Leiderschap?

Je ziet het idee vaak voorbij komen. Van Cesar Milan tot Turid Rugaas, de notie van leiderschap over of in onze honden blijft een interessant en blijkbaar relevant concept. Wat is jouw idee van leiderschap en hoe ga je er in de praktijk mee om?

Om te starten, even een quote van een van de (in mijn ogen) grootste leiders die wereld ooit zal kennen. Nelson Mandela:

mooie quote van een van de mensen die ik het meest respecteer op de hele wereld ... ik heb hem ooit persoonlijk ontmoet, en Desmond Tutu vaker... en de zuid-afrikaanse geschiedenis ben ik zeer mee bekend... echte een voorbeeld voor de wereld... niet te snel willen... niet het conflict opzoeken maar juist de verzoening.... dan krijg je natuurlijk leiderschap waar iedereen zich in kan vinden...
hulde aan Nelson Mandela en ook Desmond Tutu die de visie van Mandela heeft verspreid toen Mandela het zelf niet mocht!

Qua honden snap ik de quote ook wel... maar ik heb zo'n vermoeden dat Kai en ik hierin niet helemaal eye-to-eye zullen zien 

Ik vind leiderschap meer van toepassing op zoiets als de politiek bijvoorbeeld

Of het worden van de President van Amerika.

Mooi quote!

Leiderschap is in mijn ogen, zorgen dat de ander zijn volle potentie kan ontwikkelen. Een goede leider faciliteert. Beetje managmenttaal misschien, maar komt vrees ik ook omdat ik net in een 'managment development traject' zit, dus excuses voor het jargon .

Ten opzichte van mijn honden betekent dat, dat ik ze laat doen waar ze goed in zijn, maar wel binnen bepaalde grenzen omdat die er nu eenmaal liggen vanwege de maatschappij waar we in leven.
Ik vind het ook mijn verantwoordelijkheid omze kennis te laten maken met allerlei zaken waar ze in hun leven mee te maken krijgen zodat ze daarmee om kunnen gaan op een voor hun goede manier (dus leren dat ze bv niet bang zijn voor auto's e.d.) en voor hun veiligheid ook op een voor de omgeving acceptabele manier (niet naar gillende kinderen happen).
In mijn ogen hoort bij goed leiderschap ook anderen leren omgaan met frustraties en teleurstellingen. Dus ook mijn honden krijgen niet altijd hun zin.

Daarnaast vind ik dat je wel moet accepteren wie je hond is. Ja, er valt veel te leren maar dat doe je vanuit een bepaalde basis, noem het aanleg, genetische blauwdruk, van daaruit ga ik werken en ik weet dat niet alles te trainen of te vormen is. Dat doe ik met mijn werknemers ook, ze zijn wie ze zijn, dus moet ik ook iet verwachten dat ik ze in een bepaalde mal kan drukken.

Overigens is er bij mensen wel een hele aardige theorie, managment drives, die aangeeft dat mensen op verschillende wijze beslissingen nemen al naar gelang zij zaken belangrijk vinden. Ik kan me zomaar voorstellen dat dat ook tot op zekere hoogte voor honden geldt. De ene hond zal er meer aan hechten dat de routine niet doorbroken wordt, de andere hond is totaal van slag als niet de hele roedel bijeen blijft

Mireille

Dat gaa niet over leiderschap, dat gaat over geld

Mireille

Ik schreef ook : ik vind

Oh, waarom niet?

Of om de vraag anders te stellen, welke vorm van leiderschap denk jij dan dat ik hanteer?

Leiderschap begint met vertrouwen, om een goede leider te zijn zal een ander je moeten vertrouwen...


Mijn honden vertrouwen mij en waarschijnlijk leeft daarom ook alles in harmonie samen hier in huis!

Leiderschap in de dominante vorm ben ik geen voorstander van, in geen enkel opzicht, niet bij mens en niet bij dier! We zijn allen gelijk namelijk. Een goede leider ben je als je jezelf dit kan beseffen, een goede leider staat niet boven een ander maar leeft samen met anderen en begeleid hun op een juist pad met een juiste kennis.

