socialisatie met andere honden

Onze Dasja is een beetje angstig voor andere honden, op de puppycursus gaat het opzich wel goed als ze even los mogen lopen maar als we op 'vreemde plekken' komen heeft ze de neiging om weg te rennen van de andere hond (durf haar daarom ook niet los te laten) Met honden die ze al kent (uit de buurt, van de puppyschool) gaat het ook prima maar als ze een vreemde hond ziet is het mis.
Nu heb ik wel eens gelezen over 'socialisatie-klassen' maar kan deze klasjes niet vinden in de omgeving van Emmen.
Heeft er iemand tips hoe ik dit het beste aan kan pakken?

Misschien mensen van HP die bij jou in de buurt wonen en die met hun stabiele, rustige hond langs willen komen? Dan kan Dasja op een rustige manier contact maken met een andere hond (die goed reageert en Dasja daardoor niet schrikt) en ze zo door krijgt dat vreemde honden helemaal niet eng hoeven te zijn.

Goede tip van Sanne, goed idee!

Heeft degene waar ze vandaan komt, niets gedaan aan socialisatie?
Waar komt ze vandaan?
Is ze in huis geboren en opgeggroeid?

En de puppyklas, hoe groot is de groep?

Jawel ze is goed gesocialiseerd en ze komt ook bij een zeer goede fokker vandaan. Ze is in huis opgegroeid en is verder ook totaal niet angstig (voor de duivel niet bang) Waarschijnlijk is ze toch een keer erg geschrokken van een andere hond en is hierdoor haar angst ontstaan. Het is ook niet zo dat ze extreem bang is maar bepaalde honden schrikt ze van en dan is haar reactie wegrennen.
De puppyklas telt in totaal 8 pups waaraan ze inmiddels gewend is

En inderdaad een goede tip van Sanne, dus hierbij zoek ik sociale/stabiele honden om mee te oefenen

Ik denk dat het een fase is, ik zie hetzelfde hier ook terug.
Eerst was het Bayco, nu een rustige en stabiele hond.
Nu zit Nanu in zo'n zelfde periode.

Ziet hij een andere hond, dan gaat hij blaffen, probeert er op toe te rennen, maar als de andere hond hem aankijkt, dan komt hij (nog net niet de staart tussen de benen) snel terug bij mij, hihihi!

Denk dat het de angst fase is in de pubertijd!

Ja klopt Rita het gedrag dat je beschrijft is precies het gedrag wat Dasja doet
Liet jij je hondjes op dat moment wel gewoon los lopen?

Ja ik wel, maar mijn Nanu loopt in een roedel van drie, dus hij weet dat hij steun krijgt als het nodig is.
Want Bayco is dan wel een rustige stabiele hond, maar niemand krijgt van hem het recht om een roedelgenoot aan te vallen.
Is de staat van de andere hond goed, dus staart, oren en uitstraling, dan laat hij het Nanu zelf uitzooeken.
Ik heb wat dat betreft wel een voordeel!

Als ik alleen loop met Nanu, blijft hij aanzienlijk dichter bij mij in de buurt.
Is hij meer afwachtend, moet hij eerst zekerheid hebben dat het goed is.
Maar geloof mij, blijf zelf, zelfverzekerd en rustig, dit is een fase die weer voorbij gaat.

Je doet het al heel goed door haar kennis te laten maken met honden uit de buurt, en door met haar naar de puppyschool te gaan.

Misschien dat het wel nog kan helpen om regelmatig samen met een bevriende, sociaal vaardige hond te wandelen. Die kan dan het goede voorbeeld geven, en voldoende vertrouwen geven.

Ik heb nog honden meegenomen op wandeling die net zo reageerden als jouw hondje: hard wegrennen bij vreemde honden. Toen was mijn Caedlih erbij, en doordat die altijd zo rustig en vol vertrouwen was, gaf zij het goede voorbeeld.
Eén maal liep een bange hond wel een heel eind weg, maar raakten we haar niet kwijt. Ze stond een heel eind verder te kijken, en kwam dan alsnog schoorvoetend kennis maken. Daarna liep ze steeds minder ver weg.
Een andere bange hond was wel eens zo bang dat ze uit ons zicht verdween. Maar dit was omdat de andere hond (een veel te enthousiaste labrador) achter haar aan ging. We hebben haar uiteindelijk ongedeerd terug gevonden bij de auto... gelukkig maar dat we toen in het bos waren, en de parking zich midden in dat bos bevond!!!
Maar ook zij is daarna niet meer weggelopen.
Dus het kan dat jouw hondje zo ver zou weglopen dat je haar (hopelijk maar even) kwijt bent, het kan ook dat ze zo ver zal weglopen als mogelijk is zonder uit je zicht te verdwijnen.
Tenzij je midden in de natuur bent, denk ik dat het verstandig is van je om haar niet los te laten.

Verder vind ik Sanne's tip heel goed: hoe vaker ze met vreemde, sociaal vaardige honden in contact komt, hoe meer vertrouwen ze zal krijgen.
Misschien kun je tijdens het wandelen andere hondeneigenaars aanspreken, hun de situatie uitleggen, en vragen of hun honden sociaal vaardig zijn, en de honden even kennis mogen maken?

Als jouw hond niet meer bang is van bekende honden in de buurt, moet het in elk geval zijn dat jij het kennismaken met andere honden goed aanpakt. Want ooit waren dat toch ook allemaal vreemde honden?
Ik denk dat je goed bezig bent! Met wat tijd komt dit vast in orde.
Succes!

Persoonlijk denk ik niet dat dit met angst te maken heeft, honden zijn namelijk geen vluchtdieren. Honden zijn nieuwsgierig, vinden iets nieuws misschien wel spannend alleen willen het toch onderzoeken, overigens wel op hun eigen hondse manier. Een hond die vlucht, bij andere honden vandaan, uit angst is gewoon vaak de sigaar want de andere honden gaan er achteraan jagen. Dus ik zou zeggen wees voorzichtig met de conclusie te trekken dat de hond bang of angstig is, zelfs al lijkt de lichaamstaal angstig. Waarom zou je daar voorzichtig mee moeten zijn? Gewoon omdat vaak onze reactie, op de hond, gebaseerd is op wat we denken te zien en daardoor kunnen we onbewust verkeerd gedrag juist gaan stimuleren, en daardoor misschien ander “probleem gedrag” te zien krijgen .

http://www.jardogsport.nl/jump-a-round/46-jar-divers/145-voorpage

misschien is dit wat voor je