Kleine kinderen en stuiterballen

Hallo. Ik heb even een opvoedkundig vraagje. Onze jonge hond  van 5 maanden weet inmiddels dat hij niet tegen vreemden mag opspringen. Ook bij ons doet hij het niet. Kinderen zijn echter een ander verhaal. hij vindt ze geweldig maar is er echt veel te lomp mee. Nou heb ik neefjes, nichtjes en buurkinderen geleerd om stokstijf stil te blijven staan en naar boven te kijken als hij zo doet en hem pas aandacht te geven als hij normaal doet. Dat gaat prima. Maar hoe leer ik mijn springveer dat hij zich aan moet passen aan kinderen en niet andersom?

je doet het helemaal top toch!! de pup zal snel genoeg doorhebben dat springen en gek doen geen aandacht krijgen is, als ie rustig word en dan krijgt ie aandacht zal ie het snel genoeg door hebben!

Kent je hond het commando 'laag' al? Als die van ons af en toe nog eens springt roepen we gelijk 'laag'.. Als ze dat commando eenmaal snappen is het een stuk makkelijker En je kan kinderen zeggen dat ze naar voor moeten lopen als de hond tegen ze opspringt..En corrigeer je met je stem als je hond springt?
En is je hond rustig voordat hij op de kinderen afloopt? En is hij dan aangelijnd?

Hij doet het heel goed als kinderen weten hoe ze met honden om moeten gaan. Maar bij hele  kleine kinderen, drukke kinderen of kinderen die bang wegrennen gaat hij stuiteren. op zich logisch natuurlijk maar ik wil dat gedrag wel aanpakken. Ik kan natuurlijk niet van een bang kind verwachten dat hij stil blijft staan als mijn hond opspringt. Nu vraag ik me af hoe ik dat het beste corrigeer. ik heb hem bij kinderen altijd aan de lijn, als hij gaat springen draai ik weg. Ik corrigeer dan niet met mijn stem maar negeer het. Is een andere aanpak beter volgen jullie?

Negeren heeft denk ik geen zin.. ik zou gewoon duidelijk en ferm "nee" zeggen en dan als je hondje weer 'laag' is het commando laag gebruiken..als je vaak genoeg laag zegt weten ze op een gegeven moment echt wel wat je bedoelt..  En als ze het goed doen overdreven belonen natuurlijk

Zoals je het nu doet is goed.
Wel een beetje vreemd natuurlijk, dat je vindt dat je aan kinderen niet kan vragen zich aan de hond aan te passen (nochtans begrijpen die perfect jouw mensentaal), maar je er wel vanuit gaat dat jouw jonge pup al die rare kinderen zomaar perfect moet begrijpen...
Tuurlijk kan je WEL aan kinderen zeggen hoe ze zich moeten gedragen naar een hond toe.
En is een kind te bang, of te wild of te onbezonnen, is het aan jou om je hond niet in contact te brengen met zo'n kind en is het niet aan jouw pup om daar mee om te gaan. Dan zorg jij, als begeleider van je pup, ervoor dat je afstand houdt. En dan kan jouw pup ook helemaal niet opspringen. Klaar.

Inderdaad. Ik vind niet dat alle kinderen zich aan mijn hond moeten aanpassen. Ik vind uberhaupt dat andere mensen geen last mogen hebben van mijn hond. Het is aan mij om mijn hond zo op te voeden dat weet hoe hij zich in zulke situaties moet gedragen.
En natuurlijk houd ik afstand van bange en drukke kinderen. Maar ik wil hem wel graag leren hoe hij daar mee om moet gaan. Op een rustige positieve manier. Wat ik nu doe is hem steeds uit die situatie halen. Maar naar mijn gevoel leert hij het dan niet. Vandaar dat ik om tips vraag.

In plaats van hem uit de situatie te moeten halen, is het beter hem niet in de situatie te brengen. Bij te drukke, wilde kinderen, kan je beter op afstand blijven. In het begin kan het zijn dat die afstand nog best groot is. Geen probleem. Ga bijvoorbeeld met je pup naar een speelpleintje en ga op afstand toekijken. Blijf zelf rustig staan, en waccht tot je hondje ook rustig wordt.  Beloon hem hier voor. Gaat dit goed, kan je de afstand tot die kinderen beetje bij beetje verkleinen, en zolang je hond rustig blijft: weer belonen. Zo leert ie twee dingen tegelijk: ten eerste z'n rust te bewaren, en ten tweede dat jij er voor hem bent in enge situaties.