@Kai: Ok, ik ga nu heel eerlijk zijn.. hoop niet dat je het verkeerd opneemt... en wellicht lees ik je soms verkeerd.. dat kan...

Mandela heeft de bijzondere gave om niet dwingend, niet aanvallend maar juist heel positief (ondanks zijn bijzonder nare ervaringen) leiderschap en rust te tonen... en dat is zijn kracht... 

bij jou Kai lees ik de laatste tijd veel dwingends... overanalyse terwijl je niet genoeg weet over de werkelijke situatie... hoe jij met je eigen honden omgaat weet ik natuurlijk niet, maar van jou reacties hier op het forum krijg ik de indruk dat jij jou eigen mening als de enige echte waarheid doordrukt.... en dat zou Mandela nooit doen... 

Ik ben volkomen bereid (leuk zelfs) om dit verder met jou via PB verder te bespreken... 

Maar om het even terug te trekken naar honden.. positief gedrag belonen, negatief gedrag negeren of ombuigen..

Tot op zekere hoogte, een leider moet soms ook onaangename beslissingen nemen. Ik heb een zelfsturend team mee gemaakt en dat spiraalt naar een meer dictatoriale situatie dan een situatie waarbij er een leider is. Er zit dan nl geen corrigerend mechanisme meer op onderlnge verhoudingen...

Mireille

Ik begrijp je volkomen. En inderdaad, mijn manier van doen valt niet bij iedereen in goede aarde. Maar, en dat is een gebrek van het internet, als je me wat beter leert kennen val ik reuze mee. 

Naar mijn hond toe stel ik me, in ieder geval in mijn eigen beleving, niet dwingend op. Zo kan een samen leven namelijk niet langdurig positief gedijen in mijn optiek, en dat is wel de bedoeling tussen mens en hond. Die insteek maakt dat ik eigenlijk vrij veel gemeen heb met Mireille in dit topic, ik beschouw de rol van "het baasje" als eentje van mediation. Mediation tussen de hondse eigenheid enerzijds en de (vaak rigide) structuren van onze maatschappij anderzijds. "Vroeger" toen alle honden nog een taak hadden was dat makkelijker omdat de structuur heel helder was voor die beestjes. Nu dat allemaal wat verwaterd ligt mi daar de echte uitdaging. 

Leiderschap betrekt zich dus in eerste instantie, tussen mij en mijn hond, op de relatievorming. Het winnen (verdienen) van een basisvertrouwen waaruit je invloed kunt uitoefenen om de zaken in goede (geheel vermenselijkte definitie uiteraard) banen te leiden. Maar ook, en daarom sprak de quote van Mandela me aan, het bewaken van een grens, waarborgen van veiligheid en handelen als de andere dat niet kan. Zo hadden we laatst een hele nare aanvaring met een aanvallende hond en, tot mijn grote genoegen (hoewel ik het een hele onprettige ervaring vond) deed mijn hond een stapje terug en "Mocht" ik het oplossen. Voor mij een groot gebaar van vertrouwen en precies dat waar ik zo veel tijd en energie in investeer.

Heel mooi, Kai, dat je hond het jou liet oplossen.

Overigens is mijn favoriete quote, weliswaar niet over leiderschap; the company of those who seek the truth, is infinetely preferable to those who claim to have found it.(Terry Pratchett).
Te veel meegemaakt om nog in waarheden te geloven

Groet,
Mireille

Ach ja.Je bent pas leider als anderen je hiertoe uitverkiezen. Roep je jezelf eenzijdig uit tot leider dan valt dit onder de term 'dictator'. Ik heb m'n honden nog geen stembiljet zien invullen...
Dus wij zitten zonder leider. Tja.

Ik ben in mijn werk ook benoemd en niet gekozen

Geloof er bij jou eerlijk gezegd geen bal van dat jij geen leider bent, ze lachen zelfs om jouw grapjes, hoe meer leiderschap wil je hebben !!

Mireille

Ze dwingen me ertoe grapjes te maken! Ik ben de slaaf van die twee boeven! 

en dat is nou het mooie van Mandela... hij was al een leider nog ver voordat hij "gekozen" kon worden... 

