ik dus gewoon.

Ook blafte ze altijd als ze in de gang was en iemand langs zag lopen, nu komt het wel eens voor dat ze alleen maar kijkt.

Mijn vriend wil nog wel eens wat bozig/geïrriteerd reageren als ze blaft en dan gaat ze dus langer door.

En dan te bedenken dat we voor haar kozen omdat ze niet blafte; haar broertje blafte heel erg, tegen alle honden in de omliggende buitenkennels.

Als Lola blaft, ga ik even kijken wat er aan de hand is. En dan is er ook altijd wel iets, er loopt een andere hond lang, er stopt een auto voor de deur etc. Ik beloon haar dan en dan is alles weer rustig. Soms blaft ze ook s nachts als er luidruchtige mensen langslopen. Als ik haar niet even ga belonen en kalmeren blijft ze doorblaffen.

Als er 's nachts pratende mensen langslopen (of 's avonds, in ieder geval als wij al in bed liggen) dan wil ze ook wel blaffen, maar 2, 3 keer en dan is ze stil.
Dan ga ik dus ook niet naar beneden.

De hond van mijn ouders is ook zo'n blafferd, heel hoog, naar kefje (Pincher x Jack Russel).
Moeder boos, vader boos, moeder zwaait wat met vliegenmepper.
Tsja, dat werkt dus averechts.
Als ik bij mijn ouders kwam was ze ook altijd helemaal hyper, springen, blaffen, of ik er nou de dag ervoor nog was geweest of niet.
Ik negeer haar nu, ze springt nog wel, dan zeg ik haar ook wel even gedag, maar als ze zo leip doet dan kijk ik haar ook niet aan.

Terwijl ik dit typ gooit de buurman zijn voordeur dicht (gelukkig, dan ben ik ook even verlost van dat irritante getrommel...), Mellow schrikt op uit haar half-slaap (ze slaapt niet gauw écht heel diep, altijd alert), kijkt mij aan ("goed zoooo") en slaapt weer verder

Ze heeft altijd heel erg het gevoel het huis te moeten bewaken voor alle mogelijke gevaren (van kat op de schutting van de achterburen tot iemand die aan de overkant van de straat langs loopt).

Het enige blafje wat ik heel leuk vind is wanneer we in de tuin zijn (zoals afgelopen zomer) en mijn vriend met de motor aan komt. Dan doet ze iets van "rrrrrr wrrrrroef, woef woef, rrrrrrr", dan is ze zó enorm blij

Mijn reactie hangt af waarom ze blaft. Als Bora blaft om aandacht draai ik me om en doe niets, dan is ze zo stil. Maar blaft ze omdat ze bang is ergens voor haal ik haar uit de situatie, en blaft ze omdat ze meent iets te horen dan zeg ik dat het ok is en is ze stil.

Yoran blaft eigenlijk nooit tenzij hij het niet vertrouwd, Rixt daarintegen heeft altijd de snater open. Ik heb inmiddels gauw in de gaten wat ze wil en daar reageer ik ook op, vraagt ze bv aandacht dan negeer ik haar, is ze geschrokken of ze denkt dat ze wat gezien heeft dan ga ik naast haar staan en zeg van het is goed, dan houdt ze ook op.

Dobber is ook een blafferd en bij ons zijn ook dingen in de opvoeding verkeerd gegaan. We hebben vroeger dus ook heeeeeeel veel blaffen gehad en over het algemeen protestgeblaf. Dobber blaft ook wel eens bij het spelen maar dan vind ik het niet erg, dat is meer van opwinding en ik hoor ook wel aan het blafje wanneer het spelen/opwinding of aandacht claimen is. Bovendien blaft Dobber om grenzen af te tasten. Sinds 5 dagen slaapt ze bijvoorbeeld niet meer in de kennel 's nachts maar in de bench. Straks word het weer heel koud en ondanks dat ze een dikke vacht heeft heb ik haar dan liever in de garage dan in de kennel. Dus in de winter slaapt ze in de bench voor de kachel. Maar ja, de bench gaat wel dicht... En dat is voor Dobber dan weer een probleem want ze wil liever niet dat ik haar ruimte beperk (ik bepaal letterlijk voor hoe lang ze waar moet blijven en wanneer ze er in en uit mag. Dat is nogal wat om 'op te geven'. Dus dan gaat ze 's nachts blaffen om te testen of ik het wel echt meen en of ze niet uit de bench mag. Een half jaar geleden was dat nog heel erg. Dan gooide ze echt de kop in de nek en loeide een eind weg. En dat gedrag was na vier weken pas uitgedoofd. Maar nu zit ze al 5 dagen 's nachts in de bench en ik merk dat ze wel wat aan het blaftesten is, maar dat het ook heel goed te corrigeren is. En dat was vroeger dus wel anders . Maar goh, wat zou het veel gemakkelijker zijn geweest als we vroeger duidelijk en consequent waren geweest bij aandachtblaffen...