Ja, de titel zegt het eigenlijk al een beetje.
Als ik een uitlaathondje heb of een logeetje, ga ik uiteraard wandelen. Maar ik krijg het dus gewoon bijna nooit voor elkaar om iemand tegen te komen met een hondje, die er fijn ff mee kan snuffelen en onderzoeken ZONDER dat er gegrom komt, of dat ik snel moet doorlopen. 1 keer gehad, uitlaathondje Bodi de golden retriever, hij kon het vinden met een Amstaff teefje, maar ook zij snauwde hem af en toe af. Wel was ze net loops geweest, dus ik denk dat het daardoor komt. Andere honden die we tegenkwamen negeerde hij meestal, maar zodra de andere begonnen te grommen begon hij ook, en was het weer doorlopen.
In plaats van te denken dat al die andere honden onopgevoed waren waarmee het niet klikte, dacht ik eens het bij mezelf te zoeken. Straal ik iets uit waardoor het niet lukt? Wel heb ik telkens een gevoel van 'als dit maar goed gaat' wanneer ik een andere hond tegenkom, ik denk dat ze dat aanvoelen en dat het misschien daardoor steeds niet werkt. Maar alsnog, dat zou toch geen standaard rede moeten zijn waardoor het steeds misgaat? Ik forceer ook niks hoor, ik wacht altijd tot er is gesnuffeld en wacht dan af wat er gebeurt, en op basis daarvan loop ik dus 9/10 keer door.
Dus ik heb een vraag aan jullie; Hoe doen jullie dat dan? Wat doen jullie, wat stralen jullie uit als je een hond tegenkomt? Sommige mensen weten al van 100 meter tevoren dat het niet gaat lukken, ik kan dat dus niet. Ik weet nooit of het gaat klikken, lichaamstaal heb ik zo te lezen nog wat moeite mee haha.
Graag hoor ik tips, advies, ervaringen, wat dan ook! 



3 doggies
... 