@ Kai... ik ga je eve een pb-tje sturen '

Ja, dat was een heel apart moment. Ik loop met een buikriem waaraan de hond via een lijn dan vastzit aan zijn tuigje. Op het moment dat de andere hond (die ik overigens niet aan zag komen) het conflict opzocht sprong mijn hond in eerste instantie naar rechts voren om de hond af te schudden, en trok daarmee de lijn voor mijn benen, waardoor ik dus in principe niet kon bewegen zonder mijn nek te breken. Een tel daarna viel mijn hond terug naar links achteren waardoor ik wel degelijk vrij spel had lichamelijk en ook veel beter kon ingrijpen. 

Keerzijde daarvan was dat ik zelf geweld moest gebruiken, waar ik een hekel aan heb, maar mijn eerste affiliatie is altijd met mijn hond natuurlijk. Heb daar wel nog wakker van gelegen trouwens, want ik heb die andere hond in mijn beleving behoorlijk pijn moeten doen.

Vind jouw quote overigens een hele mooie. Toevallig dat ik van maandag tot en met woensdag zelf nog 12 uur gereden heb om een workshop over honden te mogen volgen. In zoverre dat ik overkom als een betweter staat daar tegenover dat ik me met sterke regelmaat zelf de les laat lezen.

leiderschap vind ik het beste doen voor mijn hond, ook al is hij het daar niet altijd mee eens.als hij bv medicijnen nodig heeft, krijgt hij ze zowiezo,is het niet linksom, dan maar rechtsom.
ik bepaal wat hij eet, en wanneer, en hoeveel, wanneer hij wordt uitgelaten, en waar we heen gaan.omdat ik weet wat goed is voor hem, en hij niet altijd.
leiderschap is ook je kunnen verplaatsen in je hond, en begrip hebben.
zou mijn kind bv de hond vervelen, en de hond gromt, krijgt het kind op haar kop, niet de hond.
leiderschap is ook de lichaamstaal begrijpen, en daarop inspelen.
en vast nog wel veel meer wat ik nu vergeet.

Wellicht een grapje van jouw kant. Maar iedere leider is in eerste instantie een dienaar denk ik.

Hoi Kai,

Ik kan me voorstellen dat het een moeilijke situatie was, maar ik denk dat je terecht gekozen hebt voor jouw hond, zou ik ook doen.

Betweter? Ik ben er vanovertuigd dat je veel moeite doet om het beste te doen voor jouw hond en dat je wilt leren. Misschien is het punt dat uit je antwoorden lijkt dat je er vanuit gaat dat anderen dat niet willen...

Groet, Mireille

Haha! 

Nouja, als ik dat zou denken hoefde ik niet te reageren natuurlijk

Ik zie mij en mijn honden als een team, maar ik ben degene die de beslissingen neemt. Echter, ik zal ze nooit in situaties plaatsen die ze niet aankunnen, en mijn beslissingen nemen op basis van hun welzijn.

Leiderschap moet je verdienen. Het is niet iets dat je af kan dwingen, dit noemt men namelijk dictatuur.
Dictatuur is gebasseerd op angst en straf.

Leiderschap krijg je van je honden wanneer je zorgt dat het welzijn van de roedel op nummer 1 staat.
Ik zie het zelf als een groot geschenk en ga er zorgvuldig mee om.

Wanneer je dieren/honden als huisdier neemt wordt je automatisch een leidend figuur, of een ander woord dezelfde betekenis, een begeleidend figuur. Een leider zorgt voor leiding in veel verschillende situaties. Als leider zorg je ervoor wat er gaat gebeuren, wanneer en hoe, dat wil niet zeggen dat je zelf alle taken op je neemt, je delegeert, je verdeeld de taken. Honden hebben een leider nodig, iemand die bepaald wat er gaat gebeuren, wanneer en hoe, een leider zorgt voor de veiligheid, geborgenheid en de gezondheid in alle situaties. Een leider is conflictvermijdend en zorgt ervoor dat conflicten voorkomen, of opgelost, worden. Een leider is stabiel en twijfelt niet.