Ik vind ook dat anderen geen last moeten hebben van mijn hond. Maar je kunt van een jonge hond niet verwachten dat hij niet reageert op prikkels.
Kinderen die rennen, schreeuwen, bewegen met armen en benen, dat is hardstikke leuk, spannend voor je hond. In mijn huis gelden mijn regels, in mijn huis wordt niet gerend, gegild naar de hond, en als de hond komt ga je niet hard wegrennen. Als er bange kinderen komen, houdt ik de hond vast, zodat hij niet in hun buurt komt.
Buiten is het een ander verhaal. Als kinderen langsrennen, wordt Bruce gecorrigeerd, als hij er achter aan wil. Een ferme nee, en ik houdt hem kort. Als hij op kinderen af wil, die aan het skaten zijn, bij de skatebaan, dan moet hij zitten en mag hij van een afstandje toekijken. Als kinderen tegen hem schreeuwen, vaak kleintjes die boe roepen, eigenlijk hun eigen angst verbergend, dan zeg ik dat ze dat niet moeten doen, dat de hond hen niet mag plagen, maar zij de hond ook niet.

Langzam is bruce er aan gewend geraakt, hij kijkt nu naar kinderen, ipv er op af te willen. Maar dit heeft wel tot zijn 2e levensjaar geduurd voor hij dit goed doorhad. Springen tegen kinderen heeft hij nooit gedaan, dit heb ik direct afgeleerd, omdat mijn kinderen toen nog maar net 5 en 7 waren.
Hij zal kinderen niets doen, maar in zijn grote onbenulligheid rent hij kinderen omver, omdat hij niet op tijd remt of zo. Daarom moet hij leren, dat hij wel even mag snuffelen, maar niet mee mag spelen.
Hij is dan ook heel voorzichtig met kinderen. Maar dat heeft tijd nodig...

Ja, dat heb ik dus ook gedaan, rustig laten toekijken en soms gevraagd of hij even mocht ruiken aan bijv het skatebord. Want dat maakt gek geluid, gaat op en neer, superspannend natuurlijk. Als hij het skateboard bekeken had, was er vaak al veel spanning weg. Dan liepen we weer rustig verder, of keken nog even op afstand. Maar het heeft echt tijd nodig.

Bedankt voor jullie tips. Ik besef dat het nog wel even duurt voordat hij echt rustig is bij kinderen. Binnenshuis gaat het bij ons ook goed, het is vooral op straat of als we ergens op bezoek zijn. Goed advies om weer eens naar een schoolplein te gaan. Dat hebben we wel gedaan in de eerste weken maar nu al heel lang niet.  Je moet wat als je zelf geen kinderen hebt

Ik heb ook geen kinderen en onze asielzoeker was een enorme opspringer.
Toch heb ik iedereen, buren, familie, maar ook onbekenden, kinderen en volwassenen op straat zo nodig uitgelegd dat ze de hond moeten negeren. Hij moest het namelijk wel leren, en daar heeft ie hulp bij nodig.
Je hebt een pup, veel mensen willen die waarschijnlijk ook aaien enzo. Onze hond was geen pup, maar heeft wel een zgn. hoge aaibaarheidsfactor, en hij werd keer op keer geprikkeld, en als hij dan opspringt, gaan mensen hem wegduwen, van alles zeggen, waardoor hij wel "beloond" wordt.
Ik leidde hem af, en beloonde als hij doorliep of met 4 poten op de grond bleef.
Commando laag heb ik nooit aangeleerd.
Als ik de hond kan afleren op te springen, hoef ik geen commando te geven.
Bedoel ik niet vervelend naar degenen die dit wel gebruiken, maar ik vind het niet nodig.

ik snap dat je wil dat je hond rustig is en zich netjes gedraagt bij kinderen.

maar kinderen die druk of bang zijn, zijn weer een stap moeilijker dan 'gewone' kinderen. je moet je pup dus eerst leren om zich netjes te gedragen bij 'gewone' kinderen, en als hij dat kan, kan je gaan toewerken naar zich ook zo gedragen bij drukke/bange kinderen. gehoorzaamheidstraining is daarbij ook belangrijk. vooral bij drukke en bange kinderen is het beter om je hond te leren zijn aandacht op jou te richten. totdat hij dat goed kan, moet je hem niet in dat soort situaties brengen, want dan leert hij alleen maar de verkeerde dingen aan.