Hoe kan je zoiets in de praktijk brengen? Op zich niet zo ingewikkeld maar wel hard werken. Honden richten zich primair op elk lid van het gezin of zoals honden het zien een roedel, en dan is de leidende figuur(mens of hond) de belangrijkste, wat vrij logisch is. De rest die we onderweg tegen komen zijn minder belangrijk dan, zeg maar, de laagste in rang binnen het gezin/roedel. Onderweg zorgen leiders voor de veiligheid, gezondheid en geborgenheid in elke situatie, je moet je als leider dus af vragen wat jou rol is, of wat je rol hoort te zijn, wanneer we andere gezinnen/roedels tegen komen, want uiteraard ligt daar ook een bepaalde verantwoordelijkheid voor de leider, tenminste dit is mijn mening, ook in omgang met andere honden heb je als leider een grote verantwoordelijkheid, deze verantwoordelijkheid zal je ook zien wanneer je een groep honden, met een leidende hond, los laat tussen vreemde honden, de op dat moment hoogste in rang neemt altijd het voortouw en bepaald voor zowel de rest van de eigen groep als voor de vreemde honden hoever ze mogen gaan.

Een praktijk voorbeeldje wanneer wij buiten wandelen en hoe wij het leiderschap zien en ook uitvoeren. Onze ervaringen met dit soort leiderschap is dat honden, ondanks dat ze genoeg vrijheid hebben, zich toch blijven richten op ons ook al lopen ze binnen een bepaalde straal hun neus achterna .

Probleem bij mijn honden is dat die straal vrij groot is . Voel mij soms wel aangesproken als het erover gaat dat als je een goede leider bent, je honden niet bij je weg zullen lopen. Nou, die van mij dus soms wel en toch vind ik mezelf best een goede leider...

Bv in Noorwegen liep Janouk vaak los, hij was soms best ver weg maar hij kwam altijd bij ons terug en wist ook heel goed waar wij waren.
Chenakje was een ander verhaal... Die maakte zijn eigen keuzes in het leven, zoals hij was zijn er niet veel. De huidige boeven zijn een stuk meer op ons gericht. Bij het ontmoeten met andere honden heb ik soms wel moeite met het oppakken van de leidersrol, vandaar dat we naar Calming signs gaan voor een 'cursus' sociale wandelingen. Ik heb er zin in!

Mireille

Ik ben er anders over gaan denken sinds ik geen hond meer heb zonder jachtpassie. Mijn honden gaan ook zelf jagen maar komen terug als ze daar klaar mee zijn. Is dat weglopen?

Nou je het zegt... Moet er wel bij vertellen dat het wel eens even kon duren voordat ze uitgejaagd waren, zo zijn we Janouk wel eens twee uur kwijt geweest. Dat is natuurlijk te lang en te link hier in NL... Wij waren hem met de fiets aan het zoeken en ineens kwam hij aanstuiven en liep zo mee naar huis. Van top tot teen onder de modder maar gelukkig zonder prooi..

Mireille

ik heb er wel ideeen over, maar ik vraag me regelmatig af, wat voor ideeen mijn hond daar over heeft
en welke ideeen hij heeft over mijn leiderschap
niemand die in zijn koppie kan kijken, alles wat ik bedenk daarover, zijn mijn bedenksels.

ik kijk en bestudeer zijn hondse natuur en hoop het zo te doen dat ik doe waar hij behoefte aan heeft
en zelf denk ik dat het allerbelangrijkste daar in is:  "veiligheid bieden" in de ruimste zin van het woord

leiderschap wordt door mensen helaas vaak verwart met dictatorschap, er zijn maar weining "wereldleiders" die daar geen last van hebben, degene die daar geen last van hebben worden vertrouwt en als uitzonderlijk gezien (en terecht)

zou dat bij hondenbaasjes heel anders zijn?

persoonlijk vind ik het lastig, ik heb een hond die overduideijk om heel grote duidelijkheid vraagt, hij is namelijk zelf net zo binnen hondse roedels, maar waar eindigt het leiderschap en begint het dictatorschap waarmee je de persoonlijkheid van de hond gaat onder drukken (en dus veel meer schade doet als goed)

ik denk er nog even over verder............
want het is een onderwerp wat mij nu al een poos bezighoudt

Je kunt nog zo'n goede leider zijn, als er geen behoefte is aan leiderschap maakt dat geen verschil. En ik geloof eigenlijk best dat er honden zijn, ofwel gevormd ofwel zo geboren (en meestal een combinatie van die factoren) die daar geen boodschap meer aan hebben. Iedere vorm van leiderschap die je dan toe zou passen zou tegen de wil van de hond zijn, een dictatorschap dus. 

Vraag is dus ook. Wanneer laat je de hond in die zin los en ga je simpelweg samen leven als twee autonome individuen. Maw, wanneer schakel je met een hond over op vriendschap waarin de een wel zonder de ander Kan, maar er niettemin voor kiest samen te blijven.  

Heel veel mensen hebben een illusie van controle. Feit is dat als je met twee husky's aan de riem wandelt en  het heerschap wil niet bij je blijven, je geen enkele kans maakt om ze bij je te houden...die lichamelijke kracht bezit je niet. In mijn optiek is het trekken aan de riem een uitdaging naar de mens toe, en dat toont aan dat er ergens over gepraat moet worden. Maar het feit dat je staande kunt blijven/de honden niet wegschieten zegt zo enorm veel...dan willen ze namelijk niet weg. 

Als je de zaken in een ander perspectief kunt zien, namelijk dat je maar heel weinig echte controle hebt, dan schetst zich ook een heel ander beeld van de hond z'n gedrag. Trekken is dan iets positiefs bijvoorbeeld en dat ze in je huis zeiken een compliment. Van daaruit een werkbare communicatie tot stand brengen en onderhouden, zo tot ontplooiing komen van de hond z'n talent, volgens mij ben je als mens dan heel aardig bezig.

Vrij snel, Chenak was beter bewapend dan wij.

Even serieus, ik denk dat bovenstaande Chenak heel goed omschrijft, gaandeweg dat wij hem hadden ontsnapte hij bv steeds minder. Zijn tragiek was dat zijn eerste eigenaren hem geen ruimte gaven om zichzelf te zijn. Althans zo lees ik het, wat leidde tot veel frustratie aan beide kanten. Tot Chenak letterlijk van zich af begon te bijten... Het ergste vond ik, de onmacht om hem op het laatst niet te kunnen begeleiden, waardoor het einde sneller kwam dan wellicht nodig was geweest.

Jouw wel doordachte post, maakte dat ik vandaag weer veel aan hem moest denken. Dank je

Overigens, ken je dit gedicht?


Dharma
by Billy Collins
The way the dog trots out the front door
every morning
without a hat or an umbrella,
without any money
or the keys to her dog house
never fails to fill the saucer of my heart
with milky admiration.

Who provides a finer example
of a life without encumbrance—
Thoreau in his curtainless hut
with a single plate, a single spoon?
Ghandi with his staff and his holy diapers?

Off she goes into the material world
with nothing but her brown coat
and her modest blue collar,
following only her wet nose,
the twin portals of her steady breathing,
followed only by the plume of her tail.

If only she did not shove the cat aside
every morning
and eat all his food
what a model of self-containment she would be,
what a paragon of earthly detachment.
If only she were not so eager
for a rub behind the ears,
so acrobatic in her welcomes,
if only I were not her god.

Groet, Mireille

Hoi Goja,
Misschien zit een deel van het antwoord ook nog wel in de boodschap van hondentrainster Suzan Clothier; training witout ego

Ze beschrijft haar filosofie in het boek Bones would rain from the sky. Op zich vind ik het boek net iets te Amerikaans sentimenteel, maar de boodschap dat je een betere trainer, of in deze context, leider bent als je je eigen emoties,verwachtingen en vooral angsten kan parkeren en kan werken vanuit wat je ziet dat er gebeurt, vind ik wel erg aanspreken.

Uiteraard interpreteer je, maar je kunt ook zien hoe je hond reageert. Is je hond tevreden, gelukki, dan doe je blijkbaar iets goed

Mireille